Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 5

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> วันที่เรารักลูก วันที่ลูกไม่รักเรา

เรื่อง :

วันที่เรารักลูก วันที่ลูกไม่รักเรา

ม่านขาวบังตาไม่ให้เห็น
สวัสดีครับ
ท่านผู้อ่านที่เคารพทุกท่านนับเป็นเวลานานหลายวันมาก
ที่ผมไม่ได้เขียนหนังสือมาให้ท่านได้อ่านกันเลย ผมบอกเลยว่า
ผมคิดถึงท่านผู้อ่านมากวันไหนไม่ได้เข้ามาดูการเขียนของผม
ว่ามีผู้อ่านเข้ามาอ่านบ้างไหม ถ้ามีผู้อ่านน้อยผมยิ่งไม่สบายใจมากเลยว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร ท่านผู้อ่านจึงไม่ชอบการเขียนของเราแล้วหรือ แต่จะด้วยเหตุอะไร ผมก็ขอฝากเนื้อฝากตัวและงานเขียนของผมให้กับท่านผู้อ่านไว้ด้วยนะครับ ถ้าวันไหนเกิดยามเหงาขึ้นมาก็
ขอให้นึกถึงงานเขียนของชายคนหนึ่งที่ชื่อ แก้ว สาริกา ด้วยนะครับ แหมวันนี้ผมฝากเนื้อฝากตัวเหมือนกับนักร้องเลยทีเดียว
วันนี้ผมขอเล่าเรื่อง สองเรื่อง ไว้ในเรื่องเดียวกันนะครับเป็นเรื่องดีและเรื่องไม่ดีไปพร้อมกัน ก็เป็นเรื่องที่ผมได้ไปได้ยินเขาพูดคุยให้ฟังขณะที่ผมรอรถโดยสารต่างจังหวัดเพราะช่วงนี้ผมไม่มีรถขับเลยต้องใช้บริการรถประจำทางเพื่อเดินทางไปหาโฆษณามาลงในรายการวิทยุของผมครับ ลองอ่านกันนะครับ ขณะที่
ผมฟังมาทั้งสองเรื่องและนำมาเขียนให้ท่านได้อ่านกันผมยังกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ในขณะที่กำลังเขียนอยู่นี้ครับ ก็ ก็ ลอง ลอง อ่านนะครับ
เรื่องแรก มีครอบครัวหนึ่งร่ำรวยที่นามาก คือมีอาชีพทำนานั่นเองก็ส่งลูกร่ำเรียนจนจบมหาวิทยาลัยทุกคน ขายไร่ขายนาส่งลูกไปเรียนถึงเมืองนอก ที่ไร่นาเป็นร้อยไร่ ก็หมดแล้วลูกก็เรียนจบพอดีลูกทุกคนมีงานการทำดีทุกคนเงินเดือนมากทุกคน ลูกทุกคนนึกในบุญคุณของพ่อมาก ที่ไร่ ที่นา ที่พ่อเคยขายให้คนอื่นไปนั้นลูกทุกคนก็เก็บเงินไปขอซื้อคืนมาให้พ่อจนครบและเลี้ยงดูพ่อแม่เป็น
อย่างดี แต่ระยะต่อมาลูกสาวมีสามี (ลูกเขย)ได้ขายที่ไร่นาของพ่อตาแม่ยายจนหมด และพ่อก็จบชีวิตลง แต่ก็ยังดีที่น่าภูมิใจได้ส่งลูกเรียนจนจบดีๆทุกคน ส่วนที่หมดไปนั้นเป็นเพราะความใจอ่อนของพ่อเองลูกๆก็ไม่ได้ว่าอะไรพ่อ แต่ก็ทำในสิ่งที่พ่อได้ตั้งใจสำเร็จด้วยดีทุกอย่างก็น่าชื่นใจดี
