Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

มนต์ผีเสื้อ
ตอน ทักษิณายันนคร สาวิตรี : เขียน

วางแผนเพื่อรู้ความลับ

หัวค่ำของวันต่อมา เป็นไปดังที่คาดไว้ ขณะที่งามมยุรากับสาวใช้สองคนนั่งรอ โดยหลบอยู่หลังเงามืดของต้นไม้ตรงที่ไม่ไกลจากปากทาง ไม่นานนักได้เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ บางคนมีไฟฉายอยู่ในมือ มีเสียงพูดคุยซักถามกัน แล้วพวกเขาก็เดินหายเข้าไปจากปากทาง

“แถวนี้ใช่ไหม” พิชยุทธถาม

“ไม่ผิดแล้วค่ะ” ลัดดามองเห็นร่องรอยบางอย่าง

พิชยุทธเดินไปหาพร้อมกับลูกน้องคนหนึ่งที่มีผ้าพันแผลพันศรีษะอยู่ ตรงที่เรียกให้ดูเป็นเศษเขม่าควันสีดำติดเป็นปื้นบนผนัง ตอนนี้ไฟฉายทั้งสามอันได้มาส่องอยู่ตรงที่เดียวกัน

พิชยุทธกราดไฟไปยังบริเวณใกล้เคียง ทั้งที่พื้นและที่ผนังไล่สูงขึ้นไป เขาติดใจว่าทำไมรอยเขม่าควันที่น่าจะเกิดมาจากคบไฟตามที่นายว่องรายงานมา ทำไมรอยมันถึงได้อยู่ต่ำ เพราะถ้าเป็นการหยุดทำอะไรกันตรงนี้ โดยธรรมดาของคนเราจะต้องหามุมที่สูงขึ้นสักหน่อยเพื่อจะได้แสงไฟที่ส่องสว่างได้พื้นที่มากขึ้น พยายามมองหารอยเท้า แต่ตอนนี้ไม่ได้ร่องรอยเพราะดินตรงนี้ค่อนข้างแข็ง แม้ว่าจะชื้นจากน้ำฝนอยู่บ้าง แต่ความที่ทั้งตัวเขาและทุกคนที่มาด้วยกันต่างเหยียบกันไปมา ทำให้สังเกตอะไรไม่ได้

เมื่อไม่พบอะไรมากกว่านี้เขาจึงเดินลึกเข้าไป แล้วก็มาสะดุดตากับเวิ้งแห่งหนึ่ง ตรงมุมด้านขวามีรอยเหมือนมีอะไรมาขุดไว้

“น่าจะได้เรื่องแล้ว” นอกจากรอยพื้นที่เหมือนมีของมีคมขุดลงไป ยังพบรอยเขม่าสีดำอย่างที่พบเมื่อสักครู่อยู่ในระดับสูงกว่าเดิม เขาเรียกลูกน้องคนสนิทอีกคนชื่อนายโทน เอาจอบที่ถือติดมือมาขุดตรงรอยเปิดหน้าดินที่เห็นอยู่ก่อน

นายโทนขุดดินลงไปเต็มที่ ความลึกนั้นคาดว่าลึกมากกว่าที่บัวขุดไว้ตามคำสั่งของงามมยุรา พิชยุทธต้องบอกให้เบาแรงลงหน่อย

จากการเฝ้าสังเกตอยู่วงนอกได้สักพัก ศิลป์ธร อังกาบกูล ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ถูกว่าจ้างมาอีกคนในทีม เดินเข้ามาดูใกล้ๆ เขาเพิ่งเข้ามาที่หมู่บ้านช่องเขาขาดเมื่อวานนี้ หลังจากที่ได้ตกลงทำสัญญาในการเข้าร่วมในทีมค้นคว้าทางโบราณคดีแบบหน่วยงานอิสระเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านภูมิศาสตร์และเคยทำงานให้กับบริษัทสำรวจแร่มาก่อน อีกทั้งเขายังเคยอยู่ในทีมสำรวจทำแผนที่

