Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(21)

เรื่อง :

แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ

(21)

ค้างคาวเผือกบินเข้าไปเกาะที่หน้าต่างของบ้านไม้หลังหนึ่งทางด้านหลังของอพาร์ทเม้นต์เอ แอนด์ วาย ไม่นานมือหนาใหญ่ก็เปิดหน้าต่างออกมา พร้อมกับยื่นมือออกมาให้ค้างคาวบินลงมาเกาะ มือใหญ่ยื่นกลับเข้าไปพร้อมกับหน้าต่างบานนั้นปิดลงอีกครั้ง

ในห้องมีข้าวของน้อยชิ้นยิ่งหนัก นอกจากเตียงนอนแล้ว สิ่งที่สะดุดตาคนคือกระโจมหลังใหญ่กลางห้องรับแขก สีขาวขุ่นๆของผ้าป่านเนื้อหนา ที่กางเหมือนมุ้งหลังใหญ่ เพียงแต่ตรงหน้ากระโจมมีกระถางกำยานส่งกลิ่นหอมรวยรินแล้ว ทุกส่วนของกระโจมดูไม่ผิดกับมุ้งที่กางนอนทั่วๆไป

หญิงสาววัย 20ที่นอนหลับตาพริ้มบนเสื่อสีแปลกตา รอบๆกระโจมใหญ่ยังมีอัญมณีสีแปลกตาตั้งเรียงรายทั้งสี่ทิศ ผิวขาวจนซีดของเรือนร่างบางเพรียว ไม่มีเค้าของคนตายสักนิด ดวงหน้าที่ประกอบด้วยจมูกโด่งราวสาวแขก กับดวงตาที่พริ้มหลับมองเห็นเพียงแพขนตาที่หนาและงอนงามทาบบนใบหน้าราวปีกผีเสื้อ ดูงามราวภาพวาด จะดูด้อยไปสักนิดก็ตรงปากรูปกระจับนั้นค่อนข้างซีดจนออกสีเขียวจางๆ เหมือนกระดาษเก่าๆที่เก็บค้างนานปี

ชายร่างสูงใหญ่ที่หลังตรงผึ่งผายดูงามสง่า ที่เบื้องหน้าของลุงพุต กำลังก้มหน้าคุกเข่าข้างๆสาวงามในกระโจม กลิ่นน้ำยาสมุนไพรกระจายฟุ้งเกิดจากมือหนาที่เช็ดลูบไล้ไปตามเนื้อตัวของสตรีสาว

ผมดกหนาหยิกหยักศกสีเข้มของชายที่ก้มหน้าน้อยๆ เห็นเพียงด้านข้างของจมูกที่ตรงเป็นสัน กับคางสีเหลี่ยมหนาบึกบึนนั้น ยากจะเดาอายุของเจ้าของ ต่อเมื่อชายหนุ่มหันหน้ามา จึงเห็นใบหน้าอ่อนโยนของเขาที่มีดวงตาเศร้าเหนื่อยล้าราวคนแก่สูงวัยกว่าร้อยปี

เขาคือ ผง ศิษย์คนโตของเลาสือ หมอผีบนดอยสูงในประเทศจีนคนนั้น คนที่ลือกันว่าตายด้วยไข้ป่าเมื่อพันกว่าปีมาแล้ว น้อยคนจะรู้เขายังไม่ได้ตายสองคนที่ตามหาเขามาตลอดก็รู้ดี เขายังมีชีวิตและมีหน้าตาเหมือนเมื่อพันปีที่แล้ว เขาพาคนรักหลบหนีไปก่อนที่ร่างของเธอจะถูกนำกลับไปเผายังบ้านเกิดเมืองนอน และหนีการตามล่าจากหมอผีอินทาและลีนาน้องสาวคนเดียวของเลาสือ หนีมานานแสนนาน พร้อมกับความหวังว่าสักวันเขาจะปลุกเธอให้ฟื้นขึ้นมาได้อีกหน

“ยาชุดนี้ข้าคิดว่าพอจะลองกับร่างของอะยอนาได้ พุตเอ็งแค่มาเฝ้าระวังในคืนเพ็ญก็พอนะ”

“แต่ยาตัวนี้ท่านหมอน่าจะไม่ลองกับผมหรือนังส้มก่อนรึครับ”

พุตกับส้มเป็นคนใช้เก่าที่ตามนาย ซึ่งเป็นพ่อของอะยอนาที่เดินทางไปมาในประเทศจีนกับอินเดีย อายะเป็นพ่อค้ายา เขามักนำสมุนไพรต่างๆมาให้เลาสือเคี่ยวเป็นยาลูกกลอน ก่อนส่งลงเรือกลับไปขายที่อินเดียบ้านเกิดเมืองนอนของเขา ส่วนอะยอนาเป็นลูกสาวคนเดียวของเขากับสาวดอยคนหนึ่ง

พุตเป็นพี่ชายแท้ๆของส้ม เป็นคนไทยที่อพยพไปอยู่อินเดียตามพ่อแม่นานจนพ่อแม่ตาย เขากับน้องก็ยังสมัครใจอยู่กับนายคนนี้และรักอะยอนาราวลูกสาวตนเอง คอยดูแลรับใช้ไปทุกที่ทุกทาง

อะยอนาเป็นเพื่อนสนิทกับลีนาน้องสาวของเลาสือ ผงรู้จักเด็กสาวทั้งสองในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่ใจของเขากลับรักอะยอนาเพียงคนเดียว แม้ว่าลีนาจะพยายามตามตื้อเขาอยู่บ่อยๆ ความรู้สึกเดียวที่เขามีให้ก็คือพี่ชายที่แสนดีของเธอเท่านั้น เพราะเหตุนี้จึงสร้างความริษยาให้เกิดขึ้นกับลีนา

