Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> กระดาษโน๊ต หน้าตู้เย็น

เรื่อง :

กระดาษโน๊ต หน้าตู้เย็น

การุณ ชายหนุ่มเป็นนักการตลาดของสินค้าอุปโภคบริโภคยี่ห้อหนึ่งของ
เมืองไทย เขาก็เหมือนกับหนุ่มสาวรุ่นใหม่ซึ่งเลือกที่จะใช้ชีวิตในเมืองโดย
เลือกพักที่คอนโดมิเนียมกลางเมืองเพื่อลดเวลาเดินทางจากจากที่พักไปยัง
ที่ทำงาน พื้นเพเดิมของเขาเป็นคนต่างจังหวัดพ่อและแม่ของเขามี
กิจการฟาร์มโคนมขนาดย่อมๆซึ่งเพียงพอที่จะส่งเขาเรียนจนจบปริญญา
โททางด้านการตลาดจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศได้

เมื่อวานมารดาของเขาโทรศัพท์มาว่าจะมาเยี่ยมเขาที่กรุงเทพและจะถือโอ
กาสมาดูความเป็นอยู่ของเขาที่คอนโดด้วยซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่เขาอยากให้เกิด
ขึ้นน้อยที่สุดเพราะสภาพห้องพักของเขาก็ไม่ต่างจากชีวิตหนุ่มโสดทั่วไปคือ
หาความเป็นระเบียบไม่ได้ และบังเอิญสองสามวันนี้เขาเองต้องไปออกงาน
แสดงสินค้าที่ต่างจังหวัดทำให้ไม่มีเวลาที่จะปลูกผักชีห้องพักให้ดูดีได้ เขา
ได้แจ้งและฝากกุญแจไว้กับแม่บ้านของคอนโดให้ช่วยดูแลมารดาเขาขณะที่
มาทำการสำรวจชีวิตความเป็นอยู่ของเขา...

การุณจอดรถในที่จอดรถของคอนโดก่อนเดินเข้าไปเพื่อขอกุญแจคืนจาก
แม่บ้าน
"ป้าแป๋ว วันนี้แม่ผมมาหรือเปล่า" ชายหนุ่มถามแม่บ้าน
"อู้ย มาสิคะคุณการุณ คุญแม่คุณหอบหิ้วผลไม้มาฝากพวกอิฉันจนทาน
กันไม่ไหวแล้วค่ะ" แม่บ้านตอบพร้อมกับลูบท้องให้ดู
"เอ่อ .. แล้ว ท่านว่ายังไงบ้าง.."การุณถามแบบระวัง
"อ๋อ ท่านมาประมาณสามชั่วโมงเองค่ะ ท่านบอกว่าท่านทิ้งโน๊ตให้คุณการุณ
บนห้องแล้วค่ะ" แม่บ้านบอก
การุณพยักหน้าและรับกุญแจจากแม่บ้านก่อนเดินไปขึ้นลิฟท์ด้วยท่าทางเซ็งๆ
ปกติเขาและมารดาก็โทรศัพท์คุยกันถามสารทุกข์สุกดิบกันอยู่แล้วแต่ลองขั้น
ถึงเขียนโน๊ตนั่นแสดงวาเป็นคำสั่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้...

"การุณ ลูกรัก
แม่เห็นสภาพความเป็นอยู่ของลูกแล้ว แม่ไม่สบายใจมากกับความไม่มีระ
เบียบของลูกเป็นอย่างมาก แม่เข้าใจว่าลูกคงงานยุ่งมากห้องพักจึงรกรุงรัง
เต็มไปด้วยขยะซึ่งจะเป็นบ่อเกิดของโรคร้ายต่างๆ ถึงแม้แม่จะรู้ว่าลูกไม่ชอบ
ให้ใครเข้ามายุ่งกับข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว แต่ครั้งนี้แม่ต้องขอไว้สักครั้ง
ขอให้ลูกดำเนินการดังต่อไปนี้ถ้ายังคิดจะอยู่ที่นี่หรือไม่ก็กลับมาทำฟาร์มต่อ
ที่บ้านเรา
ข้อหนึ่ง ลูกต้องปั้มกุญแจห้องสำรองหนึ่งดอกฝากไว้ที่แม่บ้าน
ข้อสอง แม่จะติดต่อเพื่อนแม่ที่มีกิจการรับทำความสะอาดให้ส่งแม่บ้านมาทำ
ความสะอาดห้องลูกทุกวัน
ข้อสาม ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเป็นของลูก