“ว่าไปแล้วก็แปลกอยู่เหมือนกัน ผมเคยสำรวจพื้นที่แถบนี้อยู่หลายปี แต่ไม่เคยมาแถวนี้เลย ดูเหมือนที่มาของชื่อหมู่บ้านช่องเขาขาด น่าจะมาจากตรงนี้มากกว่าช่องเขาอีกด้าน ซึ่งชาวบ้านเขาจะใช้ด้านนั้นกัน อืม…ดูแล้วถ้าเส้นทางนี้สามารถทะลุไปอีกด้านได้ ระยะทางเข้าป่าจะใกล้มากขึ้น ถ้าเป็นกลางวันเราน่าจะเห็นอะไรชัดกว่านี้” ศิลป์ธรออกความเห็นอย่างไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง แม้จะต้องเก็บความสงสัยอยู่ตลอดเวลาที่เดินออกมา จู่ๆ เขาก็ได้รับคำชวนให้ไปสำรวจเส้นทางใหม่ แต่เขาก็ไม่รีบร้อนที่จะซักถาม รู้เหตุผลสั้นๆ ของการที่ต้องออกมาในยามวิกาลคือ ลูกน้องของพิชยุทธเพิ่งจะมาเห็นเส้นทางนี้โดยบังเอิญและเขาก็ต้องการมาดูโดยเร็วที่สุด

การที่พิชยุทธมาดูที่นี่ด้วยตนเอง เพราะนายว่องได้ไปบอกว่ามีร่องรอยการขุดหาอะไรบางอย่างแถวนี้ เป็นตัวเขาเองที่เป็นคนสั่งให้ลูกน้องคนสนิทไปสะกดรอยตามลูกสาวของดร.วัลลภ แล้วนายว่องก็ตามเรื่อยมา จนพบว่าเมื่อคืนวาน เธอกับสาวใช้สองคน พากันเดินลับๆ ล่อๆ เข้ามาในนี้ ขณะตามดูอยู่โดยไม่ทันระวังตัว เขาก็ถูกมือดีตีหัวจนสลบ จากนั้นก็ถูกลากไปนอนตากยุงในพุ่มไม้ตรงปากทางเข้า กว่าจะรู้สึกตัวก็เป็นอีกวันหนึ่ง เขาเดินกลับไปทำแผลและนอนเอาแรงอีกพักหนึ่ง จึงมาบอกเรื่องนี้กับเจ้านาย

สิ่งที่เกิดขึ้นนี้สร้างความไม่สบายใจให้กับพิชยุทธเป็นอย่างมาก เหมือนกับว่าเกมส์ของเขามีคนอ่านออกและเขาก็ถูกย้อนรอยอย่างเจ็บแสบน่าพิศวง ก่อนจะมาที่นี่เมื่อตอนเย็น เขาโทรไปเช็คยังสถาบันวิทยาศาสตร์ที่ดร.วัลลภบิดาของงามมยุราทำงานอยู่

เขาได้ทราบว่าดร.วัลลภยังทำงานอยู่ที่นั่นตามปกติ และยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ และที่ผ่านมาไม่เคยมีข้อมูลว่าลูกสาวคนเดียวของดร.วัลลภจะเข้ามามีบทบาทเกี่ยวข้องอะไร

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เขาคิดว่าเขาประมาทเกินไป…

“คุณคงจะสงสัยว่าทำไมผมถึงต้องลุกขึ้นมาทำอะไรค่ำๆมืดๆ คือคนของผมเขามาโดนทำร้ายแถวนี้ ขณะที่ตามดูบุคคลที่น่าสงสัยว่าจะมาทำให้เราเสียงาน แล้วนายว่องก็โดนทำตีหัวอย่างที่เห็น ที่ผมระวังคือไม่อยากให้ใครมารู้เรื่องของเรามาก แม้แต่ตอนนี้ ผมยังเลือกมาในช่วงเวลาที่จะไม่มีใครพบเห็น อย่างที่รู้กันนะครับ ไม่ว่าใครก็อยากเป็นคนแรกที่ค้นพบ”

