Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(25)

เรื่อง :

แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ

(25)

เสียงหัวเราะของวาโยทรดังก้องไปทั่วอากาศในคราวที่หนีรอดจากการตามล่าของพวกค้างคาวสมุนของลุงพุต ด้วยการดูดเลือดกลืนชีวิตของทิพย์อนงค์ในคราวนั้น ไม่ใช่แค่หมอผีกับลีนาที่อยู่ที่ธิเบตจะได้ยินเท่านั้น ผงและพุตกับสมุนค้างคาวที่ติดตามหาตัววาโยทรก็ได้ยินชัดเจนเช่นกัน

หมอผีอินทากับลีนาได้ยินขณะที่กำลังเจรจากับนายพรานสูงอายุผู้หนึ่ง ถึงว่านทลายพลที่ตำราของอาจารย์ได้บันทึกไว้ กรณีที่ต้องการทำลายล้างฤทธิ์เดชประสิทธิภาพของว่านอมตา

เมื่อพันปีก่อนที่เขาได้รับการถ่ายทอดเลือดจากลีนา อินทาไม่ได้เฉลียวใจถึงพิษร้ายของมันด้วย เขาคิดแค่ว่าขอมีชีวิตเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์ได้นาน 2พันปีเพื่อเรียนรู้วิชาอาคมของอาจารย์ให้แตกฉานไปสู่จุดสุดยอดก่อนตายเท่านั้น

แต่หลังจากรับเลือดจากลีนาไประยะหนึ่ง เขาจึงรู้ว่าเลือดที่เต็มไปด้วยว่านอมตาคงความหนุ่มสาวของเธอ เมื่อเข้าสู่ร่างกายของเขา ที่เคยได้รับประสิทธิภาพตัวยาที่ผสมกับว่านสาปนรกาของอาจารย์เขานั้น ทำให้เกิดปฎิกิริยาไปมา ไม่สามารถฝึกวิชาอาคมขั้นสูงของอาจารย์ตนเสียแล้ว

กว่าจะค้นพบวิธีแก้ไขในตำราของอาจารย์ที่ทิ้งไว้ให้ ก็เสียเวลาฝึกวิชาไปอีกหลายร้อยปี เมื่อค้นพบว่าว่านทลายพลจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เขาก็ออกค้นหาทันทีแต่ก็ต้องพบกับความปวดร้าวใจอย่างรุนแรง

“ทุกคนที่รู้วิธีการปลูกว่านแล้วกลั่นมาเป็นยาลูกกลอนของว่านชนิดนี้ ได้ล้มหายตายจากไปจากโลกนี้จนหมดแล้วจ๊ะ ลีนา”

“พี่อินทา อย่าเพิ่งหมดอาลัยตายอยากในชีวิตเลยนะ บางทีทางพี่ผงศิษย์คนโตของพี่ชายข้า อาจรู้วิธีอื่นในการแก้ไขก็ได้นะจ๊ะ”

จากวันนั้นเป็นต้นมา ลีนาก็ยืมมือหมอผีอินทาสามีที่เธอไม่เคยรัก มาช่วยตามล่าหาตัวผง ชายเดียวในใจที่ลีนารักและหวังได้อยู่เป็นคู่ชีวิตมานานแสนนานได้สำเร็จและยิ่งมาฟังพรานป่าวัยร้อยกว่าปีผู้นี้เล่า ลีนาแทบซ่อนความปิติไม่มิด อีกไม่นานผงจะต้องมาสยบอยู่แทบเท้าเธอแน่

“ยาลูกกลอนจากว่านทลายพลของข้า อย่าว่าแต่ผู้เคยกินยาที่ผลิตจากว่านอมตาหรือยาจากว่านสาปนรกาเลย ต่อให้คนที่เคยถูกค้างคาวในถ้ำบนดอยสูงของประเทศจีนที่ว่าร้ายแสนร้าย ยาของข้ายังขจัดได้เลย และไม่ทำให้วิชาอาคมที่ฝึกไว้หายไปด้วย มันจะช่วยสมานให้เข้าหากันเป็นอย่างดีทีเดียวเทียวนะท่านหมอ”

พรานป่าไม่ได้โกหก อาจารย์เขาเขียนตัวยาที่รวบรวมไว้เช่นนั้นด้วย แต่สิ่งที่พรานป่าและอาจารย์ของเขารวมทั้งอาจารย์ของอินทาไม่รู้คือ ผู้ที่ถูกค้างคาวดูดเลือดหลายหนและผ่านการทดลองตัวยาอีกหลายสิบชนิด ถูกทำให้ตายแล้วปลุกให้ฟื้นอย่างลุงพุตกับป้าส้มต่างหากที่ว่านอะไรก็ขจัดไม่ได้

