Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

หมากในเกมส์ :

หมากในเกมส์

ข้ามผ่านเข้าสู่วันใหม่มาเกือบ ๆ 3 ชั่วโมง
ฉันยังคงนั่งอยู่ที่เก่า ..ในมุมโปรดของห้อง
หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงเปิดอยู่
screen server ยังคงทำงานอยู่อย่างซื่อสัตย์
ปลาหลายต่อหลายตัวว่ายวนอยู่ในหน้าจอสี่เหลี่ยมตรงหน้าอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย
…..
นั่งนิ่ง ๆ นึกไปไกลถึงใครต่อใคร
นึกถึงคนเคยรัก
นึกถึงคนเคยคุ้น
นึกถึงคนใกล้ตัวแต่ไกลตา
สุดท้ายลงเอยที่ คนแปลกหน้าที่เพิ่งคุ้นเคย
…..
คำถามมากมาย เข้ามาอยู่ในความคิด
ความหวาดระแวงก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ
เปล่า ฉันไม่ได้หวาดระแวงในความแปลกหน้า
เปล่า ฉันไม่ได้หวาดระแวงในมิตรภาพ
แต่…
ฉันเองกลับหวาดระแวงในความคุ้นชิน
ที่ฉันประเมินไม่ได้เลยว่า มันเคลือบแฝงไปด้วยอะไรบ้าง
…..
คำถามที่ต้องการหาคำตอบ….
เชื่อมโยงเรื่องราวตามคำบอกเล่า
ความไม่ลงตัวของเรื่องราวที่ได้รับรู้…
และสุดท้าย ความกลัวในจิตใจก็ส่องแสงจ้า..
เปล่า ฉันไม่ได้หวาดกลัวในความไหวหวั่นของตัวเอง
เปล่า ฉันไม่ได้หวาดกลัวกับการให้หรือการได้รับ
แต่ฉันกลับหวาดกลัวในความมั่นคงของคนแปลกหน้าที่รู้ว่ามันไม่เคยเปลี่ยนแปลง…
…..
คำถามที่ไร้คำตอบ…
ความหวาดระแวง…
ความหวั่นกลัว…
ทำให้ฉันเริ่มมองเรื่องราวอย่างพินิจพิเคราะห์
เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นในใจอีกครั้ง ?

“หมากในเกม” ฉันกลายเป็นหมากในเกมของใครหรือเปล่า ?
คำถามที่ฉันหาคำตอบไม่ได้
เพราะคำตอบมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน….
…..
แล้วฉันจะกังวลใดเล่า…
บางที ชีวิตมันก็ไม่ได้มีปรนัยให้เลือกตอบ
เพียงแค่ ใช่หรือไม่ใช่ จริงหรือไม่จริง
ไม่ต้องใช้ตัวช่วยเพื่อค้นหาคำตอบที่ถูกต้อง…
ผิด/ถูก บางทีมันอยู่ที่เรามองมันจากมุมไหน…
…..
ก็ในเมื่อฉันแน่ใจในความสะอาดใสของมิตรภาพที่ฉันหยิบยื่นไป
และไม่ได้หวังอะไรกลับมามากไปกว่านั้น
เขา หรือ ใคร คิดอย่างไง ฉันไม่รู้..
ฉันรู้เพียงว่า “มิตรภาพ” เป็นสิ่งที่พึงรักษาไว้
และฉันก็ยังยืนยันที่จะรักษามันไว้
ตราบใดที่มันไม่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันสูญเสียความเป็นตัวเองไป
…..
ฉันไม่มีอะไรให้ใครหรอกนอกจาก “มิตรภาพ”
จะเอาอะไรมากมายกับคนไม่มีหัวใจ
คนที่ไม่เคยทำอะไรให้ใครได้ซึ้งเช่นฉันเล่า…
ฉันอุดอู้หมกตัวเองอยู่กับความเจ็บร้าวในใจมานานโข..
หวาดกลัวกับการเผชิญหน้าและการเริ่มต้น…
ศรัทธาในความราวของความรักที่เคยมีแทบไม่เหลือ…
ความว่างเปล่าในตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ฉันพึงใจที่สุดแล้ว…

“ยามเมื่อมีหินก้อนใหญ่ ทุ่มลงไปในแอ่งน้ำใส
เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่า หินก้อนนั้นฉีกแหวกสายน้ำรุนแรงแค่ไหน
ฝังตัวอยู่ลึกเพียงใดที่ก้นบ่อ หากเห็นได้เพียงแค่ริ้วรอยกระเพื่อมบนผิวน้ำ”
(ไม่รู้ที่มา .. รู้แต่ว่าข้อความนี้มาจากหนังสือเล่มใดเล่มหนึ่งสักเล่ม
และกลายเป็นข้อความหนึ่งในสมุดบันทึกของฉัน)

“อย่าทำลายมิตรภาพของฉัน ด้วยการที่ทำให้มันเป็นเพียงหมากเกมหนึ่งในกระดานที่คุณเล่น”



โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 10 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com