ค่ำคืนหนึ่งบนผาคอยรัก ผงนัดอะยอนามาหาในตอนเที่ยงคืน ผาที่ร่ำลือว่าผีดุ แต่ก็เป็นผาเดียวที่มีศาลเจ้าพ่อคอยรัก ที่ชาวดอยนับถือกราบไหว้บูชาและสวดอ้อนวอนขอคนรัก สาวน้อยอะยอนาที่แข็งแรงและกล้าหาญซุกซนราวเด็กผู้ชาย เธอชวนลีนามาด้วยในคืนนั้น

ภาพคุกเข่าลงของความรักกับอะยอนาของผง ช่างบาดตาทิ่มใจลีนาจนสุดระงับไหว เธอกรีดร้องเสียงโหยหวนก่อนวิ่งร้องไห้ลงจากดอย แต่เช้าวันรุ่งขึ้นที่ผงนัดกับอะยอนาจะเดินทางกลับไปจัดพิธีแต่งงานที่บ้านเกิดเมืองนอนของเธอนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้น.. อะยอนาหายไป

กว่าผงจะตามไปพบ เธอก็สิ้นใจตายเสียแล้ว เธอตายด้วยยาพิษที่หาได้บนดอยก็จริง แต่ยาชนิดนี้คนปรุงมีแค่คนในตะกูลของเลาสือ ตัวยาที่ปรุงแล้วไร้รสไร้กลิ่น ใส่ในเครื่องดื่มหรืออาหารก็ยากจะรู้ได้ แต่ลีนารู้วิธีปรุงยาชนิดนั้น

คืนที่อะยอนาถูกบรรจุลงโลงไม้เนื้อหอม เพื่อส่งกลับไปพร้อมคนใช้ของเธอยังบ้านเกิดเมืองนอนของบิดา ผงตัดสินใจขโมยศพไปซ่อนบนเขา ที่ซึ่งมืดมิดและไร้คนเข้าไปอยู่ เพราะเต็มไปด้วยค้างคาวดูดเลือดคน แต่ผงก็ไม่กลัว

สองวันถัดมาเมื่อเขากลับมาหาเลาสือ อาจารย์ผู้เมตตามอบคัมภีร์เล่มหนึ่งให้เขา พร้อมกับพูดว่า

“เอ็งนอกจากเป็นศิษย์รักของข้าแล้ว เอ็งยังเป็นคนที่ข้าเชื่อว่าจะค้นพบหนทางในคัมภีร์นี้ เอ็งไปเถิด ขอให้โชคดี”

เลาสือรู้ดีคนรักของลูกศิษย์ตายเพราะใคร เขาต้องการไถ่โทษแทนน้องสาวด้วย คัมภีร์เล่มนั้นเป็นอีกหนึ่งเล่มที่รักษาสืบต่อกันมาในตระกูลของเขา แต่หนทางซับซ้อนและความอดทนกับการรอที่ยาวนานของการรักษา ทำให้คัมภีร์นั้นถูกเก็บไว้บนหิ้วเรื่อยมา ยามนี้ผงอาจจะเป็นผู้เดียวก็ได้ที่ไขประตูลับนั้นได้ ผงจึงอำลาอาจารย์จากมาพร้อมกับคนใช้ของอะยอนาทั้งคู่

ผงมักย้ายที่อยู่ไปเรื่อยๆพร้อมกับนำศพของคนรักไปด้วย พุตกับส้มทั้งคู่ยินดีรับใช้ผงทุกประการแม้แต่การทดลองสมุนไพรต่างๆ คนทั้งคู่ก็ยินดีให้ผงใช้ร่างกายตนเองมาทดลองก่อนรักษานายรัก

ครั้งนั้นพุตกับส้มย้ายตามผงมาอาศัยบนภูเขาที่เต็มไปด้วยค้างคาวดูดเลือด เพื่อหลบหนีการตามล่าจากลีนา โชคร้ายคนทั้งหมดมักถูกค้างคาวกัดอยู่บ่อยๆ แต่แรกๆก็ไม่เกิดอาการผิดปรกติใดๆ จนครั้งนั้นผงทดลองตัวยาขนิดหนึ่งตามคัมภีร์เขียนไว้พร้อมกับร่ายมนตร์เป่าตามไปด้วย

พุตเป็นคนแรกที่ร่างกายเริ่มเลือนลับหายไปกลายเป็นค้างคาวเผือก ขณะที่ผงกำลังตกตะลึง เสียงร้องครวญครางของส้มก็ดังตามมา คนทั้งคู่กลายเป็นค้างคาวเผือกต่อหน้าต่อตาเขา ผงกลัดกลุ้มอยู่นานสองอาทิตย์ ก็ค้นพบวิธีคืนร่างของคนทั้งคู่ แต่สิ่งหนึ่งที่ผงยังแก้ไขไม่สำเร็จคือ

ทุกครั้งที่พบคนเลวหรือคนชั่วกลิ่นความชั่วร้ายเหล่านั้น จะส่งกลิ่นออกมาล่อยั่วยวนใจให้พุตกับส้มเกิดอาการกระหายเลือดทันที และถ้าอดใจไม่ไหวดูดเลือดคนเหล่านั้นลงไป คนที่ถูกดูดเลือดจะตกเป็นทาสรับใช้ของคนทั้งคู่ทันที ทำให้พันกว่าปีมานี้พุตกับส้มมีสมุนรอบโลกกว่าล้านตัวแล้ว!!!



โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 23 : 10 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com