Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

ขุนพลน้อย >>

เหตุเกิด..เมื่อวันที่เธอขอเจอผี (1) :

เหตุเกิด..เมื่อวันที่เธอขอเจอผี

 (1)

ในซอยรอดอนันต์ 1 ถ.สุขาภิบาล1 เป็นบ้านร้างทรงไทยอยู่ริมบึง ห่างไกลจากบ้านอื่นๆ ในระแวกนั้นบริเวณบ้านรกครึ้มด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยคุณยายเจ้าของบ้าน เสียชีวิตที่บ้านหลังนี้

และน่าเชื่อว่า วิญญาณของคุณยายไม่ยอมไปผุดไปเกิด แต่ยังคงวนเวียนอยู่ในบ้าน จนกระทั่งลูกหลานไม่กล้าอยู่ ต่างแยกย้ายไปอยู่ที่อื่นหมด ปล่อยบ้านทิ้งร้างชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา และที่บ้านหลังนี้เล่าลือกันว่าผีดุนัก

คนอยู่ระแวกใกล้เคียงเคยเห็นผีคุณยายมายืนชี้นิ้วอยู่ที่หน้าบ้านเมื่อมีเด็กๆ วิ่งเล่นอยู่ในบริเวณหน้าบ้าน เคยมีคนใจกล้าเข้าไปในบ้าน ได้ยินเสียงผู้หญิงแก่ๆขู่ตะคอก จนต้องเผ่นออกมาแทบไม่ทัน....


มินาอ่านข่าวนั้นด้วยดวงตาสุกใส ซุกซนปนความตื่นเต้น เพราะการประชุมภาคก่อนปิดการศึกษาปีนี้ เธอกับเพื่อนๆจะได้ไปประชุม และจัดเลี้ยงฉลองกันที่เมืองไทย ซึ่งสถานที่ๆ ที่คัดและจัดงานครั้งนี้ ต่างลงมติจะเลือกสถานที่แปลกและตื่นเต้นจากสิ่งเหลือเชื่อ ในโลกของวิญญาณ

ซึ่งเธอกับเพื่อนๆ มักจัดเป็นหัวข้อถกเถียงกันเป็นประจำ ทุกสัปดาห์ ที่มีฮอลิเดย์ตรงกันว่า...มีจริงหรือไม่?..สัมผัสได้ด้วยมือไหม? รึ แค่ดวงตามองเห็นเท่านั้น?...คราวนี้แหละจะได้เจอ..จากสถานที่จริงๆกันสักที

“นังมิ คนบอกเล่าสถานที่เที่ยวนี้เล่นของจริง รึ แค่คุยอีกว่ะ? แล้วที่บอกจับไข้ หัวล้านทุกรายน่ะ คนเล่าแกบอกตามเขามา รึ เห็นของจริงเองละ?”

ธารภีลอยหน้าลอยตา แถมพูดจายียวนกวนประสาทเพื่อนสนิท ทั้งที่ใจจริงก็ตื่นเต้นอยากรู้ไม่น้อยกว่า มินาเลย ว่าที่แห่งนั้นมีจริงหรือไม่?..กับสิ่งแปลกปลอมที่เหลือเชื่อเช่นนี้..สุดท้ายเพื่อนๆ ที่นั่งล้อมวงคุยด้วย เริ่มแบ่งรับแบ่งสู้ แล้วก็มีเกมเช่นเดิมโดยลงขันเงินพนันกันว่า ถ้าใครเจอเข้าจริงๆ และกล้าไปพิสูจน์ รวมทั้งถ่ายวีดีโอหรือรูปภาพผีตัวนั้น กลับมาให้เพื่อนๆดู ก็จะได้เงินรางวัลไปทันที...

และจะสั่งหูฉลามน้ำแดงมาให้กลั้วคออีกหนึ่งมื้อ เป็นของแถม...
เมื่อเจรจาตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็มาถึงปัญหาขั้นต่อไปคือ หาเจ้าคนบอกเล่ามาพาไป..เพราะทั้งหมดไม่ชินเส้นทางในกรุงเทพกันเลยสักคน..

แล้วคนที่ต้องมารับหน้าที่ปวดหัวอีกครั้ง กับสาวๆกลุ่มนี้ ก็คือเขานั่นเอง..สิทธิ์...คนรักของมินา

.............................................

ภายใต้ผ้าห่มอันอบอุ่น บนเตียงนุ่ม ๆ ช่างเป็นการพักผ่อนที่แสนสุขเสียนี่กระไร แต่ก็นั่นแหละ กรรมของเวรไอ้เสียงโทรศัพท์มือถือเฮงซวยมันก็ดันปลุกสิทธิ์ให้ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกซะได้

อารมณ์นั้นรึ? ถ้าหากคนโทรมาอยู่ใกล้ ๆ คงจะถูกเขากระโดดตีลังการาวดรอฟสามรอบครึ่ง แล้วถีบสักโครมให้กระเด็นไปติดข้างฝาแน่ๆ โทษฐานที่บังอาจ โทรมาตอนคนกำลังหลับฝันหวานแบบนี้

“แม่ง...ใครวะโทรมาดึก ๆ ดื่น ๆ คนจะหลับจะนอน”

“ฮาโหล…”

