Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 5

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ฉันรักทะเลจัง(1)

เรื่อง :

ฉันรักทะเลจัง

(1)
พัฒน์มักจะได้ยินเสียงเธอพูดเช่นนี้เสมอ เมื่อยามที่เขาและเธอได้มาเที่ยวที่นี่..ทะเล..ชายหาดอันกว้างไกลจนสุดสายตาที่จะมองเห็นได้..สายลมที่พัดผ่านมากระทบกับเส้นผมอ่อนสลวย..เปิดเผยให้เห็นใบหน้าอ่อนหวาน..ช่างฝัน..พัฒน์ชอบมองเวลาที่เธอกำลังฝัน..เพราะว่า..มันทำให้ใบหน้านั้นอ่อนหวาน..น่าทะนุถนอม..จนบางครั้ง..เขาถึงกับคิดว่า..อยากจะแลกกับทุกสิ่งทุกอย่างที่มี..เพื่อจะอยู่กับเธอที่นี่..ทะเล..แห่งนี้..
ทุกทุกคน..ต่างก็..ตราหน้าฉัน
ว่าเป็นคน..เย็นชา..ไม่เอาไหน
แต่ในมุม..มุมหนึ่ง..ของหัวใจ
ไม่มีใคร..สัมผัสได้..สักนิดเลย
พัฒน์จำได้ดี..ถึงการมาทะเลครั้งแรกของเขากับเธอ..ครั้งนั้น..เขารู้สึกอิจฉาเจ้าท้องทะเลยิ่งนัก..ที่มานดึงดูดความสนใจของเธอไปจากเขา..จนบางครั้ง..เขาก็รู้สึกน้อยใจ..แหม..เจ้าทะเลบ้า..มันมีค่ามากกว่าเราอีกนะ..
แต่ความจริง..ฉันเป็นคน..ใจอ่อนไหว
เพราะมันซ่อน..อยู่ข้างใน..ไม่เปิดเผย
เธอเห็นว่า..ฉันไม่รัก..ใครใครเลย
เลยเอื้อนเอ่ย..ว่าฉัน..ไม่จริงใจ
แต่ในเวลานี้..พัฒน์รู้แล้วว่าเธอรักท้องทะเลจริงๆ..เธอจะมีความสุขมาก..เมื่อมาที่ทะเล..แห่งนี้...คงจะเหมือนเขา..ที่รักเธอ..มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้ๆเธอ..เฮ้อ..ความรักมันเป็นอย่างนี้เองนะ..หวังจะให้คนที่ตนรักมีความสุข..จึงทนได้ทุกสิ่ง..ทุกอย่าง..
ฉันเผลอเดิน..เข้าไปใน..โลกของเธอ
เพื่อเรียนรู้..แล้วก็เผลอ..ยึดเธอไว้
ฉันฝันคิด..จะมีเธอ..อยู่เคียงใจ
ผูกสัมพันธ์..ตลอดไป..นานแสนนาน
พัฒน์เคยถามเธอเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องเลือกมาแต่ที่ทะเลแห่งนี้..คำตอบคือรอยยิ้มแสนหวานเท่านั้นเอง..ช่างเถอะ..ไม่บอกก็ไม่เป็นไร..ขอเพียงเป็นความพอใจของเธอ..เท่านี้..พัฒน์ก็มีความสุขแล้ว..เนอะ
เพราะความรัก..สร้างคนเดียว..ย่อมไม่ได้
ต้องประสาน..สองใจ..จึงจะหวาน
ต้องพยายาม..สร้างกันอยู่..นานแสนนาน
ถึงจะได้..ความอ่อนหวาน..ให้ชื่นใจ
หลายครั้ง..ที่พัฒน์พาเธอมาที่นี่..ทะเล..ที่รัก
หลายครั้ง..ที่พัฒน์ได้มีโอกาสได้นั่งมองเธอในขณะที่เธอนั่งมองทะเลอย่างมีความสุข..แสนหวาน
หลายครั้ง..ที่พัฒน์เห็นเธอมีความสุขในขณะที่เธออยู่ในอารมณ์ฝัน..ที่รัก
