Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

นาวา

โต้คลื่นของคืนวัน  ตราบดวงจันทร์ตะวันแดง


ในโลกนี้มีเรืออยู่หลายลำด้วยกัน เรือ ซึ่งเปรียบได้กับชีวิตคนเรา ท้องน้ำหรือทะเลนั้นคือโลก(โลกย์) ชีวิตคือเรือที่ล่องลอยในกระแสน้ำโดยไม่มีที่สิ้นสุด

เพียงเป็นคนชอบคิดประดิษฐ์คำ
มิอาจช่วยชี้นำธรรมใดได้
จึงใคร่คิดค้นคำชี้นำใจ
หวังประดับโลกไว้สถาพร

โลกซึ่งเปรียบเหมือนธารอันเชี่ยวกราก
เราเพียงอยากว่ายไปไม่ทอดถอน
และสรรค์สร้างนาวาด้วยบทกลอน
ไว้พำนักพักนอนยามอ่อนล้า

เรือบทกลอนล่องไปไม่เห็นฝั่ง
คลื่นก็ซัดโถมประดังถั่งถลา
แม้นชีวิตล่มไปในธารา
คงเหลือซากนาวาให้อาลัย

ว่าคนหนึ่งซึ่งเรียงร้อยถ้อยอักษร
เป็นบทกลอนนาวาน่าเลื่อมใส
ได้พากเพียรคิดค้นจนสิ้นใจ
ไม่หลงเวียนว่ายไปเพียงเปล่าดาย

ความเชื่อเรื่องเวียนว่ายตายเกิดนำไปสู่การแสวงหาซึ่งนิพพาน นั่นคือความหวังที่จะขึ้นฝั่งตลอดกาล ผมหาได้มุ่งหวังถึงขั้นนั้น

ใช่หวังผดุงโลก
หรือสิ้นโศกในสงสาร
อยู่กลางโลกีย์ธาร
ไม่ปรารมภ์แม้ลมแรง

โต้คลื่นของคืนวัน
ตราบดวงจันทร์-ตะวันแดง
เหมือนเรือไม่อ่อนแรง
จวบสิ้นกัลป์อนันต์กาลฯ

ผมจึงได้บันทึกความรู้สึกนึกคิดและมุมมองเหล่านั้นไว้ โดยไม่อาจระบุได้ว่ามันเป็นข้อสรุปหรือสัทธรรมใด หรืออาจเป็นเพียงความเลอะเทอะ

แต่หากจะมีสักส่วนน้อยนิด ที่ใครสักคนสามารถนำไปคิดต่อ-ก่อประโยชน์ เท่านั้น-ผมก็ปลาบปลื้มเป็นที่สุดแล้ว

ตื่น
บางเวลา
ใบไม้
นาฏกรรมธรรมดา
หวัง
มุมมืด
ชุมชนอุดมคติ
ตื้น
ฝนแรก
เหลี่ยม
เจ็บ
ความรัก
ตัวตน
เลือก

นาวา :: windy_1975@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com