“ผมเคยเดินสำรวจพื้นที่แถบนี้หลายรอบ รู้มาบ้างเหมือนกันว่ามีคนเคยค้นพบภาชนะโบราณ พอสันนิษฐานว่าแถวนี้เคยเป็นชุมชนโบราณมาก่อน แต่เรื่องขนาดที่ว่ามีอาณาจักรโบราณที่เคยรุ่งเรืองอย่างที่สุด อันนี้ผมไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ น่าสนใจมาก” ศิลป์ธรบอกความคิดของตนเอง สาเหตุนี้เองที่เขาตกลงเซ็นสัญญาร่วมทีมสำรวจนี้

“คุณคงพอได้อ่านรายงานของเราบ้างแล้ว ตอนนี้เราได้ขุดพบวัตถุหลายสิบชิ้นเป็นพวกเครื่องประดับ จารึกบนแผ่นหิน และพวกข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เมื่อทำการศึกษา ประกอบกับการใช้คาร์บอนกัมมันตรังสี อ่านคาดคะเนอายุจากซากพืชซากสัตว์รวมไปถึงโครงกระดูกมนุษย์ เราพอจะเชื่อได้ว่าเคยมีอาณาจักรหนึ่งที่เคยมีความรุ่งเรือง และน่าจะมีมาก่อนหน้านี้ไม่น้อยกว่าสี่พันปี เรากะกันว่าอาณาจักรนี้ อาจจะอยู่ในช่วงเดียวกับเมืองโบราณขนาดใหญ่ ที่ฝังอยู่ใต้พื้นดินอย่างที่ฮาราปาและโมเฮนโจ-ดาโร ช่วงประวัติศาสตร์ยุคแรกของอินเดีย ที่รู้จักกันว่าเป็นอารยธรรมหุบเขาอินดุส แต่…สิ่งที่ทำให้เราตกตะลึงกันอย่างมาก และเป็นเรื่องแปลกประหลาดที่สุดในวงการประวัติศาสตร์และโบราณคดีก็คือ การค้นพบจารึกหลายชิ้นพอสมควร ข้อความในแผ่นจารึกที่เขียนด้วยอักษรภาพที่ไม่เหมือนกับที่ไหน ไม่เหมือนทั้งเฮียโรกราฟิกของอียิปต์ และอักษรตงปาที่พบในชุมชนน่าซีในประเทศจีน แล้วอย่างไม่น่าเชื่อที่จารึกด้วยสำนวนคล้ายกันนี้ได้ไปปรากฏอยู่เป็นระยะ ในทุกรอบประมาณเจ็ดร้อยปี เป็นแบบคนคนเดียวกันทำขึ้นมา อันนี้แฟนผมเขายังบอกผมเลยว่า ช่วงนี้น่าจะถึงรอบของของเขาแล้ว” พิชยุทธพูดพลางหัวเราะในลำคอ ยากจะคาดเดาว่าเขาต้องการให้อีกฝ่ายเชื่อจริงๆ หรือเป็นคำพูดแบบสร้างอารมณ์ขัน

จะเชื่อไปได้อย่างไร มีมนุษย์ที่ไหนจะกลับมาเกิด และเขียนจารึกเอาไว้ให้คนอื่นอ่าน ในแต่ละรอบเจ็ดร้อยปี !

