Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> มิลคีซน์

เรื่อง :

มิลคีซน์

บท 1 ก่อเกิด (ความเดิม)
....ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิดแสงจันทร์มิอาจเปล่งแสงแข่งกับมวลเมฆที่กำลังโมโห... ฝนใกล้ตกแล้วสิ! อมันดาร์หญิงสาวที่กำลังต้องการบางสิ่งจากเบื้องบนนั้น ความคิดของเธอกำลังหลุดลอยไปในอากาศ เฮ้! นั่น อะไรน่ะ! ลำแสงพุ่งดิ่งลงเทือกเขามายา ใกล้ที่เธออยู่เพียงแม่น้ำอาราชิสายใหญ่กั้นนั่นเอง ทำอย่างไรดีล่ะเรา สิ่งไม่คาดคิดได้เกิดขึ้น อาจเป็นตัวประหลาดนอกโลก ใช่แล้ว! เราอาจเป็นผู้ค้นพบสิ่งอัศจรรย์นั้นและต้องโด่งดังชั่วข้ามคืนแน่....ฉันต้องไปพิสูจน์ให้รู้ ก่อนอื่นเก็บแรงเพื่อตื่นเช้าดีกว่าเรา...

บท 1 ก่อเกิด (ต่อ)
.....อมันดาร์ ! อมันดาร์ ! ตื่นได้แล้วน่ะ จะนอนถึงไหนกัน... อะไรกันโตป่านนี้แล้วยังต้องให้แม่ขึ้นมาปลุกอีกหรือเนี่ย โตแล้วน่ะลูก ถึงจะปิดเทอมแต่ก็ใช่ว่าจะเป็นข้ออ้างให้นอนตื่นสายได้น่ะ ตื่นได้แล้ว นี่!
.....ฮ่ะ! อะไรกัน ไม่อยู่บนเตียง ไปไหนแล้วล่ะเนี่ย ทำไมเราไม่เห็นน่ะ ทำอะไรไม่เคยบอกแม่เลยน่ะลูกคนนี้
.....เอ?? มันตรงไหนน่ะ เมื่อคืนก็เห็นตกแถวๆนี้ หรือว่าเราตาฝาด คงเป็นแค่ดาวตกธรรมดาละมั้ง ความหวังที่เราจะค้นพบมนุษย์ต่างดาวก็คงเป็นเพียงความหวังแค่นั้นเหรอเนี๊ยะ เฮ้อ.. ช่างมันเถอะ กลับดีกว่าป่านนี้ที่บ้านคงตามกินข้าวแล้ว โครก โครก !! อะไรกันแค่นี้ก็ร้องแล้วเหรอท้องจ๋า ครึกๆๆ ฮ่ะ เสียงอะไร เสียงนั่นมาจากไหน ซู้ ซู้
เมื่ออมันดาร์หันหลังไปก็ต้องตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า สวยจัง สวยเหลือเกิน อ้า..แล้วเธอก็เผลอสัมผัสสิ่งนั้นโดยไม่รู้ตัว โอ๊ย แสบตา อะไรกันตัวเราเป็นอะไรเหมือนจะ..เหมือนจะหมดเรี่ยวแรง เพราะนี่รึเปล่าน่ะ โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว ฟุบ...









โดย : วงเวียน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 14 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com