Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง >>

นิทานจากดวงจันทร์ :

นิทานจากดวงจันทร์

วันหนึ่ง ค่ำคืนไร้ดาว ดวงจันทร์นวลสวยลอยมาที่ข้างหน้าต่าง
ข้าจะทำอย่างไรได้ นอกจากเปิดหน้าต่างออกรับ
ว่าไงจ๊ะดวงจันทร์ เธอลอยอยู่บนนั้นหนาวไหม?
โอ้ย เย็นสบาย แต่ลงมาข้างล่างนี่ ฉันชักหนาวๆขึ้นมาแล้วสิ
ดวงจันทร์ตอบ
ข้าพยักหน้าแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้างหน้าต่างดังเดิม จากนั้นจึงพูดขึ้นว่า
วันนี้เธอดูเศร้าจังเลย...เศร้ากว่าทุกๆวัน
ฉันถึงมาที่นี่
ดวงจันทร์บอก
วันนี้ไม่มีดวงดาวนะว่าไหม ฉันลอยผ่านไปที่เมืองๆหนึ่ง....ผ่านไปหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้ทำให้ฉันเศร้า...เศร้ากว่าเดิม
ข้านิ่งเงียบปล่อยให้จันทร์นั้นเล่าต่อ
จันทร์ทำท่าคล้ายจะร้องไห้เอาให้ได้ แต่ก็ไม่ปรากฏน้ำตา...โธ่จันทร์เอ๋ย เธอคงจะร้องไห้มามากจนไม่เหลือน้ำตาแล้วสินะ
ที่เมืองเมืองหนึ่ง
จันทร์ดวงโตเริ่มเล่า
คืนหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว นางฟ้าได้ลงมาที่เมืองๆนั้นแล้วประทานดวงดาวให้แก่ชาวเมืองทั้งหลาย
อู้ย สวยจังเลย น่าหลงไหลอะไรอย่างนี้
ชาวเมืองต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน
ทุกคนรักและถนอมดวงดาวที่ได้นั้น
แต่ไม่นานนักทุกคนก็เริ่มเบื่อหน่าย
เจ้าดาวพวกนี้สวยจริงอยู่หรอก แต่มันไม่ก่อประโยชน์อันใดเลย
พวกเขาพูดกัน
มันไม่เพียงแต่แลกเป็นเงินไม่ได้ เสกอาหารให้เราไม่ได้ และช่วยให้เราสมปราถนาอะไรไม่ได้แล้ว มันยังทำให้เราเสียเวลาหลงไหลรักษาเสียอีก
ดังนั้นทุกๆคนจึงทิ้งดาวเสีย จนดาวกระจัดกระจาดเกลื่อนกลาดเต็มท้องถนนอย่างไร้ค่าน่าอนาถ
แต่ยังมีเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอเที่ยวเก็บดาวทุกดวงที่ชาวเมืองทิ้งมาจนเต็มห้องของเธอ เธอรักษาดูแลพวกดาวอย่างดี แต่ใครๆต่างหาว่าเธอเป็นพวกฝันเฟื่องเหลวไหล
เด็กคนนี้ยังไม่เข้าใจอะไร ๆ ดีพอ
ชาวเมืองกล่าวในที่สุดเมื่อเอือมระอากับพฤติกรรมของเธอถึงที่สุด
แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ อย่างน้อยดวงดาวนั้นก็ยังมีเธอรักษา?
ข้าอดถามไม่ได้เพราะยิ่งดวงจันทร์พูดถึงเด็กหญิง ดวงจันทร์ยิ่งเศร้าสลด
อาจจะจริงก็ได้
จู่ๆดวงจันทร์ก็โพล่งขึ้นโดยไม่ได้ตอบคำถามข้า
อาจจะจริงที่ชาวบ้านว่า เด็กหญิงคนนั้นเพียงแค่ยังไม่เข้าใจอะไรดีพอจึงเก็บดาวพวกนั้นไว้ เพราะต่อมาเมื่อเธอเข้าใจอะไรๆดีขึ้นแล้ว เธอจึงทอดทิ้งดาวที่เคยรักนั้นเสีย
ข้ามองดวงจันทร์อย่างโศกสลดไปด้วย
แต่ฉันไม่โทษเธอหรอกนะ
ดวงจันทร์รีบกล่าว
มันน่าสนุกกว่าไหนๆที่จะไปนั่งดูโทรทัศน์แล้วมีเรื่องไปคุยกับเพื่อนยามเช้า หรือเวลาว่างๆก็ไปเล่นเกมส์กับเพื่อนๆ สิ่งเหล่านั้นน่าสนุกกว่าดูแลดาวพวกนี้เป็นไหนๆ
ดวงจันทร์เศร้าถึงที่สุด แต่กระนั้นเธอก็ยังร้องไห้ออกมาไม่ได้
โธ่ ดวงดาวที่น่าสงสาร
ข้าว่า
เธอเอาดวงดาวเหล่านั้นมาสิ ฉันจะดูแลให้เอง
โอ...สักวันเธอจะรู้สึกเบื่อหน่าย เมื่อเธอโตเป็นผู้ใหญ่ เมื่อเธอ...เข้าถึงช่วงที่คนเหล่านั้นเรียกว่า....เข้าใจอะไรๆดีพอ
พระจันทร์ครวญ
ไม่หรอก ฉันสัญญา
ข้าให้สัญญาด้วยความเชื่อมั่น
จริงนะ ขอบใจมาก ฉันจะรีบพาพวกนั้นมาหาเธอ
จันทร์กล่าวด้วยความแช่มชื่นขึ้น
เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้ว
เธออยู่ต่ออีกหน่อยก็ได้นะ
ข้าชวนอย่างมีความหวัง
ไม่ได้หรอกจ้ะ อย่าลืมสิว่าฉันเป็นดวงจันทร์ การเร่ร่อนไปไหนต่อไหนเป็นหน้าที่ของฉัน ลาก่อนนะ
ลาก่อน... ข้าตอบอย่างเป็นห่วง
ตอนที่ข้าสัญญานั้น ข้าไม่คิดเลยว่า เมื่อต่อมา เมื่อข้าเป็นผู้ใหญ่... ข้าก็ไม่ได้เข้าใจอะไรๆดี เช่นเดียวกับชาวบ้านและเด็กหญิงคนนั้น
ข้าทอดทิ้งดวงดาวและเบื่อหน่ายที่จะคุยกับจันทร์อีก จากนั้นเป็นต้นมาพระจันทร์ก็ไม่เคยลงมาหาข้าอีกเลย เธอแค่ผ่านมาแล้วผ่านไป ตามหน้าที่ของเธอ
....โอ จันทร์เอ๋ย เมื่อข้าเข้าใจอะไรๆดีขึ้นแล้ว เธอใช่จะให้อภัยข้าหรือไม่?....

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง : the_first_stupid@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 24 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 23 : 44 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com