แม้ในใจจะคิดแบบนี้ แต่ศิลป์ธรไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา

“ถ้าอย่างนั้น ผมหมายถึงว่าถ้าเราพบว่ามีอาณาจักรโบราณนี้อยู่จริง นั่นคือความสำเร็จที่เราจะได้ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของเอเชียอาคเนย์ แต่ก่อนนั้นเรารู้เรื่องราวของคนแถบนี้เฉพาะจากหลักฐานการรับอารยธรรมจีน อินเดีย และเขมร ก่อนหน้านั้นเราแทบจะไม่รู้อะไรเลย มีแต่การคาดเดาว่าผู้คนในดินแดนแถบนี้ล้วนแต่อพยพมาจากที่อื่น ”

“นั่นล่ะครับคือประโยชน์สูงสุดที่เป็นอุดมการณ์ของผม คุณอาจจะเคยได้ยินมาว่าผมเป็นอย่างไร ผมไม่แคร์ แต่เมื่อคุณได้มาร่วมงาน คุณจะได้เห็นว่าผมเก็บรายละเอียดในสิ่งที่ค้นพบมากขนาดไหน ทุกอย่างล้วนถูกต้องและเป็นระบบ พอจบในแต่ละงานความรู้เหล่านี้จะไปอยู่ในสถาบันการศึกษา เป็นข้อมูลใหม่ ลำพังตัวผมพอจะมีความรู้เรื่องสถาปัตยกรรมเมืองโบราณอยู่บ้าง แฟนผมเขาถนัดทางการอ่านอักษรโบราณ ดร.สถิตย์นั้นเขาเป็นนักฟิสิกส์ แล้วได้คุณมาช่วยอีกคน เท่ากับว่าเรามีความพร้อมกันเกือบทุกด้าน” พิชยุทธแจงตัวเอง และแสดงให้เห็นว่าในเรื่องจิตวิทยาต่อลูกจ้าง เขาก็มีพร้อมเหมือนกัน

จากการพูดคุยกัน ทำให้ศิลป์ธรได้รู้จักพิชยุทธมากขึ้น ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้าทีมสำรวจ เขาพบว่าบุรุษคนนี้ไม่ธรรมดาเลย โดยเฉพาะแววตาความมุ่งมั่นทะเยอทะยาน ตอนแรกที่เขาเห็นรายชื่อของทีมนี้ เขาคิดว่าเป็นดร.สถิตย์เสียอีกที่น่าจะเป็นหัวหน้าทีม เพราะว่าเขาดูจะอาวุโส มีความรู้และมีประสบการณ์ในการทำงานมากกว่า อีกทั้งยังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงในต่างประเทศ กลับกลายเป็นว่าหัวหน้าทีมนี้เป็นชายหนุ่มที่ไม่เป็นที่รู้จักกันในวงการวิชาการ แต่มีชื่อเสียงในวงการค้าวัตถุโบราณระหว่างประเทศ

เมื่อรู้ลึกลงไป เขาได้รู้มาอีกว่า พิชยุทธหรือปีเตอร์ ซีเวลล์ คหบดีหนุ่มผู้นี้มีบรรพบุรุษเป็นนักโบราณคดีชาวอังกฤษ ทวดเขาตายอย่างเป็นปริศนาหลังการค้นพบสุสานฟาโรห์แห่งหนึ่งในประเทศอียิปต์ หลายคนเชื่อว่าสาเหตุการตายมาจากอาถรรพ์ในห้องพระศพ

ศิลป์ธรกลับมาให้ความสนใจกับร่องรอย และกำลังคิดว่า สิ่งที่พิชยุทธกังวลถึงคนอื่น ที่คาดว่ากำลังทำในสิ่งขัดผลประโยชน์กับพวกเขา คนนั้นเป็นใครกัน

“ลองเดินไปดูอีกหน่อยไหมคะ” ลัดดาเอ่ยชวน เพราะเธอตรวจดูละเอียดแล้ว เห็นว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ

ภายนอกตรงปากทางช่องเขาลักษณะประหลาด แสงไฟฉายและเสียงพูดคุยที่ดังแว่วมาเงียบลง อีกชั่วอึดใจ งามมยุราที่ตอนนี้กลายมาเป็นคนสะกดรอยตามผู้อื่นบ้าง ได้เดินออกมาจากหลังต้นไม้ ตรงไปยังหีบใบหนึ่งที่วางซ่อนเอาไว้