เรื่องที่สอง เรื่องนี้ผมฟังแล้วผมเสียน้ำตา แต่ไม่ให้ใครได้เห็นเพราะเขาเล่าให้ฟังตอนเช้าๆยังไม่มีคนที่ท่ารถมากนัก ขณะที่ผมเขียนนนี้ผมก็เสียใจน้ำตาก็ไหลด้วย เพราะผมเป็นคนใจอ่อน ได้ยินเรื่องเศร้าๆไม่ค่อยได้เป็นต้องกังวลและเสียน้ำตาด้วยเป็นประจำ คืออย่างนี้ครับ ครอบครัวนี้มีพ่อ แม่ลูกๆ อยู่ด้วยกันมาตามอัตภาพ ฐานะครอบครัวหาเช้ากินค่ำ แต่ก็อยู่กันมาเลี้ยงลูกจนเติบ
ใหญ่ และมีครอบครัวกันไป ต่อมาพ่อได้เสียชีวิตลงอยู่แต่แม่คนเดียว ลูกๆ ก็ไม่เคยส่งเสียให้แม่กินเลย แม่ต้องหาเลี้ยงตัวเองหาเช้ากินค่ำมาตลอด บางมื้อก็มีข้าวกินบ้าง บางมื้อก็ไม่มีข้าวกิน ขาก็เดินไม่ดีอายุมาก พอไม่มีทุนทำกินก็ต้องทำงานโดยไม่ต้องลงทุน คือต้องเดินทางนั่งรถประจำทางไปเส้นทางเดียวกับผมแต่นั่งกันคนละที่แกนั่งเบาะท้ายรถส่วนผมนั่งเบาะหน้า คือไปนั่งขอทานที่จังหวัดผม
ขออนุญาติไม่บอกว่าที่จังหวัดไหนนะครับ แต่ถ้าจะได้ข้อมูลจริงผมยินดีให้ครับ บางวันก็นั่งขอทานได้บ้างไม่ได้บ้าง ถ้าได้เงินมากก็ได้กลับบ้าน เพราะมีเงินให้ค่ารถเขา ถ้าวันไหนขอทานเขาไม่ได้คือไม่ได้พอค่ารถก็ไม่กลับบ้านนอนริมฟุตบาททางเท้าในจังหวัดนี่เป็นเรื่องจริงที่ผมได้ฟังที่ท่ารถเขาเล่าให้ผมฟัง ผมตื้นตันใจมากครับ สงสารก็สงสารแต่จะทำอย่างได้ผมก็คนจนเหมือนกันแต่ยังมีโอกาสที่ดีกว่าผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น สิ่งที่ผมจะทำได้ก็มีอย่างเดียวคือตั้งใจเก็บข้อมูลที่เขาเล่าให้ฟังมาเล่าให้ท่านผู้อ่านได้ฟังกันเพื่อที่จะได้เป็น อุธาหรณ์ เล่าต่อไปยังบุตรหลานของท่านจงช่วยกันสอนว่าให้รักบูชาผู้มีพระคุณ อย่าได้ทอดทิ้งให้เขาหว้าเหว่ หรือ เหม่อลอยอยู่ผู้เดียวต้องช่วยกัน เพื่อคนในสังคมจะได้ไม่มีใจคับจนเกินไป อย่างเข่นคนในปัจจุบันนี้ ขอให้มองต่ำลงมาบ้างอย่ามองแต่จะขึ้นที่สูงอยู่อย่าง
เดียว เห็นไหมเราเคยเห็นคนปีนขึ้นไปบนต้นตาลได้ไต่ไม่เคยเห็นใครปีนไปถึงยอดตาลได้เลย จงช่วยกันนะครับ สิ่งที่เรามองขึ้นไปสูงเป็นความฝันชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นไม่มีใครยั่งยืนอยู่ได้ตลอดเวลาแน่นอนเชื่อผมเถอะ นี่ผมต้องหยุดเขียนชั่วขณะเพราะผมนั่งร้องไห้คืออยู่ดีๆน้ำตาก็ไหลออกมาเพราะความสงสารเขาผู้หญิงคนนั้นว่าทำไมลูกๆไม่ดูแลพ่อแม่ให้ดี ผมขอให้ข้อคิดนะครับ เปรียบ
ประดุจว่าสักวันหนึ่ง ถ้าเรามีลูกขึ้นมาสักคนหรือกี่คนก็แล้วแต่เรารักลูกไหม ถ้าเรารักลูกมากขนาดไหน นั่นแหละใจพ่อใจแม่ก็รักเราซึ่งเป็นลูกเขามาก่อนมากมายขนาดไหนก็เฉกเช่นเดียวกัน แต่ถ้าใครคิดไม่ได้ก้ถือว่าเป็นกรรมของพ่อแม่ผู้นั้นเป็นพอก็แล้วกันที่เกิดมาชาตินี้ทำไมต้องมาได้ลูกใจดำหินชาดเช่นนี้ก็ให้คิดเสียว่าเราได้สร้างบุญกันมาแค่นี้ก็แล้วกัน ผู้ที่ประสบปัญหาอย่างผมได้บรรยายมานี้ก็