รักลูก
แม่ "

การุณอ่านโน๊ตที่แปะบนตู้เย็นก่อนที่จะถอนหายใจออกมา เขาเองไม่ชอบให้
ใครเข้ามายุ่งกับข้าวของส่วนตัวจริงๆแม้ว่ามันจะสกปรกหรือรกอย่างไรก็
ตามเมื่อเป็นคำสั่ง..เขาเองก็ต้องปฏิบัติแต่โดยดี


การุณเปิดประตูเข้าไปในห้องและก็ต้องตกใจเมื่อข้าวของภายในห้องถูกเก็บ
กวาดเหมือนโดนยกเค้า คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว
เขารู้ว่าวันนี้เป็นวันแรกที่แม่บ้านพิเศษที่มารดาเขาติดต่อไว้เข้ามาทำความ
สะอาดห้องของเขาเป็นวันแรก เขาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า ชุดของเขาถูกแขวน
อยู่บนราวอย่างเป็นระเบียบ เขาคิดว่าเขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆลอยออกมาจาก
ตู้เสื้อผ้าด้วย

เช้าวันต่อมา การุณไปทำงานสายแต่เขาก็ไม่ลืมที่จะทิ้งโน๊ตให้กับแม่บ้านที่
จะเข้ามาทำความสะอาดห้องของเขา

"ถึงคุณแม่บ้าน
ขอบคุณที่ช่วยทำความสะอาดห้องผมให้เป็นระเบียบ แต่ขอความกรุณาช่วย
วางสิ่งของต่างๆให้เหมือนเดิมด้วย ผมหาข้าวของผมไม่เจอและเมื่อเช้า
ผมต้องไปทำงานสายเนื่องจากหากางเกงในไม่เจอ กว่าจะค้นเจอว่าคุณพับ
เก็บไว้ในลิ้นชักก็เลยเวลางานแล้ว
การุณ "

ตกเย็นเมื่อเขากลับมาเขาพบโน๊ตเล็กๆปิดไว้หน้าตู้เย็นมีใจความว่า

"ถึงคุณการุณ
ขอโทษที่ถือวิสาสะมาจัดข้าวของคุณแต่ทางเราได้รักการอนุญาติแล้วจาก
คุณแม่ของคุณให้เราจัดการได้ตามความเหมาะสม ถ้าคุณหาอะไรไม่เจอ
กรุณาทิ้งโน๊ตไว้ดิฉันจะบอกคุณเองว่าอะไรอยู่ตรงไหนคุณจะได้ไม่ต้องรื้อ
ห้องให้มีสภาพเหมือนดิฉันยังไม่ได้เข้ามาทำ และหากจำเป็นช่วงนี้คุณอาจ
ต้องตื่นเช้าขึ้นอีกนิดจะได้มีเวลาหาว่าอะไรอยู่ที่ไหนก่อนที่จะไปทำงานสาย
เพลิน"

เมื่อเขาอ่านโน๊ตออกจะขำอยู่นิดหน่อยที่แม่บ้านเหมือนจะงอนนิดๆที่เขา
ต่อว่าว่าหากางเกงในไม่เจอและรื้อห้องจนเหมือนเธอไม่ได้มาทำเขาและ
แม่บ้านใช้วิธีเขียนโน๊ตโต้ตอบกันอยู่อีกหลายวัน

