Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

อัศสุชล >>

มิตรภาพกลางทาง :

มิตรภาพกลางทาง

ฉัน-เธอ พบเจอกันบนสะพานของตัวอักษร
ความบังเอิญนำพามาพบ
เรารู้สึกถึงมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รอบตัว
หยิบยื่นให้กันและกัน ผ่านรอยยิ้ม

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เดินทางมาทักทาย
มิตรภาพแตกกออย่างง่ายดาย
ฉันคาดหวังกับมิตรภาพ
และตรงกันข้าม
ฉันไม่ได้คาดหวังใด ๆ จากตัวเธอ

ฉันมองเห็นมิตรภาพสวยงามตรงหน้า
ไม่เคยกะเกณฑ์ความสวยหรูใดเพื่อมัน
ปล่อยให้ทุกอย่างเดินทางไปตามครรลอง
ฉันรักมิตรภาพที่สวยงามตรงหน้า
เหมือนดังรักท้องฟ้า ที่เป็นสีฟ้า
เหมือนดังรักทุ่งหญ้า ที่เป็นสีเขียว
มันงดงามด้วยตัวตนแห่งมันแล้ว

ท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในมิตรภาพ
ฉันแอบเห็น คราบน้ำตาในแววตาหม่นเศร้า
ฉันเริ่มเรียนรู้สิ่งใหม่
สิ่งที่เธอพยายามปิดบังไว้
ร่องรอยของความโดดเดี่ยว
บาดแผลของการแสวงหาและเรียกร้องให้ได้มาซึ่งความรัก
สิ่งที่เธอใช้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเธอกลบเกลื่อนมันเรื่อยมา

ท่ามกลางมิตรภาพของเธอ-ฉัน
ฉันเริ่มค้นหาเหตุผลของความหม่นเศร้านั้น
เธอโดดเดี่ยวมานานเกินไป
จนเธอปิดกั้นตัวเองจากบางสิ่ง
และเธอยึดติดกับความคิดและเกณฑ์ตัดสินของตัวเองเกินไป
เธออาจจะลืมไปว่า
ทุกคนล้วนมีความแตกต่างซึ่งกัน
ล้วนแล้วแต่เป็นในอย่างที่ตัวเองเป็นอยู่
มันไม่มีความประหลาดใด ๆ เลยที่คนเราจะต่างแตก
แต่โดยรวมแล้ว ไม่มีใครดีจนสุดโต่ง
หรือเลวจนสุดกู่ ไม่ใช่หรือ
เธอกลับมองว่า สิ่งที่คนอื่นแตกต่างจากความเป็นเธอ
นั่นคือความผิด ที่เธอไม่อาจอภัย

มิตรภาพ เริ่มไม่สวยงามดังก่อน
หลายต่อหลายครั้งฉันอึดอัดกับมัน
ฉันเริ่มนิ่งงัน ยิ้มและหัวเราะน้อยลง
ฉันเริ่มหงุดหงิดกับการกล่าวโทษตัวตนที่ฉันเป็นอยู่
เพียงเพราะมันผิดแปลกไปจากกฏเกณฑ์ในใจเธอ
ก่อนหน้า ฉันเลือกที่จะเงียบ ไม่โต้เถียงใด ๆ กลับไป
แต่ที่สุด ตัวตนของฉันมันก็คือตัวตน
ฉันยังรักความเป็นตัวเองมากกว่ามิตรภาพที่เธอหยิบยื่นให้
ฉันวางเฉยกับหลายคำพูด ที่เธอไม่เคยถนอมน้ำใจกัน
และคาดหวังว่า สักวันจะดีขึ้น แต่เปล่าเลย
หลายครั้งที่นั่งนิ่งรับฟัง เธอกล่าวร้ายถึงคนอื่น ทั้งที่ไม่อยากฟัง
หลายครั้งที่นิ่งเงียบทนฟังเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ ที่เหมือนพายเรือวนอ่าง
ที่สัมผัสได้ทุกครั้งถึงการเอาชนะ
ฉันเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่า สิ่งนั้นที่มองไม่เห็นแต่เป็นอยู่นั่นมันคือมิตรภาพ


ฉันหันหลังกลับแล้วละทิ้งมิตรภาพนั้นไว้กลางทาง
ในเมื่อเธอยังไม่เคยคิดจะถนอมมันไว้ ฉันก็คงไม่ยึดยื้อ


โดย : อัศสุชล : tou_lek@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 10 : 18 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com