คงไม่ได้อ่านการเขียนของผมแน่คงจะรู้ ผู้ที่มีโอกาสได้อ่านก็ช่วยบอกต่อด้วยนะครับ การเขียนของผมจะไม่ใช่อย่างมืออาชีพ แต่เขียนมาจากใจที่ชอกช้ำจากการฟังมาให้อ่านครับ ถ้าใครทำดีกับพ่อแม่และผู้มีพระคุณขอให้เกิดในโลกที่ดีถ้าดับจากโลกนี้แล้วเมื่อได้เกิดใหม่ ถ้ายังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันและกระทำความดีอยู่ก็ขอให้ความดีนั้นคุ้มครองขอให้คุณพระคุ้มตลอดเวลาที่มีลมหายใจอยู่ ขอให้พบ
แต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต แต่ถ้าใครยังไม่เคยทำความดีต่อผู้มีพระคุณไม่เคยดูแลเหลียวแล ก็ยังมีเวลานะครับ คนเราจะสร้างความดี ไม่มีคำว่าเริ่มต้นวันไหนขอให้นึกทำเถอะเวลาไหนได้ทั้งสิ้น ไม่มีการกำหนดเวลาของการทำดี ผมเคยเขียนและบอกตลอดเลยว่า ผืนฟ้าให้เปรียบแผ่นกระดาษ น้ำในมหาสมุทรเปรียบน้ำหมึก
พื้นพสุธาเปรียบเหมือนแท่งดินสอ สิ่งสามสิ่งคนโบราณหรือพระท่านเทศน์ไว้ว่า
เขียนและบรรยายให้หมดของทั้งสามสิ่งนี้ก็ยังพรรณาพระคุณของพ่อแม่และผู้มีพระคุณยังไม่หมด ก็ขอให้คิดเอาก็แล้วกัน ส่วนผมพ่อและแม่ได้เสียชีวิตหมดแล้วผมยังเสียใจเลยว่าทดแทนบุญคุณกับท่านยังไม่ดีเท่าที่ควรท่านก็ต้องมาจากเราไปก่อน แต่ตอนที่ท่านทั้งสองยังมีชีวิตอยู่เราก็ดูแลตามอัตภาพครับ คือฐานะเรา
ไม่ค่อยดี แต่ก็ได้ทำหน้าที่ของลูกที่ดีก็พอใจแล้วครับ
สำหรับผมขอจบแค่นี้ก่อนนะครับ
สุดท้ายนี้ ผมขอให้ทุกท่านที่กำลังอ่านเรื่องที่ผมเขียนจงมีความสุขทุกท่านครับ ขอให้ช่วยกันสร้างความดีกันไว้ให้มากๆนะครับ และช่วยดูแลคนรอบข้างด้วย สังคมเป็นสุขเราก็เป็นสุขด้วย สังคมที่บ้านอยู่ดีมีสุขเข้าใจกันเห็นใจกันรักกันเพราะเราก็เป็นส่วนหนึ่งของสังคม เมื่อสังคมอยู่ดีมีสุข คนในสังคมของประเทศ
ของเราก็เป็นสุข ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเข้มแข็งและมีคุณภาพ
สวัสดีครับ
จากแก้ว สาริกา
บุญใดจะยิ่งใหญ่เท่าทำกับพ่อแม่ ไม่สายเกินที่จะทำให้พ่อแม่และผู้มีพระคุณ
วันทำความดีไม่มีเวลากำหนดนึกทำรีบทำทุกเวลา
สายน้ำไม่มีวันไหลกลับ อย่าปล่อยให้ความดีลอยตามน้ำแล้วคว้าไม่ทัน


โดย : แก้ว สาริกา
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 1 ต.ค. ปี 2008 [ เวลา 18 : 23 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com