Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

สุดลำดวน

>>อีกนานไหม ไม่ไหร่จะผ่านพ้น :

อีกนานไหม ไม่ไหร่จะผ่านพ้น

หากว่าวันหนึ่งเราจำเป็นต้องเลือก
และ ถึงแม้ว่าเราเอง ไม่อยากที่จะเลือก...

เราควรจะจัดการกับสิ่งเหล่านั้นยังไง
ความจริง โหดร้ายเสมอ...
แต่ว่า เราก็ไม่อาจ ที่จะหลีกหนีมัน
การเผชิญหน้า กับมัน คงจะเป็นคำตอบซินะ

จะทำยังไงดี จะทำยังไงให้ไม่เป็นอย่างที่เรากลัว

จะทำยังไงให้สิ่งที่เราเลือก ไม่เป็นทางออกที่เลวร้าย
ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน และเจ็บปวดเพราะมัน
ไม่ว่าจะคิดทบทวนยังไง เราก็ยังไม่พบคำตอบนั้นอยู่ดี
แต่ไม่ว่าจะยังไง เราก็จำเป็นที่จะต้องเลือกและตัดสินใจ

เหตุผล ความเป็นจริง และความถูกต้อง
คงจะเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจ ในครั้งนี้

ใช่...หากสิ่งที่สำคัญที่สุด คือทำเพื่อคนที่เรารัก
เราเองไม่มีทางเลือกอื่น อีกแล้ว...
ถึงแม้ว่าจะต้องเจอกับอะไร เราก็พร้อมที่จะรับมัน
นั่นคือสิ่งที่ถูกต้องซินะ คงจะถูกต้องแล้วหละ
เพราะเราคงไม่มีวันรู้ถึงวันข้างหน้า จนกว่า...จะมาถึง

บอกหัวใจตัวเองซิ... บอกกับตัวเองให้ทำแบบนั้น
ทำให้ได้อย่างที่เราตัดสินใจสักทีซิ

ไม่เข้าใจหรือไงนะ ทำไมมันถึงได้ยากเย็นขนาดนั้น
ไม่ว่าจะทำยังไง เราก็ไม่อาจหลุดพ้น และจบเรื่องราวเหล่านั้น
เราจบ และปล่อยให้มันผ่านพ้นไปไม่ได้เลยสักที
ทำไม่ได้... นี่เราทำไมถึงยังรู้สึกอยู่อย่างนี้ ยังเจ็บปวดอยู่อย่างเคย
ทั้งที่เราได้ทำในสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

ทำไม การที่เราทำเพื่อคนที่เรารัก ทางที่เราเลือก
เราทำอะไรผิดไปอย่างนั้นหรือไง ทั้งที่เราไม่เคยเลย
ไม่คิด อยากที่จะทำร้ายใคร กลับทำให้เราเจ็บได้ขนาดนี้
หรือความเจ็บปวดทั้งหมด ตกอยู่ที่เรา...
เรารับมันไว้แค่คนเดียวอย่างนั้นหรือไงกัน

นี่เราได้ทำอะไรผิดไปอย่างนั้นเหรอ
คำถามมากมาย วนเวียนอยู่ในความรู้สึก
การทำเพื่อใคร ทำร้ายความรู้สึกตัวเอง
ต้องเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือไงกัน

รับไม่ไหวแล้ว รับมันไม่ไหวหรอกนะ
ถ้ารู้ว่าต้องเป็นอย่างนั้น ...
จะไม่ทำตั้งแต่แรก จะไม่ทำอีกแล้ว
ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากจะรู้สึกอย่างนี้เลย
อีกนานแค่ไหน จะผ่านพ้นไป
เรื่องราวเหล่านั้น จะจบลงเมื่อไหร่...

คงได้แต่รอ เฝ้ารอให้วัน และเวลาผ่านพ้น
ฝากความหวังไว้กับสิ่งต่างๆ...
หวังเพียงว่า จะมีสักคนนำพา ชี้ทางออกให้ที
ตอนนี้ แค่นี้จริงๆที่ทำได้...







โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 22 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 41 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com