................................
"ถึงคุณป้าเพลิน
ผมขอโทษที่หงุดหงิดไป คุณป้าจัดห้องผมได้ตามสะดวกแต่ช่วยบอกด้วย
ว่าอะไรอยู่ตรงไหน ถุงเท้าคู่ใหม่แกะกล่องของผมอยู่ตรงไหน
การุณ"

"ถึงคุณการุณ
ดิฉันไม่สูงอายุขนาดจะเป็นป้าคุณ กรุณาเรียกดิฉันว่าเพลินเฉยๆค่ะ ถุงเท้า
คู่ใหม่ของคุณดิฉันซักและตากไว้ที่ระเบียงเมื่อวานซึ่งวันนี้ได้นำมาเก็บที่
ลิ้นชักล่างสุดในตู้เสื้อผ้าแล้ว ต่อไปคุณควรจะซักชุดที่เพิ่งซื้อมาใหม่ก่อนใส่
เพื่ออนามัยที่ดีค่ะ พรุ่งนี้ดิฉันต้องนำผ้าม่านไปซักเนื่องจากสกปรกแล้วหาก
คุณต้องการผ้าม่านผืนใหม่ในระหว่างที่ผืนเดิมซักอยู่กรุณาทิ้งเงินไว้ให้
ดิฉันด้วยและดิฉันจะนำเงินทอนและใบเสร็จมาให้ แต่ถ้าคุณนอนไม่มีผ้า
ม่านได้ก็ไม่เป็นไรค่ะ
เพลิน"
................................
"ถึงคุณเพลิน
ขอโทษที่เพิ่มอายุให้คุณโดยไม่รู้ตัว ผมเคยใส่เสื้อผ้าที่ซื้อทันที่โดยไม่ซักมา
หลายครั้งแล้วโดยไม่มีอาการระคายเคืองแต่อย่างใดอาจเป็นเพราะผิวหนัง
ผมมีความต้านทานมากกว่าคนอื่นๆ ผมทิ้งตังค์ค่าผ้าม่านให้คุณพันนึงน่าจะ
พอนะ ผมนอนโดยไม่ใช้ผ้าม่านไม่ได้เพราะส่วนใหญ่ผมจะแก้ผ้านอน กลัว
ห้องฝั่งตรงข้ามหัวใจวาย
การุณ"

"ถึงคุณการุณ
คุณจะใส่เสื้อผ้าแบบคันๆก็เรื่องของคุณค่ะดิฉันแค่ทำตามหน้าที่ สำหรับผ้า
ม่านราคาสี่ร้อยยี่สิบบาทค่ะ ดิฉันต่อรองจากหกร้อย ส่วนเงินทอนที่เหลือ
ดิฉันซื้อชุดนอนบางๆให้คุณหนึ่งชุด คิดว่าใส่สบายและไม่อึดอัด คุณควร
เปลี่ยนนิสัยแก้ผ้านอนค่ะ อุดจาดตาแก่ผู้พบเห็น ดิฉันประมาณขนาดจาก
เสื้อผ้าในตู้หากใส่ไม่ได้ยังไงบอกด้วยนะคะจะไปเปลี่ยนให้ สุดท้ายเหลือ
เงินทอนสามสิบบาท ดิฉันวางไว้ให้ที่โต๊ะทำงานพร้อมใบเสร็จค่ะ
เพลิน"

.................................

