Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

หมาไล่เงา >>

ชมตลาด :

ชมตลาด

...(รวบรวม)

...ชมตลาด......

ถนนในซอยข้างตลาดยามเย็นวันนี้...
คราคร่ำไปด้วยผู้คนเฉกเช่นทุกวัน..
สองฟากฝั่งถนน..ตื่นเต็มไปด้วยร้านรวง..
ที่นำเสนอสินค้า..ทั้งคาว.ทั้งหวาน..
กลิ่นหอมจากอาหารหลากหลายสายพันธุ์..
คละคลุ้ง..อบอวลไปตลอดทั่วทั้งซอย..
ควันไฟจากเตาปิ้งย่าง..ลอยล่องเที่ยวทายทัก..
กับผู้สัญจรไปมาทั้งหญิงชาย..
ไม่เว้นแม้แต่ผู้เฒ่าที่ผมขาวโพลน...

17.45 น.
ดวงตะวันเริ่มจะลาลับลง..จากเหลี่ยมดอย...
น้ำย่อยในกระเพาะผมเริ่มประท้วงถี่ขึ้น..
ผมต้องหาอะไรสักอย่าง...
เพื่อมาสังเวยการประท้วงของมันในครั้งนี้...
ฝั่งถนนด้านขวามือของผมเหลือบแลเห็นแม่ค้าสลัดผักสด....
ส่งยิ้มหวานทักทายผู้คน...ผักผลไม้สดต่างๆ..
ที่ถูกหั่นออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย..
กำลังแข่งกันอวดอ้างสีผิวอันอาบอิ่มชุ่มฉ่ำ..
กับน้ำครีมสลัดเนื้อนวลนุ่มขุ่นข้น..
ร่ำร้องทายท้าสายตาของผู้คน..
บนโต๊ะนี้ช่างดูงดงามมีสีสันต์..เสียนี่กระไร
ผมจำตัดใจผ่านเลย...ร้านสลัดผักสด..
ไปยังร้านขาย.กับข้าว.ใส่ถุง.ที่อยู่ติดกัน
ต้มจับฉ่าย..หอมกรุ่น..กับ..แกงจืดมะระยัดไส้ชิ้นโต..ยังร้อนจัด...
อยู่ในกาละมังอลูมิเนียมวับวาวใบเขื่อง..สองใบ..
ต่างส่งควันขาว..พวยพุ่ง..
เสมือนว่ากำลังประกาศศักดาของตนเอง...
อย่างไม่มีใครยอมใคร...ท่ามกลางสายตามองค้อนควับ..
ของ..เจ้าปลาทูทอด.เนื้อตึงเปรี๊ยะ..ตัวน้อย
ที่นอนสงบนิ่ง..อยู่ข้างๆ...ถาดผักสด.ผักลวกนานาชนิด
ชิ้นแตงกวาสด..ดุจดั่งหยกขาว..
ดูโดดเด่นคล้าย..นางพญา..ในถาดย่อมๆใบนี้...
"อืมม..น้ำพริกปลาทูทอด.เนื้อหนึบแน่นตึงเปรี๊ยะหนุบนุ่ม..ตัวนั้น..
กับแตงกวาชิ้นงามดุจดั่งหยกขาว....คงเข้าทีไม่น้อย"
ผมรำพึงในใจเบาๆ...บอกกับตัวเองว่า.....
"แล้วผมจะกลับมาอีกครั้ง..."

