Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นึกไม่ออก

เรื่อง :

นึกไม่ออก

ความมืด...........................ในความมืดมีอะไรอยุ่หนอ ความมืดเป็นเพียงความมืดไม่มีอะไรเลยแต่ใครจะรู้ละว่าความมืดนั้นมันซ่อนอะไรน่ากลัวไว้ โดยเฉพาะความมืดในจิตใจของ" มนุษย์"

ในมหานครที่เต็มไปด้วยผู้คนพุพ่าน เสียงแตรดังระงมไปทั่วท้องถนน เสียงแม่ค้าส่งเสียงขายของเพื่อเลี้ยงชีพดังตลอดสองข้างทางของถนน ในมุมเล็กๆมุมหนึ่งมีด.ญ. ตัวน้อยนอนตัวสั่นระริกด้วยอาการหนาวจับใจ แต่ก็ไม่เท่าความเจ้บปวดที่เธอได้รับจากผู้เป็นแม่ บนเนื้อตัวเธอเต็มไปด้วยรอยช้ำและรอยไม้เรียวยาวเป็นแนว เป็นที่น่าสังเวชของผู้พบเห็นยิ่งนัก

" หนูเป็นอะไรจ๊ะ หิวไหม น้ามีน่องไก่หลายน่องเลย กินไหม"
เด็กหญิงลืมตาขึ้นแล้วรีบคว้าน่องชิ้นไก่ชิ้นโตมาจากบุรุษใจดี"
" หนูชื่ออะไรจ๊ะ"
" เพียง" เด้กหญิงตอบเสียงห้วนๆ
" แล้วพ่อแม่เพียงไม่มีเหรอ"
"มี แต่อยู่บ้าน " เด็กหญิงตอบสั้นๆ
" แล้วทำไมหนูมาอยู่ต้องนี่คนเดียวละ"
"เมื่อสองวันก่อนแม่เมา เสียห่วยมา แล้วแม่ก็ตี ทนไม่ไหวก็เลยหนีออกจากบ้าน" เด็กหญิงพูดทั้งๆที่กำลังเคี้ยวน่องชิ้นที่สองอยู่
" งั้นเดียวหนูไปอยู่กับน้าไหม น้ามีที่นอนที่ดีๆแล้วก็ไม่หนาวอย่างนี้ด้วย และก็อาหารอร่อยๆ"
เด็กหญิงทำสีหน้าครุ่นคิด
" แล้วว่าแต่ว่าหนูอายุเท่าไรละ"
" 7 ขวบ" เด็กหญิงตอบหลังจากกินน่องชิ้นที่สองหมดไปแล้ว
" แล้วตกลงหนูอยากไปกลับน้าไหม"
"ไปสิ ไม่อยากกลับไปบ้านอีกแล้วละ ที่นั้นมีแต่คนใจร้าย"
" งั้นเราไปกันเลย"
เมื่อบุรุษหนุ่มพูดจบก็จูงมือเด็กหญิงขึ้นรถตู้ที่จอดไว้อยู่ไป

รถตู้ได้วิ่งออกจากมหานครไปเรื่อยๆจนสองข้างทางกลายเป็นป่า แล้วรถตู้ก็เลี้ยวเข้าไปในซอยแคบๆที่สองทางเป็นป่าหมด รถตู้แล่นเข้าไปลึกขึ้นจนเริ่มเห็นตัวอาคารไม้เก่าๆหลายหลังและเห็นเด็กรุ่นราวคล่าวเดียวกับเด็กหญิงอีกมากมาย
-----------------------------------------------------------------------
พอก่อน เดียวมาต่อใหม่
หนุกไหมอะ เราว่าไม่ค่อยหนุกเลยมีแต่คุยกันเยอะไปหรือเปล่าเนี๊ย

คือเราพึงเริ่มแต่งนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก

ช่วยติชมและเสนอคำแนะนำมาได้อย่างเต้มที่ไม่ต้องเกรงใจ


โดย : ไอสยา
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 8 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 12 : 54 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com