Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

มิตรภาพ :

มิตรภาพ

ท่ามกลางมิตรภาพ
บางเบา ล่องลอย
ห่วงหา อาทรกัน อย่างไร้ในเงื่อนไขใด
มีเพียงสายใยของความผูกพันธ์
มัดเกี่ยวกันไว้ด้วยความอุ่นใจ

ฉันเปิดรับผู้คนมากมายเข้ามาอยู่ร่วมกัน
ภายใต้อ้อมกอดของมิตรภาพ
มิมีแม้กฎเกณฑ์ใด
นอกจากจากระลึกรู้ถึงมิตรภาพและไมตรีที่ต่างหยิบยื่นต่อกัน

เธอยิ้ม - - ฉันยิ้ม
ต่างยินดีที่จะรู้จักอีกคน
เท่าที่อีกคนให้รู้จัก
เคารพในเส้นร่างของความเป็นส่วนตัวของกัน
ไม่ก้าวก่าย ไม่ล้ำเข้าไป

ท่ามกลางมิตรภาพ
เราต่างมีเส้นร่างล้อมกรอบความเป็นตัวเอง
แม้มันจะไม่ชัดเจนนัก
แต่ก็มิได้แผ่วเบาจนเราสัมผัสไม่ได้
ต่างยอมรับเส้นร่างนั้นมีอยู่จริง
เส้นร่างที่ต่างมีตัวของตัวเองเป็นเจ้าของ

เธอมีเส้นร่างนั้นเป็นของเธอ
ฉันจะไม่ก้าวผ่าน
เพียงแค่เธอมิได้เชื้อเชิญ
ฉันยอมรับในอาณาเขตแห่งนั้น
ไม่เรียกร้อง ไม่ร้องขอในสิ่งใด
ยินดีในการในการดำเนินไปของมิตรภาพ
แม้ฉันมิได้สัมผัสในทั้งหมดที่เธอเป็น
แต่สิ่งที่ฉันมองเห็นและได้รับจากเธอเสมอมา
มันมีคุณค่ามากมาย
เติมเต็มความหมายคำว่า “มิตรภาพ” ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว


ฉัน………. กับเส้นร่างที่มีตัวฉันเองเป็นเจ้าของ
เส้นร่างที่ฉันเป็นคน ขีด – วาด ขึ้นเอง
อาณาจักรของความเป็นฉัน

แม้นั่นไม่ใช่อาณาจักรที่ฉันหวงแหน
แต่มันก็ไม่ใช่ดินแดนที่เป็นสาธารณะ

ฉันเปิดใจรับกับมิตรภาพที่เดินทางผ่านเข้ามาเสมอ
ระลึกรู้อยู่ตลอดเวลาว่า มิตรภาพเป็นสิ่งน่ายินดี
และเป็นสิ่งที่พึงรักษาไว้
ตราบที่มิได้รู้สึกว่าสูญเสียความเป็นตัวเองไป
เมื่อเปิดใจรับเอามิตรภาพนั้นไว้


การดำเนินไปของมิตรภาพ
มิได้มีกฎเกณฑ์ใดตายตัว
มันเป็นความพึงใจในการให้และการได้รับ
เจริญงอกงามภายใต้น้ำจิตน้ำใจที่หยิบยื่นต่อกัน
แตกกอ – งดงามได้ภายใต้ความจริงใจ
ความงดงาม ที่มีอยู่จริงแต่ต้องสัมผัสผ่านทางความรู้สึก

ภายใต้อ้อมกอดของมิตรภาพที่รายล้อมอยู่รอบตัวฉัน
เส้นร่างความเป็นตัวฉันยังคงอยู่
เขตแดนที่ฉันขีด-วาดและแสดงความเป็นเจ้าของ
ฉันรับรู้และรู้สึกถึงมันได้ตลอดเวลา

ฉันมิได้เดียวดายอยู่ภายใต้โลกสีน้ำเงินใบนี้
รอบตัวฉันยังมีมิตรภาพลอยเคว้งให้ได้ไขว่คว้าหาความอบอุ่นเรื่อยมา

รอบกรอบของเส้นร่างของโลกส่วนตัวของฉัน
ฉันยังมองเห็นเส้นร่างของใครอีกหลายอยู่อยู่ภายใต้การโอบล้อมของมิตรภาพ

บางเส้น … ห่างไกลเพียงแค่มองเห็น
สัมผัสไม่ได้แม้ปลายนิ้ว
เส้นร่างนั้นหนาทึบเด่นชัดจนกลายเป็นเหมือนกำแพงที่กั้นขวางไว้
ได้แค่มองเห็นไกล ๆ สัมผัสได้แค่ว่ายังมีอยู่

บางเส้น … อยู่ใกล้เข้ามาแค่เอื้อมมือคว้า
แต่ก็ยังรับรู้ได้ถึงระยะห่าง
มิได้ชิดใกล้ แต่มิได้ห่างหายจากกันไปไหน
เส้นร่างนั้นเหมือนเป็นม่านบางใส ที่มองผ่านถึงกันได้แต่สัมผัสกันไม่ได้จริง

บางเส้น … อยู่ชิดใกล้กันจนเกือบจะกลายเป็นเส้นเดียวกัน
แต่ก็แค่ใกล้ มันไม่ได้เป็นความหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง
มิได้ห่างหนี แต่เข้าใกล้ได้เพียงเท่านี้
ต่างข้ามระยะห่างอันน้อยนิดนี้ไปมิได้
เส้นร่างความรู้สึกที่ถูกขวางกั้นระหว่างความจริงกับความฝัน
ช่องว่างนั้นเป็นเหมือนตัวแปรมากมายในชีวิตที่ส่งผลถึงมิตรภาพในความจริง
มิตรภาพที่มักเว้นช่องว่างไว้เพื่อบางสิ่งเสมอ