"ถึงคุณเพลิน
ขอบคุณสำหรับชุดนอนใหม่ใส่สบายดีจริงๆถ้าไม่รบกวนเกินไปช่วยซื้อให้
ผมอีกสักสองชุดได้ไหม ผมเตรียมเงินให้คุณอีกพันนึงส่วนเงินทอนคุณเก็บ
ไปได้เลยไม่เป็นไร อ้อ ช่วยซื้อกาแฟให้ผมด้วยอะไรก็ได้ แต่เป็นแบบต้มนะ
อีกห้าร้อยบาทน่าจะพอ
การุณ"

"ถึงคุณการุณ
ดีใจที่คุณชอบชุดนอนใหม่ค่ะดิฉันซื้อเพิ่มมาให้อีกสองตัวตามที่คุณบอก
ส่วนกาแฟดิฉันซื้อของชาวดอยมาให้แบบมีเดียมไม่ขมจนเกินไปและ
ซื้อกระดาษกรองเพิ่มให้แล้วเพราะของเดิมกำลังจะหมด เงินทอนดิฉัน
วางไว้ที่เดิมพร้อมใบเสร็จ เรารับเงินที่เหลือไม่ได้ค่ะเป็นกฏ
เพลิน"

.................................

"ถึงเคุณเพลิน
คุณเป็นแม่บ้านที่ทันสมัยมากรู้เรื่องกาแฟดีจริงๆ กาแฟที่ซื้อมาหอมมาก
อีกสองวันผมผมจะพาเพื่อนมาดูบอลและกินเลี้ยงที่ห้องคุณช่วยเตรียม
สถานที่และถ้าไม่ลำบากมากช่วยซื้อกับข้าวซักสองสามอย่างเตรียมไว้ให้
ได้มั้ยส่วนค่าใช้จ่ายผมออกให้พิเศษเลย
การุณ
ปล ชื่อคุณนี่หมายถึง รำเพลิน รำเต้ย อะไรอย่างนั้นหรือเปล่า "

"ถึงคุณการุณ
ดิฉันชอบทานกาแฟค่ะ ส่วนอาหารดิฉันพอจะทำได้เครื่องครัวคุณมีอยู่ครบ
แต่ดูท่าทางไม่เคยได้ใช้งานเลย คิดว่าคุณคงทานกับแกล้มกันเสียมากกว่า
อาหารหนักๆ ดิฉันจะทำ สลัดใส้กรอก ข้าวเกรียบ และน้ำส้มให้นะคะ ส่วน
เครื่องดื่มไม่ทราบว่าคุณจะทานอะไร รบกวนหามาเองเพราะดิฉันไม่สันทัด
เรื่องของมึนเมา ค่าใช้จ่ายดิฉันจะแจ้งให้ทราบภายหลังค่ะ
เพลิน
ปล ชื่อดิฉัน หมายถึง ความสบายใจในสิ่งที่ทำค่ะ"

..................................

"ถึงคุณเพลิน
เพื่อนๆฝากชมคุณว่าทำสลัดได้อร่อยมาก ขอโทษสำหรับสภาพห้องที่รกไป
นิดวันพรุ่งนี้คุณช่วยเก็บกวาดให้เอี่ยมเลยนะ พอดีจะมีแขกพิเศษมาน่ะ ...
แล้วก็คุณช่วยเก็บอะไรๆที่เคยเป็นร่องรอยว่ามีผู้หญิงเคยมาที่ห้องผมออก
ให้หมดเลยนะ รบกวนหน่อย..
การุณ"

"ถึงคุณการุณ
ดิฉันเก็บทุกซอกทุกมุมตามที่คุณบอกแล้ว ใต้เตียงพบหนังสือปลุกใจเสือป่า
ที่คุณซ่อนไว้กับลิปติกถูกๆด้ามหนึ่ง นอกนั้นเรียบร้อยดี ส่วนหนังสือปลุกใจ
เสือป่าดิฉันหาที่เก็บไม่ได้เลยเรียกแม่บ้านเอาไปขายพร้อมหนังสือพิมพ์เก่า
แล้วเงินที่ขายได้วางไว้ที่เดิม
เพลิน"
..................................