สิทธิ์รับโทรศัพท์ด้วยเสียงอันนุ่มนวลปานสิงโตพึ่งตื่นนอน

“ใครวะ โทรมาทำไมดึก ๆ คนจะหลับจะนอน โทรมากวนอยู่ได้"

และแล้วเสียงที่ตอบกลับมานั้น ก็ทำให้สิทธิ์ถึงกับต้องเกาหัว
แครก ๆ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความมันเขี้ยว สุดที่รักของเขานั่นเอง เอาอีกแล้ว ชอบหาเรื่องให้คันในหัวใจแต่ยากที่จะเกาเสียจริงเชียว

นี่คืนนี้เจ้าหล่อนเอาอีกแล้วรึ? เล่นโทรมาปลุกตอนคนกำลังหลับสนิท เขาละอยากจะเขกกะโหลกสักทีสองที ให้หายหงุดหงิดเสียจริง ครั้นจะให้กระโดดถีบคนโทรแบบที่คิดไว้ ตอนที่ถูกปลุกก็เกรงใจนิดๆ ไอ้ครั้นจะยกโทษให้มันก็กระไรอยู่นา

“เอ้า...นึกว่าใคร มีเรื่องอะไรก็ว่าเร็ว ๆ พี่จะได้หลับ ได้นอนโทรมาปลุกมันบาปนะรู้ป่าว?”

“แหม พี่สิทธิ์ อดนอนแค่นี้ทำบ่นเป็นหมีกินผึ้งไปได้นะ มิจะบินมาหาพี่ปลายเดือนหน้า มีเวลาสามอาทิตย์ ให้พี่เตรียมโปรแกรม เราจะไปตรงจุดที่พี่เล่ามาคราวก่อน ในเมล์ไงค่ะ?”

เสียงยายตัวยุ่งที่สาธยายมายืดยาว สิทธิ์ฟังไปสัปหงกไป แต่ก็พอจะจับใจความได้ว่า จะมาทัวร์ที่บ้านเขา และจะไปเที่ยวสถานที่แห่งหนึ่ง ที่เขาเคยเมล์เล่าเรื่องนั่นเอง

เห้อ...ยายตัวป่วนกวนหัวใจคนนี้ ช่างขยันหาเรื่องให้เขาได้วุ่นวายอยู่เรื่อยจริง ๆ นะ แต่เวลาแค่สามอาทิตย์ เขาคงต้องรีบติดต่อเพื่อนฝูงเพื่อสอบถามเกี่ยวกับข้อมูล จะมามัวอู้ ไม่ได้เสียแล้วสิ....

สถานที่ผีดุๆ ที่สาวๆพวกนี้คลั่งไคล้อยากไปเจอเสมอ เอาน่าเที่ยวนี้จะทำให้ร้องเข็ด ไม่เอาอีกเลยจ๊า จะได้เลิกซุกซนกันสักที หึหึ..สิทธิ์หมายมั่นปั้นมือต้องแก้เผ็ดคนรักให้ได้สิน่า


“กริ๊งงงงงงงงง..........”

เสียงนาฬิกาปลุกเจ้าประจำส่งเสียงดังลั่นจนน่ารำคาญ สิทธิ์ค่อย ๆ คืบคลานไปหามันอย่าง ช้าๆ ดุจเสือกำลังล่าเหยื่อก่อนที่จะตะปบมันเต็มแรงแบบไม่กลัวพัง แล้วเสียงมันก็หยุดลง แต่ก่อนที่เขาจะเคลิ้มหลับต่อไปก็มีอันต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อคิดขึ้นได้ว่าวันนี้ยายตัวยุ่งของเขากับเพื่อน ๆ บินมาแล้วนี่นา มัวมาหลับอย่างนี้เห็นจะไม่ได้การ อีกครึ่งชั่วโมงเครื่องจะลงจอดแล้วต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวไปให้ทันก่อนเที่ยวบินของยัยมินาจะลงรันเวย์ ประเดี๋ยวแม่คุณจะบ่นโทษฐานที่เขาทำให้รอและขายหน้าเพื่อน ๆ ของเธอ ก็เธอขู่เอาไว้แล้วเสียตั้งแต่คืนนั้นน่ะสิ


“ตุ๊บ!ตุ๊บ!

เสียงกำปั้นกระทบแผ่นหลังเขา เล่นเอาสะดุ้งตื่นหายง่วงราวปลิดทิ้ง แล้วเสียงแป๊ดๆก็เล่นงานเขาต่อทันที...

“พี่สิทธิ์จะมารับมิหรือมานั่งหลับเนี่ย เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไงคะคุณพี่ขา”

ไม่เจอกันหลายเดือนยัยตัวแสบของเขา ยังมือหนักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง บ๊ะเจ็บตัวฟรีๆไม่ได้สิน่ะ ว่าแล้วเขาก็เลยคว้า ยัยตัวแสบมากอดพร้อมกับหอมฟอดใหญ่โชว์เพื่อน ๆ เธอเสียเลย ได้ผลแฮะเล่นเอาเธอหน้าแดงอายม้วนต้วนไปเลยเหมือนกัน..


โดย : ขุนพลน้อย : khate25@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 19 มิ.ย. ปี 2007 [ เวลา 0 : 58 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com