Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

โกวเจียน >>

เคยมีบ้างหรือไม่ :

เคยมีบ้างหรือไม่

เคยมีบ้างหรือไม่ที่รัก แล้วไม่ต้องเผชิญกับความเสียใจ?
เคยมีหรือไม่ที่รัก มิได้ทำให้เจ็บช้ำ?
เคยมีหรือไม่ที่รักแล้วไม่ต้องทนทุกข์ต่อความเจ็บปวดจากมัน?
เคยมีหรือไม่ที่รักแล้วไม่มีน้ำตา?

ต่อให้ท่านบรรลุเป็นผู้วิเศษท่านก็ยังคงต้องเผชิญกับความรักอยู่ดี
ปฏิเสธได้หรือกับเรื่องของความรู้สึก?
ข้าพเจ้าว่าไม่ได้

ทุกผู้คนต่างต้องเคยรักและยิ่ง มีรักมา รักมีอยู่หลากหลาย บ้างก็ร้อนแรง บ้างก็นุ่มนวล
ที่รักเหล่านั้น บางคนก็ถนอม บางคนก็ทิ้งขว้าง
แต่แล้วตอนสุดท้ายคนเหล่านี้ได้สิ่งใด?
บ้างก็ได้รับความรวดร้าว บ้างยิ่งได้รับความสุขใจ แต่ต่อให้ท่านไม่ทราบ นั่นมีอยู่ประการหนึ่ง
...ท่านอย่างน้อยก็ได้...รัก...

นั่นแสดงว่าท่านยังเป็นคน
ยังมีความรู้สึก
หาได้ชืดชาไร้น้ำใจไม่

แม้นว่าท่านต้องทนรับความลำบากจากมันอยู่บ้าง นั่นจะหนักหนาอันใด?
ท่านลองคิดดู...
พระเยซูคริสตเจ้า พระมหาไถ่ ทรงยินยอมที่จะสละซึ่งพระองค์ก็เพียงเพื่อไถ่บาปให้กับมวลมนุษย์
พระองค์กระทั่งหลั่งน้ำตา ให้กับความทุกข์ของมนุษย์
ท่านว่าพระองค์จะเจ็บปวดหรือไม่กับสิ่งที่เกิดขึ้น?
ทางกายน่ะใช่
แต่พระองค์ทราบ และหวังเพียงว่ามนุษย์จะได้รับการอภัยจากสวรรค์
จวบจนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต พระองค์เพียงขอ ให้สวรรค์ให้อภัยให้กับมนุษย์ หากท่านเคยดูเรื่อง The passion of the Christ" มาแล้วท่านคงจะรู้ดี ไม่ต้องให้ข้าพเจ้าสรรหาอวจนภาษามาบรรยายแล้ว

ข้าพเจ้าย่อมเคยรักมา แม้มันจะไม่ยิ่งใหญ่ แต่ข้าพเจ้ายังเป็นคน ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยังคงมีความรู้สึก
ท่านจะไม่มีวันทราบตลอดกาลว่าหากท่านกำลัง
ค่อยๆสูญเสียความรักไปทีละน้อยนั่นเป็นความทรมานเพียงใด

มนุษย์เป็นเช่นนี้เสมอ กับสิ่งที่ได้มากลับไม่รู้จักรักถนอม รอจนสูญเสียมันไปแล้ว ค่อยมานั่งหลั่งน้ำตา
เช่นนั้นจะมีประโยชน์อันใด?
ข้าพเจ้าเชื่อ หลายท่านอาจเคยเป็น กำลังเป็น และจะเป็นเช่นนี้
ฉะนั้นสิ่งที่สามารถกระทำตอนนี้ คือตักตวง ซึมซับเอาความสุขจากสิ่งที่เคยมี สิ่งที่ท่านครอบครอง สิ่งที่ท่านกำลังจะสูญเสียมันไป
ไม่มีประโยชน์ที่จะร่ำไห้ให้กับวันวาน
เพระาสิ่งที่เหลือ คือ ความทรงจำ
ไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่ตลอดไป สุดท้ายท่านมักพบ
ตน อยู่ลำพังเสมอ

ไม่มีหรอกที่ท่านจะไม่เสียใจให้กับความรัก เพราะท่านแม้สุขสม ท่านก็ยังคงเสียใจ
ท่านจะกลัวการพรากจาก
ไม่มีหรอกที่ท่านจะไม่เจ็บช้ำกับความรัก เพราะต่อให้ท่านมีคนที่รักและเข้าใจมากที่สุด ท่านก็จะเจ็บช้ำ
"ความรักที่ลึกซึ้งกินใจก็บันดาลให้ผู้คนใจสลายได้เช่นกับความรวดร้าว"
(ตะขาจำพราก ของท่านโก้วเล้ง)
ไม่มีหรอกที่รักแล้วจะไม่เจ็บปวด
กุหลาบยังมีหนาม (มะขามยังมีปล้อง มันแม้อร่อยแต่ก็ไม่สวยงามอีก)
วลีนี้ใช้เตือนใจได้เสมอ
ไม่มีหรอกที่รักแล้วไม่เสียน้ำตา ต่อให้เป็นน้ำตาแห่งความสุขใจ มันก็ยังเป็นน้ำตา

ข้าพเจ้าขอน้อมเตือน หากท่านยังสามารถสัมผัสกับรักของท่านได้อยู่ อย่าได้ลืมความรู้สึกนั้นเป็นอันขาด เพราะท่านเมื่อครอบครองมันได้ ท่านก็สูญเสียมันได้เช่นกัน

โดย : โกวเจียน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 17 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com