Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1  กรุงานเขียนเก่า 2  กรุงานเขียนเก่า 3  กรุงานเขียนเก่า 4  กรุงานเขียนเก่า 5

หมาไล่เงา >>

คนแถวสอง...มองมุมฉาก :

คนแถวสอง...มองมุมฉาก

"........."

สุ้มเสียงสบถบ่น..คล้ายก่นด่า...
ของ...คน.แถวหน้า..ในสังคม...

พอให้เขย่าขวัญ..สั่นไหวในโสตประสาท...
ของผู้ที่มีเพียง...เรี่ยวแรงกาย..
เป็นเครื่องมือ..ไว้หาเลี้ยงชีพชนม์ของตนเอง...

ยืนงันเงียบ...และ..สงบนิ่ง..
ไร้ซึ่งเสียงตอบต้าน..ใดๆ..
จาก..คนแถวสุดท้าย..ของสังคม..

อดทน..อดกลั้น..เพื่อ..ไม่หวั่นไหว..
ด้วยหวังแค่เพียง..การรอรับ...
กับ..ดอกผล..และ.ต้นรางวัล..
จากกลิ่นเหงื่อและคราบไคล..
ที่กำลังไหลรด..หยด..ลงสู่ลานดิน..

แผ่นภาพ...สัญชาติญาณการดิ้นรน..
เพื่อให้มีชีวิตรอด..ยังคงส่องสว่าง..
ไปทั่วทุกอณู..ร่องหลืบ.รอยเส้น..ในสมอง...

มองเห็น...
ปากท้องที่ร้องรอ..ร่ำไห้..ยามหิวกระหาย..
เพื่อเติมต่อให้คงไว้...ซึ่งลมหายใจ..
ทั้งจาก..ผลผลิตตัวน้อยที่ไร้เดียงสา..
และผู้ที่.ซึ่งกำลังมองหา..
ปั้นข้าวก้อนสุดท้าย...เอาไว้ป้อน...
ยามเจ้าตัวน้อย..ร้องไห้...และโหยหิว...
.............
.............

ในที่สุด..
ดอกผล.ต้นรางวัล..จากกลิ่นสาปและคราบเหงื่อ..
ที่เก็บเกี่ยวเอาไว้...ในยามนี้..
ถูกสิ่งยวนยั่วเย้าใจ...กวักมือเรียกร้องให้เข้าไปหา..
เชื้อเชิญมาลงนั่ง..ทักทาย...เฉกเช่นดั่งเดิม..อีกครั้ง..

แววตาที่เหนื่อยล้า..อ่อนแรง..แห้งโรย..
และผืนภาพแห่งการดิ้นรน..ขวยขวาย..

จากคนแถวสุดท้าย..ของสังคม..

ค่อยๆถูก..ลบเลือน..และ..ชะล้าง..
ให้ห่างหายออกไป...
ด้วยหยาดน้ำสีสวยใส...เหลืองทอง..ผ่องอำพัน..

และแล้ว...เมื่อ..
หยาดน้ำสีอำพัน...จากแก้วใบสุดท้าย..
ถูกสาดซ้ำและส่งผ่าน..ลงไปจนสุดทางของลำคอ...
.........
มันได้ลับเลือนหายไป...
เลือนหายไป......พร้อมกับ...........

ปั้นข้าวก้อนสุดท้าย......บนปลายนิ้วมือ......

.......................................................................
*** ขอได้รับความขอบพระคุณจากเรา ***
โดย : หมาไล่เงา : mailto: n_psn@hotmail.com
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 พ.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 56 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com