หลายครั้ง..ที่พัฒน์มีความสุขในขณะที่นั่งมองเธอ..ที่รัก
หลายครั้ง..ที่พัฒน์อยากจะโอบร่างงามตรงหน้าไว้ในอ้อมแขน..ที่รัก
กี่ครั้งแล้วนะ..ที่พัฒน์พาเธอมาที่แห่งนี้..ทะเล..
พาความเหงา..มาทะเล..ทุกทุกที
เพราะคิดว่า..ที่ตรงนี้..ปลอบฉันได้
ในเมื่อฉัน..มีรักร้าว..แผดเผาใจ
เลยต้องใช้..น้ำทะเล..มาดับมัน
จำไม่ได้แล้วสิ..รู้แต่ว่า..มันหลายครั้งมาก..แทบจะทุกครั้งที่เธอบ่นคิดถึง..ทะเล..เขาจะต้องรีบหาเวลาว่างพาเธอมา..ก็จะทำอย่างไรได้ล่ะ..ในเมื่อ..เขาต้องการให้เธอมีความสุข..ความสุขของเธอ..ก็เหมือนความสุขของเขา..ขอเพียงให้เธอมีความสุข..แค่นั้น..เขาก็พอใจแล้ว..
ส่งสายตา..มองไป..สุดขอบฟ้า
ความเหว่ว้า..นั่งอยู่..ข้างข้างฉัน
ไม่มีใคร..ให้รัก..ให้ผูกพัน
จึงไหวหวั่น..นั่งกอดเข่า..บนหาดทราย
ครั้งนี้ก็เหมือนกัน..หลังจากที่เธอบอกว่าอยากมาเที่ยวทะเล..เขาก็ไม่ลังเลใจที่จะพาเธอมาเลย..ใช่สิ..คนรักกัน..ก็ต้องคอยเอาใจใส่กัน..เหมือนอย่างเขาและเธอ..คบกันมานาน..ไม่เคยมีเรื่องขุ่นใจเลยสักครั้งเดียว..เพราะอะไร..ก็เพราะว่า..เขาจะตามใจเธอทุกอย่าง..ของเพียงเธอชอบใจ..ของเพียงเธอต้องการ..เท่านั้น..
อยากจะมี..คนที่รัก..คนที่ห่วง
ความหลอกลวง..ยังตามติด..อย่างคิดร้าย
แกล้งทำเป็น..คนสนิท..ให้เชื่อใจ
หลอกฉันจน..งมงาย..ใจของเธอ
เสียงคลื่นที่ลมพัดพาเอาน้ำทะเลเข้าหาฝั่งสาดซัดเข้าหาหาดทรายที่ขาวสะอาดเสียงดังซ่า..ซ่า..ฟังแล้วก่อให้เกิดความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย..มันก่อให้เกิด..ความเหงา..ความเศร้า..และความอ้างว้าง..
ในความเป็นทะเล
ย่อมแปรปรวน..รวนเร..เป็นร้อยหน
เช่นเดียวกับ..ความเป็นคน..ของคนบางคน
ก็ยืนอยู่..บนความวกวน..และลวงตา
เสียงคลื่นที่สาดซัดเข้าหาฝั่งคล้ายเสียงมันกระซิบบอกรักหาดทรายทุกครั้ง..ลูกแล้วลูกเล่า..ครั้งแล้วครั้งเล่า..แล้วก็จากไป..คล้าย..คนลืมสัญญา..
คน..ให้ความรัก..ให้ความหวัง
ทะเลซัดคลื่น..เข้าหาฝั่ง..อย่างช้าช้า
คลื่นสาดซัด..แล้วเลือนลา
คนให้รักมา..แล้วเอาคืน
เหงาไหม..ทะเล
ยามคลื่นที่..เคยกล่อมเห่..มาเงียบหาย
ทิ้งไว้เพียง..รอยชื้น..บนผืนทราย
เหมือนน้ำตาคนหมดความหมาย ที่พร่าริน
จบภาค ๑
....ปีศาจน้อย....

โดย : ปีศาจน้อยจอมซน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 3 มิ.ย. ปี 2007 [ เวลา 4 : 52 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com