บางเส้น … ทับซ้อนจนมองเห็นเป็นเส้นเดียวกัน
เส้นร่างของความเป็นหนึ่ง
สัมผัสกันได้แม้ในความจริง
เส้นร่างนั้นต่างแสดงความเป็นตัวเองได้อย่างชัดเจน
ไม่ได้ก้าวก่าย หรือ ข้ามผ่านเข้ามาในความเป็นส่วนตัวของอีกคน

บางเส้น …. เกี่ยวคล้อง ล้ำเข้ามาในวงรอบของเส้นร่างของอีกคน
เส้นร่างของความเสียสละ
เธอ-ฉัน ต่างยินดีที่จะสูบเสียความเป็นส่วนตัวในบางส่วนไป
เพื่อสละให้บางส่วนของอีกคนเข้ามาแทนที่
ซ้อนทับกันเป็นส่วนของพื้นที่เดียวกัน
เหมือนกับการอินเตอร์เซกชั่นกันในทางพีซคณิต
การหลอมรวมความเป็น “เรา” เข้าด้วยกัน
ต่างไม่ได้รับรู้ถึงการสูญเสีย รับรู้เพียงการได้รับจากอีกคนเท่านั้น
แม้เส้นร่างของแต่ละคนจะแผ่วจางลง
แต่เส้นร่างความเป็น “เรา” กลับมองเห็นได้อย่างเด่นชัดและงดงาม

แต่ละเส้นร่าง
แต่ละมุมมองของมิตรภาพที่ต่างกันไป
ไม่มีใครกำหนดอะไรในมิตรภาพได้อย่างสิ้นเชิง
มันเป็นปฏิสัมพันธ์ที่เกิดจากคนสองคนหรือมากกว่านั้น

บางคนกำลังอิ่มเอมกับมิตรภาพที่ต่างทั้งให้และรับได้อย่างสมดุล

บางคนกำลังเดินเข้ามา ไม่ได้กังวลว่าตัวเองจะต้องสูญเสียเส้นร่างของตัวเอง
ขณะที่อีกคนกลับกำลังก่อร่างสร้างกำแพงสูงขึ้นมาบดบัง

บางคนกำลังอึดอัดกับการสูญเสียความเป็นตัวเอง
ราวกับว่ากำลังโดนลุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวจากอีกคนที่ใช้คำว่ามิตรภาพเป็นเครื่องมือ

บางคนกำลังสร้างม่านบางใสกั้นกลางระหว่างอีกคน
เพราะความกลัวในมิตรภาพ กลัวในความผูกพันธ์

บางคนกำลังทุกข์ร้อนกับมิตรภาพที่อีกคนหยิบยื่นให้
กำลังตัดสินใจที่หนีห่าง หรือปล่อยวางมิตรภาพนั้นไว้กับความเงียบเฉย

บางคนกำลังหลงลืมเส้นร่างความเป็นตัวเอง
เปิดรับเอาอีกคนเข้ามาอย่างไม่สนใจว่าเส้นร่างนั้นจะจางหายไปในที่สุด
เพียงเพื่อแค่ทำตามความรู้สึกในใจที่อยากชิดใกล้กับอีกคนเพียงเท่านั้น

มันไม่ผิดไม่ใช่หรือ
ที่ใครสักคนที่ยึดถือในความรู้สึกของตัวเอง
ที่จะยอมรับหรือปฎิเสธมิตรภาพของใครอีกคน

มิตรภาพมีความหมายเสมอ
แต่นั้นไม่ได้หมายถึงการเท่าเทียม
คนหนึ่งเป็นคนหนึ่ง อย่านำใครมาเปรียบเทียบกับใคร
ความพอใจ พึงใจ เป็นเงื่อนไขเดียวกันการตอบรับหรือปฎิเสธในมิตรภาพ



วันนี้ฉันเริ่มรู้สึกอึดอัดกับการก้าวล้ำเส้นร่างความเป็นส่วนตัว
โดยกล่าวอ้างมิตรภาพมาใช้เป็นเหตุผล
ฉันเริ่มก่อร่างสร้างกำแพงปิดบังตัวเองแล้ว
มันเป็นเหมือนการปกป้องตัวเองจากสิ่งที่ตัวเองต้องการหลักหนี

ไม่มีเหตุผลใดนอกจากความอึดอัดในมิตรภาพ
บางทีคนอย่างฉัน ก็ใช่ความรู้สึกชี้นำความเป็นเหตุผล
ขอโทษหากฉันจะบอกลามิตรภาพของบางคนเพียงถ้อยคำไม่กี่ประโยค

“อย่าบังคับให้ฉันเป็นอย่างที่เธออยากให้เป็น
ฉันยังเป็นฉัน ฉันยังรักความเป็นตัวเองของฉันอยู่”

หยุดทุกอย่างเถอะ
ฉันยังเป็นฉันอย่างนี้ อย่าพยายามเข้าใจในในความเป็นฉันเลย
เพราะนั่นมันหมายถึงว่าสิ่งที่เธอจะพบได้คือความ เปล่า-สูญ มันไม่ได้มีประโยชน์ใดใด เลย
หยุดทำลายมิตรภาพของฉัน-เธอ ด้วยการก้าวล้ำเข้ามาในความเป็นส่วนตัวของฉัน
เพราะที่นั่นฉันเว้นไว้ให้สำหรับบางคน ไม่ใช่ทุกคนอย่างที่เธอเข้าใจ




โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 16 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com