Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> ปุถุชน >> สหายแห่งหังโจ

ปุถุชน
มรรคากระบี่ วิถีบูรพา

สหายแห่งหังโจ

Nov.09.2008 4:58:46 pm

พวกมันไม่ได้เกิดวันเดียวปีเดียวกัน…แต่ยอมรับนับถือมั่นเป็นสหาย
หากผู้หนึ่งมีภัย…อีกคนไม่ลังเลใจกระโดดเข้าร่วมป้องภัยในทันที
มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน…คำคำนี้สามารถใช้กับพวกมันได้อย่างเต็มภาคภูมิ
หนึ่งตัวเล็กไหวพริบปฎิภาณเฉียบแหลม…หนึ่งตัวใหญ่เข้มแข็งดุจม้าป่าอาชาไนย
เนิ่นนานวัน…ใจยิ่งประสานใจกลับรักใคร่ดั่งพี่น้องคลานตามกันมา
พวกมันร่วมสาบานจะไม่ทอดทิ้งกันตลอดกาล
ในโลกนี้จะมีสหายสักกี่คนกันเชียว…ที่เราสามารถฝากเป็นฝากตายกับมันได้


บ้านเมืองไม่สงบมีการรบทำศึกสงคราม…ทั้งคู่ขันอาสาออกไปสู้ที่แนวหน้า
ยอมพลีกายถวายชีพเพื่อชาติ…ไม่คิดหลงเหลือชีวิตกลับสู่บ้าน
พวกมันมอบคำสัตย์ปฎิญาณด้วยใจ…มิใช่แค่วาจา
ศึกเหนือจรดใต้ทุ่มเทใจกายมิเคยได้ประหวั่นพรั่นพรึง
ตกอยู่ในวงล้อมของศรัตรู…มิต้องเหลียวหลังกลับมาดูสหายยังคงยืนอยู่เคียงข้าง
ร่องรอยแผลเป็นเต็มตามเนื้อตัวหน้าตา…มิได้ลดทอนความกล้าอาจหาญ
คนตัวใหญ่สูญเสียดวงตาข้างขวา…ตัวเล็กถูกดาบคร่านิ้วมือเหลือมาแค่แปดนิ้ว
สวรรค์มีตาฟ้ายังมีใจ…ทั้งคู่ได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ปราบหนตะวันออก
ร่วมเรียงเคียงไหล่…ปราบอริราชศรัตรูปราชัยทั่วสิบทิศ
ชื่อเสียงขจรกระจาย…แม่ทัพคู่ผู้เกรียงไกรหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก
รวบรวมบ้านเมืองเป็นปึกแผ่นมั่นคง…ดำรงความสงบคืนมาอีกครา
บำเหน็จความกล้า…ตัวใหญ่ได้เป็นเสนากลาโหมควบคุมทุกเหล่าทัพ
ส่วนตัวเล็กเป็นเสนาบดียุติธรรมดูแลอำนาจตุลาการ


ในปีที่ห้า
บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุข…ที่ประชุมเสนามีความคิดปฎิรูปการปกครอง
จัดให้มีการเลือกตัวแทนประจำเขตเข้าไปนั่งเป็นสภาเมือง
ทำหน้าที่ออกกฎหมายกลั่นกรองเรื่องสำคัญในการบริหารประเทศ
แต่ความคิดเห็นได้แตกแยกเป็นสองฝ่าย…ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
ฝ่ายกองทัพกริ่งเกรงความล่าช้า..กว่าประชุมสภาเพื่ออนุมัติ
ศรัตรูคงล่วงล้ำแนวเขต…ความมั่นคงของประเทศอาจคลอนแคลน
แรกแรกต่างโต้เถียงด้วยเหตุผล…ต่อมาเริ่มปะปนเรื่องศักดิ์ศรี
บรรยากาศทวีความรุนแรงคุกรุ่น…ข้ามหลักการของเหตุผลจนกลายเป็นอัตตา
กิเลสตัวตนผู้เป็นราชันย์แห่งความชั่วช้า…เห็นช่องสบโอกาส
ขยายความร้าวรานบานปลาย…บ้านเมืองระส่ำระสายไร้ความสามัคคี
หวนนึกถึงเบี้องแรก…ล้วนมีจุดมุ่งหมายเพื่อปฎิรูปบ้านเมืองโดยแท้
เจ้าอัตตาจุดไม้ขีดก้านเดียวขึ้นในใจ…ตอนนี้ไฟกำลังลามเผาเมือง
ไม้ขีดไฟอัตตา…ไม้ขีดไฟก้านเล็กที่มองไม่เห็น