“พี่อินทา เราซื้อยาลูกกลอนชุดนี้กลับไปกินก่อน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร เมื่อช่วยเหลนวาโยทรแล้วค่อยกลับมาอีกครั้งดีไหมจ๊ะ”

ลีนาเอ่ยด้วยความกังวลลึกๆ แต่เป็นความกังวลคนละทางกับหมอผีอินทา อินทามองสาวสวยที่เบื้องหน้า พันกว่าปีมานี้รูปโฉมที่สดสวยของสาววัย 20 ของเธอยังคงความเปล่งปลั่งอวบอิ่มไม่บุบสลาย การได้อยู่ร่วมกับเธอมานานแสนนานเพาะเป็นความอาทรให้รักใคร่ อีกทั้งการสละเลือดของตัวเองออกมาให้เขาดื่มกินทุกเดือนตลอด 1ปีนั้นเขาเชื่อว่าเธอรักเขามากเช่นเดียวกับเขารักเธอ ยามนี้เมื่อเธอเอ่ยด้วยความกังวลความปลอดภัยของเหลนรัก เขาจึงเกิดความเอ็นดูจนอดไม่ได้ จนต้องรั้งร่างงามนั้นเข้ามากอดปลอบขวัญ

“ไม่ต้องห่วงจ๊ะลีนา พี่จับฤกษ์ยามสามนต์แล้ว ในช่วง 7 วันนี้เจ้าวาโยทรไม่มีใครมาจับตัวมันไปได้แน่”

เขารั้งร่างงามของลีนามากอดชิดตัว จึงไม่เห็นสายตาและความในใจของลีนาสักนิดเดียว ถ้ารู้อินทาจะเสียใจหรือโกรธแค้นสักเพียงไรใครจะรู้ได้

“เอ็งไม่ตายสิสำคัญที่สุดอินทา เอ็งยังต้องมีชีวิตอยู่เพื่อช่วยข้าตามหา พี่ผงที่รักของข้าก่อนตายไงละ”

ความกังวลต่างกัน แต่ปลายทางตรงกันที่ผง อินทาอยากหายจากโรคเลือดขัดแย้งในตัว แต่ลีนาต้องการชิดใกล้เคียงกายกับผงแม้รู้ว่าเขารักอะยอนา แต่คนตายก็ไร้ความหมายสำหรับลีนาแล้ว เธอจึงไม่เกี่ยงงอนอะไรอีกขอแค่ได้ผงมาครองก็พอแล้ว ทั้งคู่เมื่อสั่งให้หลานคนเล็กของนายพรานชราผู้นั้น เร่งมือช่วยปรุงยาลูกกลอนว่านทลายพลอีกชุดใหญ่ พร้อมกับจ่ายเงินมัดจำล่วงหน้าก้อนโตแล้ว ก็เก็บข้าวของเดินทางกลับ

โดยมีหมายกำหนดการกลับมารับยาชุดใหม่ใน 1 เดือนข้างหน้าและด้วยอำนาจเงินมัดจำก้อนโตบวกกับ “ค่าทิป”ของคนนำทางที่อินทาจ่ายด้วยความใจป้ำเป็นจำนวนมากกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของคนนำทาง การเป็นธุระเรื่องตั๋วเครื่องบินในวันรุ่งขึ้นจึงสำเร็จอย่างรวดเร็วและง่ายดาย

ผงรู้ทันทีที่เข้านั่งสมาธิ จากการจับฤทธิ์ยามสามนต์ผงรู้ว่า อินทากำลังเดินทางกลับมาอีกครั้ง เขาเรียกพุตมาสั่งการทันที

“คืนนี้เอ็งกับสมุนมาเฝ้าที่รอบบริเวณบ้านของข้า ข้าจะปลุกอะยอนาอีกครั้ง แต่ถ้าข้าขาดใจตายไปนานเกินควร เอ็งต้องรีบเข้าสิงร่างข้า ย้ายอะยอนาหนีไปจากที่นี่ทันที”

“ท่านหมอ คิดจะไปตามหาวิญญาณคุณหนูที่ยมโลกอีกแล้วหรือครับ”

ผงก้มหน้ารับรู้ พุตมองชายคนรักของคุณหนู ในโลกนี้จะมีอีกกี่คนนะที่จะรักได้มากถึงขนาดนี้ คุณหนูตายมานานกว่าพันปี ชายผู้นี้ยังคงรักและอาทรเที่ยวเสาะแสวงหาตัวยาสารพัดแบบ ทดลองนับพันวิธีด้วยความอดทนเพียงเพื่อให้เธอฟื้นคืนชีพอีกหน เขาทำได้แม้กระทั่งการเข้าสมาธิถอดวิญญาณออกเที่ยวตามหาวิญญาณของเธอ เมื่อตรวจพบว่า เธอยังไม่ได้ไปผุดเกิดใหม่ ยังหลงเวียนวนอยู่ในยมโลก เขาจะต้องไปช่วยนำทางให้เธอกลับมาให้ได้