ถึงแม่บ้าน
ชั้นชื่อประภาศรี เป็นแฟนคุณการุณ ที่เธอมาทำความสะอาดก็ดูเรียบร้อยดี
แต่ช่วยใช้ดอกไม้สดเช่นกุหลาบหอมหรือกล้วยไม้ ใส่แจกันแทนต้นดอกไม้
เล็กๆของเธอด้วย ดูสดใสกว่า ถ้าเธอเจอข้าวของเครื่องใช้ของชั้นที่ไม่ได้เอา
กลับไปเธอช่วยเก็บเข้าตู้ที่เดียวกับของคุณการุณด้วย ชั้นคงมาที่นี่บ่อยขึ้น
ประภาศรี"


"ถึงคุณการุณ
ดิฉันเพิ่งทราบว่าคุณไม่ชอบดอกฟอร์เกทมีน๊อต ดิฉันได้นำกลับและหาดอก
กุหลาบมาใส่แจกันแทนแล้วตามที่แฟนคุณบอก แต่คุณแม่คุณบอกว่าคุณ
แพ้พวกดอกไม้แห้ง ดิฉันจะพยายามเปลี่ยนให้ทุกวัน รบกวนช่วยบอกแฟน
คุณด้วยว่าให้เก็บข้าวของดีๆหน่อยถ้าหายไปจะมาว่าดิฉันได้
เพลิน"
..................................

"ถึงคุณเพลิน
ต้องขอโทษด้วยที่ประภาศรีมาวุ่นวายกับคุณ ช่วยเอากระถางฟอร์เกทมีน๊อต
ของคุณกลับมาได้มั้ย ผมชอบมันมากกว่าดอกกุหลาบ และผมแพ้ดอกไม้แห้ง
จริงๆ(ทำไมคุณถึงรู้จากแม่ผมได้)ส่วนข้าวของของประภาศรีถ้าเธอลืมไว้
คุณช่วยแยกไว้ให้ผมด้วยผมจะได้เอาไปคืน แล้วก็ เค้าไม่ใช่แฟนผมนะ
(ถ้าแม่ผมถามบอกว่าผมยังไม่มีแฟนนะ)ตกลงคุณขายเสือป่าคอลเล็กชั่น
ของผมไปจริงๆหรอ
การุณ"

"ถึงคุณการุณ
ดิฉันนำกระถางฟอร์เกทมีน๊อตมาให้แล้ว ส่วนข้าวของคุณประภาศรีดิฉัน
แยกไว้ให้แล้วมีตลับแป้ง ลิปสติก ต่างหู ดิฉันเก็บไว้ในกล่องที่โต๊ะเครื่องแป้ง
ของคุณค่ะ สำหรับเสือป่าคอลเล็กชั่นของคุณดิฉันขายไปแล้วจริงๆ คำไหน
คำนั้นค่ะ

เพลิน"
.................................

"ถึงแม่บ้าน

ข้าวของที่เธอเก็บไว้ยังขาดนาฬิกาอีกหนึ่งเรือน ของแท็คฮอยเออร์ ฉันเข้า
ใจว่าเธอคงเก็บไว้ เพราะฉันทิ้งไว้พร้อมๆกับข้าวของอย่างอื่น นาฬิกาเรือน
นั้นฉันรักมากหากเธออยากได้นาฬิกาฉันจะขอให้คุรการุณซื้อของถูกๆให้
เธอซักเรือน ช่วยเอานาฬิกาฉันคืนมาด้วยมิฉะนั้นฉันจะแจ้งความ
แล้วไอ้ดอกไม้บ้าที่ฉันสั่งให้เอาไปทิ้งทำไมยังมาอยู่บนโต๊ะอีกช่วยเอาไปทิ้ง
ด้วย
ประภาศรี"

"ถึงคุณการุณ
เรื่องนาฬิกาดิฉันไม่ทราบจริงๆ ของทั้งหมดที่มี ก็มีตามที่ดิฉันบอก ดิฉัน
ได้รับการสั่งสอนมารับรองไม่ลักขโมยใครแน่ และหากคุณจะให้แฟนคุณ
มาดูถูกดิฉันอย่างนี้ดิฉันขอลาออก แต่ไม่ได้หมายความว่าจะหนีนะคะ
เพราะดิฉันไม่ได้เอานาฬิกาของเธอไปจริงๆ ส่วนกระถางฟอร์เกทมีน๊อต
ดิฉันยกให้คุณจะทำยังไงกับมันก็แล้วแต่ ดิฉันมีกำหนดทำงานให้คุณวันสุด
ท้ายปลายสัปดาห์หน้า แต่ถ้าคุณไม่พอใจดิฉันสามารถเปลี่ยนแม่บ้านคนใหม่
ให้คุณได้ค่ะ
เพลิน"

..................................