การที่คนพวกนั้นตัดสินใจวางหีบใบนี้ไว้ คงเป็นเพราะจะต้องเดินเข้าไปในที่แคบ คนที่จะแบกลังอันนี้ได้มีเพียงคนเดียว ในขณะที่อีกคนหัวแตก เพื่อความคล่องตัวจึงวางหลบเอาไว้ก่อน แย้มกับบัวช่วยเคลียร์พื้นที่ด้วยการเอากิ่งไม้ที่พวกนั้นตัดมาสุมไว้เพื่อบังตาออก

โดยไม่มีการรั้งรอและหยุดคิดใดๆ งามมยุราเปิดกล่องเครื่องมือ นำอุปกรณ์ขนาดเล็กชิ้นหนึ่งมาเสียบที่กุญแจแล้วถอดรหัสอย่างรวดเร็ว กุญแจหีบเก็บเครื่องมือดีดเปิดออกมาอย่างง่ายดาย ข้างในนั้นมีอุปกรณ์หลายชิ้น บัวกับแย้มจับตามองอย่างสนใจ

งามมยุราพบว่ามีคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คขนาดเล็กตัวหนึ่งอยู่ข้างในนั้นด้วย เธอยกออกมาเปิดเครื่อง สิ่งแรกที่งามมยุราพบ การเข้าสู่ข้อมูลของคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ไม่ยากเกินความสามารถ สิ่งที่ต้องทำ อันดับแรกเธอจะต้องถ่ายข้อมูลทั้งหมดเข้าไปในอุปกรณ์ที่เธอติดตัวมาเผื่อไว้ ด้วยความเร็วของเครื่องคุณภาพดี ทำให้งามมยุราได้ข้อมูลมาอยู่ในมือในเวลาอันรวดเร็ว เธอค้นดูในหีบใบนั้นอีกครั้ง นอกจากคอมพิวเตอร์เครื่องเล็กอันนี้แล้ว ก็เป็นพวกไฟฉายสำรอง อุปกรณ์วัดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เชือก และเสื้อกันฝน

เมื่อไม่มีอะไรน่าสนใจมากกว่านี้ งามมยุราจัดของให้เข้าที่เหมือนเดิมแล้วจึงปิดล็อค โดยรู้กัน บัวสบตาเจ้านาย แล้วเข้ามายกหีบใบนี้เอาไปเก็บที่เดิม 

เช้าวันหนึ่งอันแสนประหลาด
นักค้าวัตถุโบราณแปลกหน้า
สำรวจช่องเขาขาด
วางแผนเพื่อรู้ความลับ
จารึกโบราณของโลกียะ
เที่ยวป่า
ทีมสำรวจออกเดินทาง
ชายแปลกหน้าในความเลือนลาง
คัมภีร์อนันตภพเป็นจริง
เจ้าหญิงแห่งทักษิณายันนคร
พระแม่เจ้าบนจันทราคีรี
คีตะมิตรที่แสนดี
ทางลับเข้ามหาปราสาท
ความลับในปราสาท
ทางลอดใต้น้ำ
ความจริงที่น่าสะเทือนใจ
รัชทายาทนักรบ
งานเลี้ยงในท้องพระโรง
ดั่งนกในกรง
โลกียะส่งคนมาช่วย
พิธีเรียกดวงไฟ
ภาพฝัน
กลุ่มคนไม่น่าไว้วางใจ
เมืองโบราณใต้น้ำ
ความโหดร้ายในหุบเขาสัตตคีรี
ลูกน้องจอมทรยศ
ดร.วัลลภอยู่ในอันตราย
แม่เฒ่าผู้เฝ้าจันทราคีรี
ในสายตาของพระแม่เจ้า 
ห้องพิธีกรรม
หลงไปในอดีตกาล
ความตื่นเต้นของเจ้าหญิง
คำสัญญาของตรีศูล 
ล้วงความลับ
ภาพอนาคตอันน่าพิศวง  
เฝ้ามองจันทราคีรี
พิธีกรรมในคืนวันเพ็ญ
ตอนจบ

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com