Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 5

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ยิ้มที่สดชื่น..ยิ้มง่าย..ของสาวน้อย..ในวันที่ฟ้าหม่น

เรื่อง :

ยิ้มที่สดชื่น..ยิ้มง่าย..ของสาวน้อย..ในวันที่ฟ้าหม่น..

..เช้าๆผู้คน พลุกพล่าน เดินสวนไปมา..ณ.ลานจอดรถ..พิพิธภัณฑ์การเกษตร..ย่านชานเมือง..ใกล้บางกอก..
..สายลมต้นฤดูหนาว..พัดผ่านใบหน้าเขา..รับรู้ถึงความ..เย็น..และ..เหงา..ขณะเดินอยู่บนทางเท้า..สะพานข้ามคลอง....ฟ้าเช้านี้ค่อนข้าง.
หม่นหมอง.....ฟ้าหลั๋ว...
..ข้างหน้าระยะ..2 เมตร..หน้าตา..บ้องแบ๊ว..แววตาแจ่มใส..เดินสวนทางมา..เพียงคนเดียว..สะดุดตา..สะดุดใจ..จริง..จริง..นะสาวน้อย..
..เดินสวนกันในระยะใกล้พอมองเห็น..แววตา..ค่อนข้างสงสัย..สะดุดตาที่ยิ้มง่าย..เป็นรอยยิ้มที่สดชื่น..เมื่อเธอเดินผ่านไป..แต่รอยยิ้มนั้น...
..ไม่จางหายไป.......จากใจเขา...
.."ฮึ่ม"..!!!..เช้านี้..เธอปลุกความสดชื่น..แจ่มใส..ในใจ..เขา..ให้ตื่นขึ้น...ท่ามกลางผู้คนที่แปลกหน้า...เขาเหลียวหลังมองเธอโดยไม่รู้ตัว.
..."ไม่ปฏิเสธ..รอยยิ้มที่ไม่ได้ยิ้มให้เขา"..เมื่อเธอเดินผ่านไป...ไกล..
..............ออกไป........ไกลออกไป...........ออกไป...........
........"อยากฝากสายลมหนาว.......บอกเธอ......ว่า......ฉันเหงา."......
..........วันนั้น......วันที่เขาเข้าไปทักทาย....พูดคุ่ย...กับเธอ.........
.."สวัสดีครับ.ผมทำงานบ้านจัดสรร.นี้ครับเอกสาร..โครงการ..ครับ"
"รายละเอียดต่างๆตามเอกสารที่แนบใว้ครับ"..เขาพูดช้า..ช้า...... และ... มองหน้าเธอ....
"ค่ะ......ค่ะ..เธอตอบกลับ...เบา..เบา..พร้อมพยักหน้ารับ..แต่สายตายังคงมองไปข้างหน้า...โดยไม่ยอม....สบตาเขาเลย...
.."ผมชื่อ..........ครับ"..."แล้วน้องชื่อ".......เขายังพูดคุ่ยกับเธอต่อ....
.."ชื่อ..........ค่ะ"......เมื่อเธอกล้าที่จะพูดคุ่ยกับคนแปลกหน้าอย่างเขา
..."พักอยู่ที่ใหนครับ"...."ทางโน้นน"..สาวน้อยตอบ..พร้อมนิ้วมือที่..ชี้..ไปทางด้านหน้า..ของเขา..
"มือถือเบอร์อะไร...ครับ".."มีแต่เบอร์...แม่"..เธอตอบ แล้ว อมยิ้ม..
...เอ๋อ..เลยครับ...งง...งง...ไปชั่วขณะ
....เขายื่นกระดาษแผ่น....เล็ก....เล็ก....ให้.....เมื่อเธอรับแล้ว..มองดู...
..เธอนิ่ง..และเงียบ...เป็นอันว่า..การพูดคุ่ย..ของคนทั้ง 2 ก็..ยุติลง..
...ดูเธอ...เขินอาย..เมื่อพูดคุ่ย...กับเขาซึ้งเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย
...จวบจนวันนี้...เขายังคงเดิน..บนทางเท้า..สะพานข้ามคลอง..อย่างเหงา..เหงา..ไม่เห็น...เจ้าของ...รอยยิ้ม..สดชื่น..ยิ้มง่าย..ของสาวน้อย
คนนั้น..คงเหลือใว้..แค่ความทรงจำสุดท้าย...ดั่งสายน้ำที่ไม่ไหลกลับ
......... .....ในวันที่.............ฟ้าหม่น.........อีกเลย.....

โดย : สุทธิชัย พรหมศิริ
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2008 [ เวลา 17 : 6 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com