Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> รอยยิ้ม ตอน 1

เรื่อง :

รอยยิ้ม

 ตอน 1

เห็นแค่รอยยิ้มของเธอฉันก็สุขใจ แต่ฉันยังไม่กล้าพูดมันออกไปให้ใครได้ยิน.......แต่พอรู้ว่าเธอจะจากไปฉันเหมือนกับคนที่ไม่รับรู้อะไรมีแต่น้ำตาไหลไม่ยอมหยุด... ฉันอยากจะทำอะไรหลายๆให้เธอ แต่มันคงสายไปแล้วใช่ไหม? ฉันตั้งคำถามกับตัวเองในใจ
ทุกชีวิตต่อก้าวเดินต่อไปในวันข้างหน้าเหมือนกับชีวิตเธอและฉัน
ฉันคงไม่เจอเธออีกแล้ว คำพูดสุดท้ายที่เขาบอกกับฉัน แล้วเขาก็ยิ้มให้กับฉัน ส่วนฉันหรอก็พูดอะไรไม่ออกเลย และเขาก็เดินออกไปน้ำตาของฉันมันเริ่มไหลออกมา ฉันพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้มันไหลแต่มันก็ไม่ยอมหยุด ฉันเลยหันหลังแล้วกำลังจะเดินกลับบ้าน เขาเลยเห็นฉันร้องไห้ เขาเลยวิ่งกลับมาแล้วถามฉันว่าเธอเป็นอะไรหรอยัยบ้อง น้ำตาของฉันมันก็ยังไม่หยุดไร เขาเลยยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ฉัน แล้วพูดว่าหยุดร้องไห้ได้แล้ว คิดถึงฉันใช่ป่าวเลยร้องไห้ออกมาอย่างนี้ ฉันเลยเผลอพูดออกไปว่าก็ใช่น่ะสิ แหะ...ไหนเธอเคยบอกกับฉันว่าถ้าฉันจะไปก็ไปเลยไม่มีคนร้องไห้ด้วยหรอ แล้วนี่อะไรดูซิ...ร้องไห้ใหญ่เลย ก็ฉันพูดเล่นๆนิไม่นึกว่าจะไปจริงๆ เขาเลยพูดขึ้นว่าหรอ แล้วทำไมต้องร้องไห้ขนาดนี้ด้วยล่ะ ก็ฉัน...ก็ฉัน...ก็ฉัน แล้วก็ฉันอะไรล่ะยัยบ้องจะพูดอะไรก็รีบพูดนะ ไม่งั้นฉันก็จะ...พูดก่อนงัย เราทั้งสองคนยืนก้มหน้าต่างคนต่างเงียบไปพักใหญ่ แล้วฉันเลยพูดขึ้นว่า.........จะพูดอะไรก็รีบพูดว่าสิจะไปแล้วไม่ฟเธอล่ะคิดยังงัยกับฉัน ฉันเลยยื่นกระดาษที่ฉันเขียนเกี่ยวกับความในใจของฉันให้กับเขาตั้งแต่แรกพบ และฉันไม่คิดเลยว่าฉันและเขาจะมารักกันได้ และก็ไม่รู้อีกว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่เขาก็ต้องไปเรียนต่อที่อื่นตามเคย จนวันหนึ่งเขาก็กลับมามันเป็นเวลาแค่หนึ่งเดือนที่เขาไป แล้วเขาก็ย้ายกลับมาเรียนที่เดิมกับฉัน ตลอดหนึ่งเดือนมีอะไรเกิดขึ้นมั้งหรอ เราก็ติดต่อกันทางโทรศัพท์แล้วก็ออนเอ็ม แต่คำพูดที่เขาเรียกฉันก็ยังไม่เปลี่ยนก็ยัยบ้องนั้นแหละ ส่วนฉันก็ยังเรียกเขาว่าตะเบือกเหมือนกัน

โดย : คนแอบรัก
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 19 : 21 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com