Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

ขุนพลน้อย >>

เหตุเกิดเมื่อวันที่เธอขอเจอผี(4) :

เหตุเกิดเมื่อวันที่เธอขอเจอผี

(4)

รถตู้คันงามเลี้ยวเข้าถนนเล็ก ๆ สายหนึ่ง ตัดผ่านทุ่งนาข้าวเขียวขจี ที่ปลูกสลับกับนาบัวขาวและสีชมพูมองเหมือนบึงตื้นๆ ดอกบัวที่ออกดอกสล้าง แซงเบียดกันอยู่เหนือผิวน้ำ ช่างสวยงามราวภาพวาด เรียกเสียงร้องตื่นเต้น กับภาพงดงามนั้นทันที

สิทธิ์ที่นอนหลับมาตลอดทางสะดุ้งตื่น ชันตัวนั่งตรง มองออกไปนอกกระจกรถ มินายื่นผ้าเย็นที่แกะห่อถุงพลาสติกแล้วส่งให้ สิทธิ์รับมาเช็ดหน้า เรียกความสดชื่น ก่อนคว้าคนรักมาหอมแก้มฟอดใหญ่ พร้อมกับพูดว่า

“เดี๋ยวผ่านนาบัวเหล่านี้ ก็ต้องลงรถเดินกันแล้วน่ะจ๊ะน้องมิ”

ถัดจากนาบัวมาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทางเบื้องหน้าก็เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ ที่ขึ้นหนาแน่นราวรั้วกำแพงตึก คนขับชลอจอดแอบที่ข้างหน้าบ้านพักแห่งหนึ่ง สิทธิ์เอ่ยถามถึงความพร้อม ที่สั่งจองทุกอย่างที่บ้านทรงไทยในป่า ซึ่งคนขับรับรองแข็งขัน พร้อมกับสั่งว่า

“แม่บ้านที่นี่เตรียมให้ทั้งน้ำดื่ม น้ำอาบ และถ้าไม่สะดวก หรือขาดเหลืออะไร ก็โทรออกมาน่ะครับคุณสิทธิ์”

ลุงทิวงศ์ คนขับรถและเป็นเจ้าของบ้าน คนสุดท้ายของบ้านทรงไทยโบราณ ที่ขึ้นชื่อลือลั่นถึงความเฮี้ยน ที่นักนิยมพบความแปลกเหลือเชื่อ ในโลกของวิญญาณ เอ่ยปากบอกอย่างเรียบง่าย

ทิวงศ์เองแม้ชอบบ้านหลังนั้นมาก แต่ก็ไม่สะดวกกับการพักอาศัย เพราะเขาเคยเดินไฟฟ้าทั่วบ้าน หลังคุณยายจากไป แต่ต้องระอาใจ ที่ไฟฟ้าดับทุกคืน ลูก ๆ มักตื่นหวาดผวากับเสียงหวีดร้องในยามดึก แม่เวียนภรรยาเขา ก็เจ็บออดแอดมาตลอดจนต้องย้ายมาปลูกบ้านนอกเขตป่าไม้แทนดีกว่า

ทิวงศ์ทิ้งบ้านยายไว้ไม่นาน วันหนึ่งเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง กลับมาจากกรุงเทพฯ พาเพื่อนนักข่าวผ่านมาทำสารคดีด้วย เขาเกิดสนใจอยากไปดู เขาทำงานที่นิตยสารโลกวิญญาณด้วย และเมื่อนิตยสารที่ลงข่าว บ้านเขาออกสู่ตลาด ถัดมาอีกเพียงสองวัน

เขาก็เริ่มมีแขกแปลกหน้ามาหา มาเช่านอนบ้านพักทรงไทย ไม่เว้นวาย จากนั้นบ้านเขา ก็กลายมาเป็นเสมือนแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่ง จนเขาและภรรยา ต้องเลิกรับจ้าง ขับรถขนถ่านให้กับพ่อค้าในเมือง เปลี่ยนมาเป็นขับรถ พานักท่องเที่ยว ชาติต่างๆ ที่แห่กันมาลองพักบ้านเขา เพื่อพิสูจน์สิ่งลึกลับแทน

แม้รายได้ไม่มากแต่ก็พอเพียงแล้วกับชีวิตบ้านป่าที่ไม่ต้องตื่นเช้า เข้าไปดิ้นรนกับชาวบ้านคนอื่น ๆ ที่ในเมือง อีกทั้งเขาเองยังเปิดหน้าบ้านค้าขายสินค้าพื้นบ้านและของใช้จำเป็นต่าง ๆ ให้กับคนขับรถผ่านไปมา รวมไปถึงนักท่องเที่ยวที่มาพักด้วย หลังบ้านเขาก็ปลูกผักเลี้ยงปลานำมาทำอาหารขาย สี่คนพ่อแม่ลูกจึงได้อยู่บ้านใหญ่สุขสบาย แถมมีอากาศดีกว่าคนเมือง

