Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

สุดลำดวน

>>อย่าจากฉันไปอีก...จะได้ไหม :

อย่าจากฉันไปอีก...จะได้ไหม

อยากร้องไห้ ร้องโดยที่ไม่ต้องอายใครๆ
ไม่อยากเก็บมันไว้ ไม่อยากจะเก็บน้ำตาไว้อีกแล้ว

ทนไม่ไหวอีกต่อไป ฉันไม่เข้มแข็งอีกแล้ว
เจ็บอีกแล้ว..หัวใจ ฉันเจ็บอีกจนได้
น้ำตาที่มี พร้อมที่จะไหล ได้ทุกเวลาซิหนะ
เอายังไงดีหละ ทำไงต่อไปดีนะเรา
พร้อมแล้วหรือยังกับความเจ็บปวด ครั้งต่อไป
จะยอมรับมันไหวไหมนะ...

ครั้งนี้ ความเจ็บจะน้อยลงไหมนะ
จะรู้สึกทรมาน อย่างเคยหรือเปล่าก็ไม่รู้
ไม่...ต้องไม่เป็นอย่างเดิมซิ
บอกแล้วไง ฉันจะไม่เจ็บอย่างที่ผ่านมาอีก
จะไม่เป็นอย่างเดิม ฉันจะต้องเข้มแข็งกว่าเก่า

ที่ผ่านมา ฉันไม่เอาอีกแล้ว
มันทรมาน ความเจ็บปวดในครั้งนั้นฉันไม่เคยลืม
ไม่มีวันลืม...
จะต้องทำยังไง ฉันกลัว
แค่คิด ฉันยังกลัว กลัวเหลือเกิน
กลัวว่าจะเป็นแบบวันนั้นอีก

อย่าไปได้ไหม...
อย่าจากฉันไปไหนอีก...

ทำให้ฉันจะได้ไหม ขอโอกาสให้ฉันสักครั้ง
ทุกสิ่ง และทุกๆอย่าง ทำให้เธอได้ หากเธอยังต้องการ
อยู่เคียงข้างฉันนะ ในวันที่ฉันไม่มีใคร
ฉันต้องการเธอ ขอร้อง...ทบทวนให้ดีจะได้ไหม
ทบทวนว่าใครที่รักเธอ และรักเธอกว่าใคร
และจะไม่มีวันไหน ที่ความรักนั้นจะลดลง
ไม่ว่าจะเนิ่นนานสักเพียงใด

ทบทวนว่าใคร อภัยให้เธอได้ในทุกเวลา
ไม่ว่าเธอจะเคยผ่านอะไรมา...
ไม่ว่าเธอจะเคยทำให้เสียใจมากมายแค่ไหน
คนๆนั้น อ้าแขนรับทุกครั้ง
ขอแค่เธอกลับมา...

อย่าไปเลยนะ อย่าจากฉันไปอีก
ฉันกลัว กลัวว่าเธอจะไม่กลับมา
กลัวว่าจะต้องเจ็บ อย่างเดิมอีก
อย่าทิ้งฉัน อย่าทอดทิ้งกันอีกเลย

คำขอร้องจากคนอ่อนแอ
ไม่กล้าแม้แต่จะยอมรับความจริง
มันอาจไม่มีค่า ก็ไม่มีอะไรสำคัญ
ไม่มีอะไรที่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
สิ่งเดียวที่ต้องการ...ในตอนนี้
ไม่มีอะไร นอกจากเธอ

ในวันที่ใจไม่แกร่ง
ไม่แข็งแรงพอ ที่จะอยู่ลำพัง
สิ่งเดียว ที่เป็นดั่งความหวัง
ขอเพียงสักคน ให้เคียงข้าง
จะอย่างไรไม่สำคัญ

โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 19 : 21 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com