บ้านเมืองแตกแยกวุ่นวายมากขึ้นทุกขณะ
เสนาบดียุติธรรมซึ่งวางตัวเป็นกลางในเรื่องนี้…กังวลใจเป็นอย่างยิ่ง
ครุ่นคิดหาทางออกด้วยสันติวิธี…แต่มันกลับขบคิดไม่ออก
หลายวันผ่านไปมันได้ส่งเทียบเชิญเสนากลาโหมสหายมาร่ำสุราที่บ้าน
แม่ทัพนายกองต่างทักท้วง…สถานการณ์ล่อแหลมมิสมควรไปเพียงลำพัง
เพ้ย…มันกับข้ารบร่วมเรียงเคียงบ่าผ่านเป็นตายกันมานับครั้งไม่ถ้วน
หากไว้ใจสหายผู้นี้ไม่ได้…ในโลกหามีผู้ใดคู่ควรแก่การไว้ใจได้อีกแล้ว


บรรยากาศในวงสุราครื้นเครงยิ่งนัก…ความหลังครั้งเก่าได้ถูกรำลึกนึกถึงอีกครา
ร่ำสุรากับสหายที่รู้ใจไม่เมาไม่เลิกรา…นับว่ากล่าวได้ไม่คลาดคลื่อนความจริง
ตื่นเช้าขึ้นมา…สุราทำให้เสนากลาโหมปวดศรีษะแล้วจริงจริง
แต่ใจของมันกลับปวดร้าวรุนแรงยิ่งกว่า…เมื่อพานพบว่าตัวเองนอนอยู่ในคุก
ลำคอตีบตัน…น้ำตาพลันหลั่งไหลเมื่อนึกถึงใบหน้าสหายร่วมสาบาน
สหายที่มันรักยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง…กลับทำกับมันได้ถึงเพียงนี้
หากสหายต้องการชีวิตของเราแค่กล่าวออกมาคำเดียว…เพียงคำเดียวเท่านั้น
ความรู้สึกตอนนี้ปวดร้าวรันทดหรือคลั่งแค้นนับว่าไม่สามารถแยกแยะออกได้จริงๆ
ชั่วชีวิตของมันปราดเปรียวดังม้าพยศ…แต่ตอนนี้เหมือนหมดอาลัยตายอยาก
แขนขาไร้เรี่ยวแรงได้แต่นอนส่ายศรีษะไปมาไม่เข้าใจ…น้ำตาหลั่งไหลไม่ยอมหยุด
มันไม่ได้กลัว  เนื่องเพราะมันไม่เคยกลัว
เพียงมันไม่เข้าใจ !!!


โทษทัณฑ์เป็นกบฏต่อแผ่นดิน…มีอาญาต้องประหารในวันรุ่ง
ดึกสงัดแล้วมิอาจข่มตาหลับใหล…คนใกล้ตายจะนอนหลับอีกไปใย
ภาพอดีตกับสหายพร่างพรูหลั่งไหลเข้าสู่ความทรงจำเป็นฉากฉาก
อดีตที่ประทับไว้ในใจ…กับความจริงปัจจุบันที่ปวดร้าวขมขื่น
หากคนอื่นเป็นผู้หยิบยื่นความตายแก่มัน…ไม่มีข้อสงสัยให้อนาทร
ใยต้องเป็นตัวเล็กร่วมสาบานด้วยเล่า


พลันมีทหารจำนวนหนึ่งเดินเข้ามา
จับมันมัดมือผูกตาแล้วนำพาขึ้นม้าห้อตะบึงไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
เมื่อถึงที่หมายก็ปลดเปลื้องพันธนาการ…แสดงความเคารพอย่างสูงแล้วถอยออกไป
มันพินิจสถานที่นี้รู้สึกคุ้นตาเป็นอย่างยิ่ง…กลับเป็นหน้าผาแห่งหนึ่ง
ที่แท้เป็นสถานที่ที่มันไหว้ฟ้าดินร่วมสาบานเป็นพี่น้องกับตัวเล็ก
ในความมืดกลับมีเงาคนผู้หนึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ก่อนแล้ว…เสนาบดียุติธรรม