ถึงเพลิน

เรื่องนาฬิกาผมรู้แล้วว่าคุณไม่ได้เอาไปเพราะผมเห็นประภาศรีเธอใส่อยู่
พอผมไปทักเธอโวยวายใหญ่หาว่าผมปกป้องคุณไม่มีคุณสมบัติผู้ดีเลยสักนิด
ผมคงไม่เลือกคนแบบนี้มาเป็นแฟนแน่ซึ่งผมขอเลิกกับเธอไปแล้ว ...
ผมไม่ต้องการเปลี่ยนแม่บ้านคนใหม่ แล้วทำไมคุณถึงจะทำงานถึงปลายสับดาห์
หน้าเท่านั้นล่ะ ผมคุยกับคุณป้าเจ้าของบริษัทได้นะท่านเป็นเพื่อนคุณแม่ผม
ให้คุณทำงานต่อไปเรื่อยๆก็ได้ ส่วนต้นฟอร์เกทมีน๊อตน่ะผมจะดูแลรดน้ำมันเอง
รบกวนคุณช่วยเอามันเข้าร่มตอนบ่ายๆบ้างเท่านั้นล่ะ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
พรุ่งนี้รบกวนคุณซื้อยาลดไข้ให้ผมซักแผงนะ ปวดหัวจัง...

..................................

"แม่ครับ

ผมเขียนจดหมายถึงแม่เพราะมีเรื่องให้แม่ช่วยเหลือ ที่ไม่โทรมาก็เพราะ
อยากให้เห็นว่านี่เป็นเรื่องจริงจังพอๆกับทีแม่ทิ้งโน๊ตไว้ให้ผม
เรื่องแม่บ้านที่แม่ติดต่อคุณป้าเพื่อนแม่ให้มาทำความสะอาดห้องผมน่ะครับ
พอดีเมื่อวานผมปวดหัว มีไข้เลยไม่ได้ไปทำงาน ก็เลยได้พบผู้หญิง
ที่มาทำความสะอาดห้องผม ผมนึกว่าเธอจะเป็นคนมีอายุหน่อย และเหมือน
แม่บ้านทั่วไป แต่นี่สวยเช้งเลยแม่ เธอชื่อเพลิน เป็นลูกสาวคุณป้าพลอย
เพื่อนแม่นั่นแหละ ตอนนี้เธอเรียนคหกรรมปีสามกำลังจะขึ้นปีสี่และมา
ฝึกงานที่บริษัทของคุณป้าพลอย คุณป้าเลยให้มาดูแลห้องผม เธอกำลังจะเปิด
เทอมต้นเดือนหน้าและคงไม่ได้มาจัดห้องให้อีก
ผมจะบอกคุณแม่ว่า ผมไม่ต้องการแม่บ้านคนอื่นอีก รบกวนแม่ช่วยพาผม
ไปแนะนำคุณป้าพลอยหน่อยได้มั้ย ผมตั้งใจจะต่อสัญญาน้องเพลินเป็นแม่
บ้านถาวรของผม ส่วนในระหว่างนี้ผมสัญญากับแม่ว่าผมจะเก็บกวาดทำ
ความสะอาดห้องเองไม่ให้มีตำหนิใดๆเลยเป็นการตอบแทนนะแม่นะ

จากลูกสุดที่รัก"




โดย : กลิ่นกาแฟ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 29 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 16 : 11 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com