ทุกคนในคณะของสิทธิ์หอบสำภาระส่วนตัวรวมทั้งขนมขบเคี้ยวอีกคนละหลายถุงโต ๆ ลงจากรถ ดินตามสิทธิ์ ที่เดินนำหน้าไปพร้อมลุงทิวงศ์ มินาที่เดินอยู่เคียงข้างสิทธิ์ เอ่ยถามเบาๆว่า

“พี่สิทธิ์ มีห้องน้ำในเรือนแน่ ๆ นา มิไม่ชอบเข้าป่าเด็ดดอกไม้ยามดึก เดี๋ยวแมงอะไรมันกัดก้นเอาละแย่เลย”

สิทธิ์หันไปมองหน้าคนรักอยู่ครู่หนึ่งก่อนย่นจมูกตอบไปว่า

“พี่บอกว่ามีก็มีสิจ๊ะ ถ้าไม่มีเดี๋ยวพี่สั่งลุงเขาไปซื้อโถมาให้เราใช้ทำธุระแล้วกันเอามะ”

“ไอ้พี่สิทธิ์บ้า…”

มินาตอบด้วยความหมั่นไส้ พร้อมกับหยิกเข้าที่ต้นแขนคนรักเต็มแรง

พ้นจากต้นไม้ใหญ่มาได้สักพักสิ่งที่ปรากฎขึ้นที่เบื้องหน้าทุกคนคือพื้นที่โล่งกว้างราวหนึ่งไร่ มีเรือนไทยเก่าแก่ หลังคาแหลมชันและสูงตั้งตระหง่านอยู่โดดเด่น บ้านหลังนี้เป็นบ้านทรงไทยติดกันยาว มีสามหลัง โดนมีลานกว้างอเนกประสงค์นอกเรือนชาน เชื่อมติดต่อกันทั้งสามหลังตามแบบฉบับเรือนไทย

ทิวงศ์เดินขึ้นบันไดไม้ที่ถูกขัดถูกทำความสะอาดเป็นที่มองสะอาดตา มีคราบชื้นบอกให้รู้ว่าเพิ่งผ่านการขัดถูมาไม่นาน ลุงทิวงศ์นำทุกคนเดินอ้อมราวระเบียงเล็กๆ ผ่านเรือนหลังแรก ไปที่เรือนหลังที่สองที่เรือนหลังที่สอง มีมุ้งหมอนสะอาดตาบอกให้ทุกคนรู้ว่าคือที่พักหลับนอนทุกคนวางสัมภาระลงก่อนตามออกไปที่นอกชานสู่เรือนหลังที่สาม

เรือนที่สามมีโอ่งน้ำเรียงรายนับสิบใบ ทุกใบมีน้ำฝนบรรจุเต็มเปี่ยม ในเรือนนี้เล็กกว่าสองเรือนเล็กมาก แต่มีอุปกรณ์รวมทั้งอาหารแห้งเครื่องกระป๋องมากมายสำหรับคนนับสิบ ๆ คน อยู่ได้เป็นเดือนๆ หลังชานนอกสุดเป็นครัวเล็ก ๆ มีเตาถ่านตั้งเรียงรายอยู่ สี่เตารวมถ่านถุงโต ๆ อีกสามถุงใหญ่

“ทั้งหมดนี้ พวกคุณใช้ได้ทุกอย่างเลยน่ะครับ แล้วพรุ่งนี้เย็น ถ้าไม่ต้องการพักต่อ ผมค่อยมาคิดบัญชีรวมครับ”

ทิวงศ์บอกรายละเอียด กับการจุดตะเกียง และการใช้ข้าวของ ในครัวทั้งหมดกับทุกคน ก่อนทิ้งท้ายว่า

“ที่เรือนหลังแรก คือที่เก็บของใช้ส่วนตัว และเสื้อผ้าเก่าๆของตากับยายผมครับ ห้องปิดล็อกนานมากแล้ว อย่างัดแงะเข้าไปเลยนะครับแม้จะได้ยินเสียงแปลกๆก็ตาม”

นั่นคือที่มาของเสียงประหลาดยามราตรี ที่ร่ำลือว่า...ผีดุ..ที่สุด!!!!!


โดย : ขุนพลน้อย : khate25@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 มิ.ย. ปี 2007 [ เวลา 1 : 15 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com