มันประคองดาบขึ้นเหนือศรีษะ…สองมือน้อมส่งมายังเสนากลาโหม
เราผิดต่อท่านแล้ว…ชีวิตท่านขอชดใช้ด้วยชีวิตเรา
ตัวใหญ่กระชากดาบเงื้อง่า…ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นอีกคราไม่อาจควบคุม
แต่แล้วมันก็ขว้างดาบทิ้งลงหน้าผา…น้ำตาหลั่งไหลเป็นสายเลือด
เบือนหน้าไปทางอื่นขบกรามพูดว่า…เราฆ่าท่านไม่ได้หรอกน้องรัก
เพราะท่านเป็นสหายเรา…เมื่อเป็นสหายแล้ว…ย่อมเป็นชั่วชีวิต
สหายไหนเลยฆ่าสหายได้
น้ำเสียงของมันรันทดหดหู่บาดลึกลงไปในก้นบึ้งของจิตใจ
ตัวเล็กถึงกับกระอักโลหิตออกมาคำใหญ่…จิตใจคล้ายแหลกสลายเช่นกัน
น้ำตาชายชาตรีทะลักปานทำนบแตก…หยาดหยดลงมาผสมกับเลือดที่มุมปาก
ข้าพเจ้าไม่มีทางออก…ก่อนที่โลหิตพี่น้องร่วมชาติจะไหลนองทาทั่วทั้งแผ่นดิน
ข้าพเจ้าขอใช้โลหิตตนเองเซ่นสังเวย…ยุติความบาดหมางทั้งปวง
ทันใดนั้นตัวเล็กก็ใช้มีดพกประจำตัว…แทงเข้าสู่ขั้วหัวใจตนเอง
เสนากลาโหมตะลึงลานถลันปราดเข้าประคองสหายรัก…ท่านทำเช่นนี้เพื่ออะไร
ตัวเล็กใช้นิ้วชี้เปื้อนเลือดขีดเขียนข้อความหนึ่งลงบนแขนเสื้อก่อนสิ้นใจ
เพื่อแผ่นดิน !!!


อาญาแผ่นดินเมื่อตัดสินแล้วไม่อาจย้อนคืนเปลื่ยนแปลง
เสนากลาโหมเดินเข้าสู่หลักประหารอย่างองอาจสง่าผ่าเผย
มุมปากกลับปรากฏรอยยิ้มเยือกเย็นสงบ…มือขวากำเศษผ้าแขนเสื้อไว้แนบแน่น
การดำรงคงอยู่อย่างยิ่งใหญ่นับว่ายากลำบากอย่างแสนสาหัสแล้ว
การตายให้ยิ่งใหญ่…นับว่ายากลำบากมากกว่าหลายเท่านัก

เรื่องราวเหล่านี้แพร่สะพัดไปทั่วหังโจอย่างรวดเร็ว
การตายของสองวีรบุรุษยิ่งใหญ่…นับว่าได้เรียกสติสามัคคีของผู้คนทั่วแผ่นดิน
ทิฎฐิมานะอัตตาความแตกแยก…ถูกล้างด้วยเลือดของสหายคู่หนึ่ง
สหายผู้รับใช้แผ่นดิน…ตราบลมหายใจสุดท้าย
ความสงบสุข  สันติ  มั่งคงของบ้านเมือง…บางทีกว่าจะได้มา
ต้องให้เลือดหลั่งนองไหลทาปฐพี…ผู้คนจึงจะมีสติทบทวน
ทำใมต้องเป็นเช่นนี้หนอ……………
ฤามันเป็นเช่นนั้นเอง !!!


หากผ่านไปทางเมืองหังโจ…จะมองเห็นอนสาวรีย์สองสหายเล็กใหญ่
ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าประตูเมือง…คอยปกปักษ์รักษาหังโจตราบชั่วกาลนาน



หากท่านผ่านไปทางเมืองหังโจ…ท่านจะมองเห็นอนุสาวรีย์สองสหายเล็กใหญ่
ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าประตูเมือง…คอยปกปักรักษาหังโจตราบชั่วกาลนาน



””“”“”“”“”“”“”

เมรัย…พันจอก
ใครกรอก…ไม่เมา
น้ำใจ…สหายเก่า
หยดเดียว…เมา…พันใจ

 

  
ปุถุชน :: wi_sdom@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com