17.49 น.
หลังจากที่ให้สัญญากับตัวเองว่า..
จะกลับมาสู่ขอเจ้าปลาทูทอดเนื้อแน่นหนึบ..
กับ แตงกวาชิ้นงามผิวสีหยก..ขาวกรอบแล้วนั้น..
ฉับพลัน..สายตาเหลือบชำเลืองแลเห็น..
ปลาทับทิมตัวเขื่อง..ดวงตาใสแป๋ว....
กำลังลงอาบน้ำมันที่กำลังระอุร้อนเดือดพล่าน...
ในกะทะใบใหญ่ของร้านถัดไป...
กลิ่นเนื้อของเจ้าปลาทับทิมตัวเขื่อง..
ที่ลงไปอาบน้ำมันเดือดนั้น...
ดูช่างหอมรัญจวนยวนยั่วใจเป็นยิ่งนัก..
พร้อมกับดูดซับเอาความสนใจของหญิงสูงวัยคนนึง..
อุ้งมืออวบหนาของหญิงเจ้าของร้านปลาทอด..
กำลังใช้กะชอนตักยกเจ้าปลาขึ้นมาลอยพ้นกะทะใบโต..
แต่ยังได้ยินเสียงเนื้อปลาแตกลั่นเปรี๊ยะ..เบาๆ..เป็นระยะๆ..
จากการคาดคะเนด้วยสาย....
หากว่าเจ้าปลาทับทิมตัวนี้...ร่วงหล่นลงพื้น..
ผืนผิวหนังของมัน..คงต้องแตกออกเป็นเสี่ยงๆอย่างแน่นอน ..
เพราะความกรุบกรอบของผิวเจ้าปลา..
ที่ปิดบังและแอบซ่อนเร้นนวลเนื้อที่ขาวนุ่มลึกไว้ภายใน
ผมช้าไป...เพียงก้าวเดียว......ก้าวเดียวเท่านั้น..จริงๆ
เจ้าปลาทับทิมตัวโต...ตัวสุดท้าย...
ถูกจับจองโดยหญิงสูงวัยไปแล้ว...

"ไม่เป็นไร"...เสียงผมรำพึงในใจอย่างแผ่วเบา

ทันใดนั้น.... โสตประสาทการรับรู้ทางกลิ่นก็ได้สัมผัส..
ถึงความหอมกรุ่นละมุนอีกครั้ง...
เนื้อหมูหมักสีเข้มๆ..ชิ้นบางๆ..ในไม้เสียบแหลมเล็ก..
คาดว่าคงผ่านการหมักบ่มด้วยเครื่องปรุงรสชั้นเลิศ..
วางเรียงลำดับแถวอยู่เหนือเตาย่างที่ระอุร้อนอ่อนๆ
เสียงน้ำมันที่ชุ่มโชกจากการหมักด้วยน้ำปรุงรสชั้นเยี่ยม..
ที่หยดลงไป..บนถ่านร้อนแต่ละหยด..แต่ละหยด..
เปลวเพลิงลุกพรึบ..สว่างวาบในเตาถ่านนั้นทันที..
กลิ่นของเนื้อหมู..ที่กำลังสะดุ้งตื่นกับความร้อนบนเตาถ่านนั้น..
ทำเอาน้ำย่อยในกระเพาะของผมแตกตื่นเป็นพัลวันอีกครั้ง
เด็กผู้ชายตัวน้อยสองคน..
ยืนมองดูด้วยความหิวกระหายเฉกเช่นเดียวกัน..

"ข้าวเหนียวนึ่ง..นุ่มๆอุ่นๆ กับ หมูย่างร้อนๆจากเตา....
อืมมมม....เข้าท่าดีออก"................ผมบอกตัวเอง...
"เดี๋ยวจะกลับมาใหม่"..........ผมคิดเบาๆ

ขณะที่ผมละสายตาออกจากเตาปิ้งหมูย่าง
อีกฟากฝั่งตรงข้ามของถนนในซอย..
ก็เป็นร้านขายกับข้าวสำเร็จรูปเช่นเดียวกันกับร้านแรก...
ที่ไปสบตาต้องมนต์เสน่หาเจ้าปลาทูทอดเนื้อแน่น..
แถมยังไปสัญญิงสัญญากับมันเข้าให้อีก..
แต่จะแตกต่างกันก็ตรงที่มีผู้คนเข้ารุมล้อม..
คาดคะเนดูด้วยสายตาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบคน..
ด้วยสัญชาติญาณความอยากรู้อยากเห็น..
ก็เลยเดินข้ามไปเป็นหนึ่งในกลุ่มนั้นด้วยอีกคน..
มองหาช่องทางเพื่อที่จะเข้าไปสัมผัสด้วยสายตา..
ว่ามีอะไรบ้าง...
ช่างบังเอิญ...เหลือบแลเห็นช่องว่างเล็กๆ
ระหว่างหญิงสาวซึ่งมือข้างหนึ่งของเธอ...
กำลังจูงลูกชายวัยซุกซน..กับชายร่างท้วมคนหนึ่ง
สมองบัญชาการให้ผมแทรกตัวเข้าไปที่ช่องว่างนั้นในทันที....
สายตาที่เห็นนั้น...กับข้าวนานาชนิดใส่ถาดอลูมิเนียม
วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ..ดูสะอาดสะอ้าน..น่าซื้อหายิ่งนัก
สายตาเริ่มทำหน้าที่สำรวจไล่เรียง...
เพื่อค้นหาในสิ่งที่สามารถ...
ทำให้น้ำย่อยในกระเพาะมันสงบนิ่งลงได้..

