Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

เอ็นดู เขียน.

วันวาน

                                      วันนี้สอบเสร็จ วิชาสุดท้าย ของภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2543 
เทอมสุดท้ายแล้วที่ชีวิตในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยจะหมดลง (แต่ยังเหลือปัญหาพิเศษ ฮือๆๆ)           คิดถึงจัง...เพื่อนๆ  อาจารย์ คิดถึงตอนปี 1 จัง  จากบ้านมากกว่า 400 กิโลเมตร  ข้ามเขา มาไม่รู้กี่ลูก ผ่านถนนคดเคี้ยว ทำเอาเวียนหัว   แต่ตอนนี้ชินแล้ว          น้องปี 1 freshy  ขนาดไหนกันนะ  นึกถึงตัวเองตอนนั้นแล้วมีความสุขจัง  สิ่งแวดล้อมทุกอย่าง ใหม่หมด ตื่นเต้น เพื่อนใหม่ต่างภาค หลายสำเนียง  คุยกันทีไร เมื่อยไปหมด ทั้งตัว ศัพย์แสงสารพัด  
                รับน้องหรอ...เมื่อก่อนสงสัยมากๆๆ ว่าเป็นยังไงนะ 
การรับน้อง ตอนนี้ผ่านมาหลายปี จากถูกรับ จนได้รับน้องๆ นึกถึงทีไรได้ยิ้มทุกที  
หอพัก......จากที่เคยอยู่บ้าน ห้องนอนส่วนตัวแสนสบาย กว้างขวาง 
บ้านที่แสนกว้างเป็นของฉันเท่านั้น  ต้องมาอยู่หอ ห้องแคบๆ แถมอยู่ตั้ง 3 คน 
อึดอัดไหมนะ...บางที ลิ้นกับฟันมันยังกระทบกันได้ คนนอนเตียงคู่กันจะทะเลาะกันไม่ได้เชียวหรอ  แต่ไอ้ความอึดอัดนี่แหละนะ ทำให้เรามีคนคุยด้วยก่อนนอนทุกคืน  มีคนไว้คอยฟังเวลาเราดีใจ  เสียใจกับหลายๆเรื่อง มีคนไปกินข้าวด้วย  มีคนคอยวิจารณ์และแนะนำ คิดดูแล้วถ้าต้องอยู่คนเดียว  โลกจะน่าอยู่อย่างนี้ไหมนะ เรียน...เรื่องนี้แหละเป็นหัวใจ สำคัญเป็นต้นเหตุ ให้ได้มาพบเรื่องอื่นๆที่นี่   มหาวิทยาลัยเชียงใหม่...ของฉัน  อย่าถามเรื่องเกรดนะ 
เพราะมันไม่มากพอจะอวดกับใครได้เลยน่ะสิ ว๊า...ช่างเถอะ ยังไงก็ผ่านไปแล้ว 
ให้กลับไปทำอีก ก็ไม่รู้จะได้มากเท่าเดิมหรือเปล่านะ ยังจำได้ 
เมื่อครั้งคะแนนวิชา Calculus ประกาศออกมา เพื่อนๆ ส่งข่าวให้ไปดูคะแนน  
ฝนก็ตก แต่ ความอยากรู้น่ะ พาขาให้ก้าว ลัดเลาะตึก ตากฝนไปถึงบอร์ดคะแนนจนได้  
พูดไม่ออกเลย อ๋อ....นี่เองน่ะหรอ ที่เค้าเรียกว่า ตกมีน ที่พี่ๆหลายคนพูดถึงการผจญภัยใต้มีน 


น้ำตาตกเลย ขากลับนี่สิ เดินน้ำตาตกแข่งกับฝนเลยล่ะแต่ฝนแพ้ 
เพราะหยุดก่อน   จะDrop ยังไงน๊า เค้าต้องไปติดต่ออะไรตรงไหนกัน 
มีปากก็ถามใครไม่เป็น จนเลยเวลาในการ Drop เอาวะ....เป็นไงเป็นกัน จะ F 
ก็ให้มันรู้กันไปสิ เกรดออกมาเทอมแรก Calculus  D  อืม....ก็ยังผ่านล่ะน่า 
ใครจะว่าโง่ก็ไม่สน ยังไงเราก็ได้สู้แล้วละกัน  และการเรียนเทอมต่อๆมาก็ดีขึ้นเป็นลำดับ แต่ 
ไม่เคยทำให้ภูมิใจได้เลยสักที  
               เรียนที่นี่ ปีแล้วปีเล่า นับ 1 2 3 และ 4 ปีสุดท้ายแล้ว 
สะสมมาเยอะ ทั้ง GPA และ ประสบการณ์ ถึงแม้ว่า ประสบการณ์จะไม่มากอย่างใคร 
ถึงแม่จะเอาไปคุยอวดใครไม่ได้ แต่ก็พอมีความประทับใจกับเหตุการณ์มากมายที่ผ่านมา...
               อีกเรื่องที่หลายคนมักจะถาม...มีแฟนหรือยัง...ถามทำไมนะ จะช่วยหาให้ 
หรืออยากจะมาเป็นแฟน ไม่หรอก เค้าคงถามเพราะห่วงซะมากกว่า  ไม่เห็นมีเลยนี่ 
เอ๊..หรือไม่ทันมอง ก็เรามันไม่ทันได้ใส่ใจใครนี่นา หนีโลกซะมากกว่า 
อย่ามายุ่งกับฉัน...ฉันจะเป็นอิสระ ก้มหน้าก้มตาใช้ชีวิตไป  ว๊าย...ปี 4 แล้วหรือเนี่ย 
ให้ตายเถอะ จะหาที่ไหนได้ทันล่ะ มองทางนั้น พวกปีเดียวกัน 
ก็มีแฟนกันหมดแล้ว มองไปอีกทาง ก็มีแต่รุ่นน้องหน้าใส จะไปหยิบมาเป็นแฟน 
เค้าต้องหาว่าเป็นป้ากับหลานแน่เลย โอ้...ฉันพลาดประสบการณ์นี้ไปได้ยังไงกัน  
ช่างเถอะ..ปลอบใจตัวเอง ไอ้พวกที่มีแฟนก็ไม่เห็นจะสุขไปกว่าฉันเลย 
เสียใจอกหัก หันมาซบไหลฉันก็หลายที ทำน้ำตาเปื้อนเสื้อฉันตั้งหลายหยด 
แต่ใครว่าฉันจะเลิกคิด ไม่หรอก ยังคงคิดอยู่เสมอ ใครหน๊อ จะหลงกลเรา 555 
นี่แหละมั้ง หลายอย่างรวมกัน ทำให้เป็นความเหงาในตอนนี้  
เหงานะเพราะมันจะไม่มีอีกแล้ว มันไม่กลับมาอีกแล้วด้วย จะเหลือ ก็แต่ 
ความทรงจำ ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าจะจำมันไปได้นานแค่ไหน แก่ไป จะลืมซะหมดก็ไม่รู้สิ.

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com