ทุกครั้งที่วิญญาณของผงหายเข้าไปในยมโลกนานเกินไป พุตต้องรีบรวบรวมสมาธิเข้าญาณเพื่อถอดวิญญาณเข้าสิงร่างของผง เพื่อให้ร่างนั้นได้รับสารอาหารอีกทั้งพาร่างนั้นหนีพ้นไปพร้อมกับร่างของอะยอนาคุณหนูของเขา ก่อนที่อินทาจะตามมาถึง และเมื่อเคลื่อนย้ายร่างของผง เขาจะหลงทางหาร่างตัวเองไม่พบ ทาสผู้ภักดีอย่างพุตจึงต้องเรียนรู้วิธีจุดประทีปนำทางให้วิญญาณของผงด้วย

พันกว่าปีจากคนใช้ที่ซื่อสัตย์และภักดี สองพี่น้องเปลี่ยนจากคนธรรมดามาเป็นจ่าฝูงของค้างคาวทั่วเขา และลามไปทั่วโลก แม้แต่นักเล่นคาถาอาคมคงกระพันชาตรียังเกรงกลัวเขากับน้องสาว ทุกครั้งที่พุตกับส้มมีเรื่องไหว้วาน ทุกคนจึงยอมช่วยด้วยง่ายดายไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น

เมื่อส้มกับพุตออกตามหาคนเหล่านั้นมาช่วยอีกครั้ง ผงไม่ได้รับรู้เลย ว่าคนเหล่านั้นไม่ใช่ค้างคาวแต่เป็นมนุษย์ที่รู้แค่วิชาอาคม ชีวิตของผงเขาจมอยู่กับการค้นหาวิธีและตัวยามารักษาคนรักเป็นส่วนใหญ่ ความเป็นอยู่และค่าใช้จ่ายต่างๆ คนใช้ที่ซื่อสัตย์ทั้งคู่เป็นผู้จัดการทั้งสิ้น รายได้จากที่ต่างๆที่พุตกับส้มได้มามีมากมายมหาศาล
ผงไม่เคยรู้มากไปกว่าเงินมาจากการช่วยเหลือจากการขายตุ๊กตาเกรด A ของมธุมนต์

พุตและน้องไม่ใช่คนโลภแต่เขาเห็นใจคนรักทั้งคู่ พุตไม่ต้องการให้ผงเสียเวลากับเรื่องอื่นนอกเหนือจากการค้นคว้าหายามารักษาคนรัก เรื่องส่วนใหญ่จึงน้อยครั้งจะบอกกล่าว เงินมากมายที่พ่อของอะยอนาทิ้งไว้ให้ หมดสิ้นไปนานแล้ว เขาจึงต้องหาทางหารายได้มาเพิ่มเอง เพื่อให้การค้นคว้าของผงไม่สะดุดหยุดยั้งลงกลางทาง

“พี่พุต ทางมาลีพร เพิ่งบอกชั้นว่าเจ้าสืบพงศ์มันส่งคนออกตามหาเราแล้วนะ”

มาลีพรเป็น “มาม่าซัง” ที่โด่งดังในบาร์แห่งหนึ่ง แต่การไม่อยู่ประจำและทำงานไม่เป็นเวลาแน่นอน ตามแต่เด็กๆของเธอร้อนเงินมากน้อย รวมทั้งการหายหน้าไปจากวงการคนเที่ยวยามราตรีเป็นระยะ มาลีพรจึงขาดแคลนเงินมากยิ่งขึ้น และเมื่อหลงเข้าไปเล่นในบ่อนกับสามีคนล่าสุด มาลีพรจึงทั้งติดการพนันรวมทั้งเป็นหนี้ผู้คนมากมายหลายแห่ง เมื่อส้มเสนอเงินก้อนโตด้วยข้อเสนอง่ายๆ มาลีพรจึงตอบรับโดยไม่ลังเล

“พาเด็กสาวคนหนึ่งเข้าไปทำงานด้วย เธออยากหาเงินใช้ เงินค่าหนี้ 3แสนที่เธอค้างบ่อนป๋าอู๋ ชั้นจะจ่ายให้เอง คราวต่อไปชั้นอาจมีงานให้ช่วยอีกนะ ตกลงไหมมาลีพร”



โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 2 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 22 : 59 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com