....ไก่ผัดขิงที่กลิ่นหอมกรุ่นอยู่ในถาดวางตรงหน้า..
ดูท่าทางไม่ใช่ไก่ผัดขิงธรรมดา....
ขิงอ่อนที่ซอยหั่นละเอียดถูกนำมาผัด..
ผสมคลุกเคล้ากับ...เนื้อไก่ขาวสวยสด..
อาบอิ่มกับการปรุงรส..
มองดูแล้ว..น่ารักน่าชัง..ไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว..

ถัดไปเป็นผัดวุ้นเส้นสีหม่น...
เกาะเป็นกลุ่มก้อนดุจเส้นใยไหม
รสชาติของมันคงกลมกล่อมกำลังดี
หากว่าได้วางอยู่บนจานข้าวสวยร้อนๆ
แล้วเคียงคู่อยู่กันกับ..แพนงหมู..ที่น้ำแกง
เข้มข้นขลุกขลิกด้วยแล้วนั้น....ก็คงชวนให้
หลงไหลได้อย่างไม่ยากเย็นนัก..

หรือว่าจะเป็น.....
ผัดเปรี้ยวหวาน...ที่เจ้าสับปะรดชิ้นน้อยกำลังกอดเกี่ยว
กับแตงกวาชิ้นเล็กขนาดกำลังพอเหมาะ
โดยมีมะเขือเทศหั่นเสี้ยวที่ยังดูสดใสนั้น
มาตัดแบ่งช่องว่างระหว่างกันและกัน
ก็คงจะเข้าท่าเข้าทางได้ดีเช่นกัน
ยามเมื่อได้ลิ้มชิมสัมผัส..ความเปรี้ยวเล็กๆของสับปะรด
ที่ฉาบฉ่ำไปด้วยน้ำซ้อสผัดและมีรสชาติของแตงกวา
กับมะเขือเทศคอยฉุดรั้งยั้งยื้อเอาไว้อย่างแผ่วเบาเช่นนี้
เส้นทางของมื้อเย็นวันนี้....ก็ดูงดงามพอสมควร...

หากแต่ว่า....ฉู่ฉี่ปลาทู....ที่อยู่ถัดไปจากนี้
อาจจะทำได้ดีกว่าเล็กน้อย...เพราะปลาทูแต่ละตัว
ถูกโถมทับทาบทาไปด้วยเครื่องแกง
ที่ปรุงแต่งเติมรสชาติมาอย่างดี
สีสันต์ของใบมะกรูดหั่นฝอย...ราดโรยไว้บนเครื่องแกงนั้น
ทำให้ดูโดดเด่นขึ้นมาได้อย่างสง่างาม
คงไม่มีข้อกังขาใดๆ...หากมันจะขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่ง
บนโต๊ะอาหารมื้อสำคัญ...ของผู้สัญจรในวันนี้

แต่ก็ยังคงมี...แกงไตปลาที่ระอุอุ่น.....น้ำแกงดูขุ่นข้น
หน่อไม้เหลืองนวลชิ้นเล็กฝากฝังตัวกับเสี้ยวมะเขือ
ขนาดพอดีคำ...ความเผ็ดร้อนของแกงไตปลา
หากได้ประกบคู่กับ...ไข่เจียวร้อนๆพองฟูนุ่มๆสักจาน
มันเป็นความลงตัวที่สมบูรณ์แบบอีกอย่างหนึ่งด้วยเช่นกัน

ในถาดใส่เต้าเจี๋ยวหลนยังคงคึกคัก
เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
ที่อยู่ติดกันเป็นถาดผักสดๆ
ทั้งแตงกวาผิวแต่งตึงขนาบข้างกับถั่วฝักยาว
และมีผักกาดขาวสดกรอบอิงแอบอยู่ใกล้ๆ
หัวปลีอ่อนหั่นเสี้ยวดุจผิวสาวแรกดรุณ
กับพริกขี้หนูสีเขียวเม็ดเล็ก....
ยังเป็นเครื่องคู่ใจของเต้าเจี๋ยวหลนมานานแสนนาน
ทำให้จินตนาการไปถึง...
ในช้อนทานข้าว...ที่ตักราดด้วยเต้าเจี๋ยวหลนชุ่มฉ่ำ
แล้วบรรจงวางพริกขี้หนูเขียวสด..สักหนึ่งเม็ด
ก่อนที่จะขบเคี้ยวเพื่อซึมซับรสชาติ...หวาน...มัน....เค็ม
แล้วความเผ็ดซ่านจะตามติดมาเป็นเงา..
มองเห็นสวรรค์รำไร...รำไร...เลยทีเดียว

แต่ถึงอย่างไรนั้น.... ไข่พะโล้ที่พื้นผิวไร้ตำหนิ
กำลังดำผุดดำว่าย..อยู่ในน้ำพะโล้สีเข้มข้นนั้น
หากว่านำมาผ่าแบ่งครึ่งซีก..แล้ววางบนข้าวสวยร้อนๆ
ราดด้วยพริกน้ำปลาสักเล็กน้อย
มันเป็นความง่ายดาย...ที่ลงตัวที่สุด
เท่าที่เคยสัมผัสมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย

ส่วน...แกงจืดผักกาดดองซี่โครงหมู....เหมาะสมแล้ว
สำหรับการครองคู่อยู่เรือนกับ..น้ำพริกปลาทู
รสชาติ..ที่เปรี้ยวนิดเค็มหน่อย....
ซึ่งจะมาพร้อมกับความหวานของน้ำต้มกระดูกหมู...
สามารถหักลบกลบหนี้....ลบล้างความเผ็ดซ่าซ่าน
ของน้ำพริกอย่างได้ผลดีนักเชียว

ในถาดที่อยู่ติดกันเป็น....ผัดเผ็ดปลาดุก
เนื้อปลาดุกชิ้นอวบอ้วน...ผ่านการทอดกรอบ
ผัดกับเครื่องแกงเผ็ดรสเลิศ..ปกคลุมด้วยใบโหระพา
มีใบมะกรูดทอดกรอบ..และพริกชี้ฟ้าหั่นหยาบสีแดงสด
ประดับโปรยโรยหน้าเอาไว้...ความหวานของเนื้อปลาดุก
ที่ทอดกรอบช่างเข้ากันได้ดี..กับความเค็มและเผ็ดร้อน
ของพริกแกง...ซึ่งซุกซ่อนแอบแฝงกลิ่นอายของความอร่อยอยู่
คล้ายกับว่า...เชิญชวนและทายท้าให้เข้ามาค้นหา
..................................
..................................
" ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล
ก.ไก่ ถึง บ.ใบไม้ แม่ให้ท่องเป็นพัลวัล
ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน
เห็นแต่ครั้งกระนั้นว่า วันๆ แม่ทำอะไร "

เสียงเพลงจากโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้น ...
เจ้าหนูจอมซุกชนที่ถูกแม่จูงมืออยู่นั้นหันขวับมองอย่างสนใจ
ผมกดรับโทรศัพท์พร้อมเดินผละออกจากหน้าร้านนั้นทันที

"หวัดดีครับ.....ว่าไงท่าน." ผมทักทายไปยังผู้ที่อยู่ปลายสาย
................................
"อยู่ตลาด.." ผมบอก
...............................
...............................
...............................
"อ้าววว...เหรอ...ขอโทษที
งั้นรอแป๊บนึงไม่เกิน 5 นาทีผมไปถึงที่ร้าน"

กดวางสายแล้วดูเวลาที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ
ตายละหว่า..!!!
นัดท่านนิคมไว้...
ซึ่งพาลูกค้าคนสำคัญมาที่ร้าน เวลา 17.30 น.
หากพลาดในวันนี้นั้นหมายถึงงานชิ้นสำคัญหายไป
อย่างน่าเขกกบาลตัวเอง....
.......................................................
ผมรีบบึ่งรถกลับมาที่ร้านให้เร็วที่สุด
........................................................
........................................................
........................................................
........................................................

20.20
เสียงน้ำย่อยในกระเพาะเงียบ...เงียบสนิทจริงๆ
และ คงอีกหลายชั่วโมงกว่ามันจะแผลงฤทธิ์ออกมาใหม่อีกครั้ง
หลังจากที่ผมจัดการและกำหราบมันด้วย
........................
.........................
"มาม่าหมูสับ.....อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง"

.................................จบ.บริบูรณ์.......................................

*** ขอได้รับความขอบพระคุณ...จากใจเรา ***
โดย : หมาไล่เงา :  mailto: n_psn@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 มิ.ย. ปี 2007 [ เวลา 10 : 29 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com