Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> ปุถุชน >> มนุษย์ผู้โชคดี

ปุถุชน
มรรคากระบี่ วิถีบูรพา

มนุษย์ผู้โชคดี

Nov.09.2008 4:08:19 pm

สัญญาณชีวิตแรกอุบัติขึ้น…มันรู้สึกอึดอัดเหลือเกิน
หรือเพราะทุกชีวิตที่เกิดมา…ล้วนเพื่อชดใช้กรรม
ร่างของมันขดเป็นวงกลมอยู่ในเยื่อบางเบา
ได้แต่นอนนิ่งๆรอคอยอีกสัญชาตญาณมากระตุ้นเตือน
หลายวันให้หลังร่างกายของมันโตขึ้นจนคับเยื่อบางๆที่ห่อหุ้ม
มันไม่สามารถทนอยู่ในสถานที่แคบๆเยี่ยงนี้ได้อีกต่อไปแล้ว
หากหาทางออกจากสภาพเช่นนี้ไม่ได้…ชีวิตต้องดับสูญลงอย่างแน่นอน
ปากของมันจึงกัดเยื่อบางนั้นจนเป็นช่อง…จึงค่อยคืบคลานออกมาได้
แต่ตอนนี้ท้องหิวโหยจนสุดทานทน…รู้แต่ว่าต้องกินอะไรสักอย่างหนึ่ง
เริ่มจากสีเขียวที่อยู่ใกล้ตัวก่อน…มันเริ่มกัดกินอย่างบ้าคลั่ง
เวลานอนเท่านั้นมันถึงจะยอมหยุดกิน


ผ่านไปอีกเจ็ดวัน…ร่างกายของมันโตขึ้นหลายร้อยเท่าจากแรกเกิด
ตอนนี้มันอิ่มแล้ว…ความรู้สึกง่วงนอนอย่างหนักเข้ามาแทนที่
มันต้องหาสถานที่ที่ปลอดภัยจากอันตราย…เพื่อจะหลับสักหลายวัน
เมื่อได้ที่เหมาะสม…มันพ่นใยเกาะเอาไว้แล้วห้อยตัวลงใช้ใยถักทอเป็นรังหุ้มตัวไว้
มันหลับใหลไปหลายวัน…แล้วค่อยๆกัดรังไหมออกมาอีกครั้งหนึ่ง
คราวนี้หน้าตาของมันเปลื่ยนไปมาก…หนวดยาวขึ้น ปากเป็นขดยื่นยาวได้
สิ่งที่พิเศษคือ บนหลังของมันมีปีกที่ยังไม่แห้งติดมาคู่หนึ่ง
มันค่อยๆขยับคลี่กางออกช้าๆไม่น่าเชื่อ…จากหนอนแมลงที่น่าเกลียดน่ากลัว


มาบัดนี้…มันกลายเป็นผีเสื้อที่สวยสดงดงามมากที่สุดตัวหนึ่งของโลก
เป็นผีเสื้อหายาก…มีเฉพาะตามธารน้ำตกในป่าลึกที่อุดมสมบูรณ์

ผีเสื้อหางติ่งพญามังกร

มันขยับปีกผึ่งลมจนแห้งดีแล้ว…ขยับอีกทีคราวนี้ร่างก็โผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเบี้องบน
โลกช่างสดใสเหลือเกิน…มันเองก็แทบไม่เชื่อว่าตัวเองสามารถบินได้
มันบินร่อนฉวัดเฉวียนอยู่บนท้องฟ้าจนสาสมแก่ใจแล้ว
สัญชาตญาณแห่งการดำรงเผ่าพันธุ์ก็เริ่มทำงาน
มันจึงบินต่ำลัดเลาะไปตามพุ่มไม้เตี้ย…หยุดเกาะยอดไม้เป็นระยะ
เพื่อให้ตัวเมียสามารถมองเห็นสีสันงดงามของมันอย่างชัดเจนจากมุมสูง
ขณะที่มันเกาะอยู่ที่พุ่มไม้หนึ่ง…ขยับปีกไปมาช้าๆดึงดูดสายตาของตัวเมีย
มันรู้สึกภาคภูมิใจในความเป็นผีเสื้อแสนสวยเป็นอย่างมาก
วันแรกที่มันโตเต็มวัยเปลื่ยนไปจากดักแด้…ช่างสวยสดงดงามอะไรเช่นนี้
วันต่อไปของชีวิตคงมีความสุขมากกว่านี้อย่างแน่นอน
ปีกที่สวยงามของมัน…คงทำให้ได้เจอคู่ครองที่งดงามเช่นกัน
ลูกหลานของมันคงได้เติบโตแต่งแต้มสีสันไปทั่วทั้งผีนป่า


ทันใดนั้น…สายลมหอบหนึ่งพัดวูบผ่านมา
มันรู้สึกตัวอีกครา…พลันพบว่าตัวเองตกอยู่ในตาข่ายอันหนึ่ง
ก่อนที่มันจะดิ้นรนหลบหนีเอาชีวิตรอด…ได้ปรากฎมือมนุษย์ข้างหนึ่งขึ้น
ค่อยๆบรรจงจับตัวมันอย่างทะนุถนอมอ่อนโยนแผ่วเบา
แล้วจึงวางลงอย่างนุ่มนวลประณีตบนกล่องไม้เล็กๆใบหนึ่ง
ภายในกล่องปูรองด้วยสำลีสีขาวหนานุ่ม

เมื่อตั้งสติได้…กำลังจะบอกกับมนุษย์ที่จับตัวมันมาว่า
มันเป็นผีเสื้อหายากของโลก…วันนี้เป็นวันแรกที่มันบินได้
และกำลังจะสืบทอดเผ่าพันธุ์ที่สวยงามใว้เป็นมรดกโลก
เพื่อที่มนุษย์จะได้ชื่นชมความสวยงามของเหล่าพวกมัน
ยังไม่ทันที่จะพูดอะไร…ที่หน้าอกของมันพลันรู้สึกเย็นเสียววาบ
เข็มเล็กแหลมปักตรึงมันไว้กับแผ่นสำลีหนานุ่มนั้น
มันพยายามแข็งใจอีกเฮือก…เพื่อจะบอกภารกิจสำคัญที่มันต้องกระทำให้โลก
แต่แล้วสติสัมปชัญญะของมันก็ดับวูบไป…ตลอดกาล


เนิ่นนานให้หลัง…มีเสียงมนุษย์แว่วดังลอยมากับสายลม
ไม่เสียทีที่บุกป่าฝ่าดงดิบเข้ามา…ได้หางติ่งพญามังกรนับว่าสุดคุ้ม
คนคนหนึ่งโชคดีสุดคุ้ม…แต่โลกได้สูญเสียบางเผ่าพันธุ์ไป
ความจริง…มันเป็นผีเสื้อหางติ่งพญามังกรตัวผู้ตัวสุดท้ายในโลกกลมๆใบนี้


ปีกฝันโผบิน…ล่องลอย
คนถ่อยหัวใจ…มีศิลป์
นึกอยากครอบครอง…ยลยิน
คร่าสิ้น…เผ่าพันธุ์…อนันตกาล
   
หมายเหตุ:   ข้าพเจ้าถ่ายทอดเรื่องนี้จากความประทับใจเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว
จากการอ่านเรื่องสั้นแปลของต่างประเทศ   จากนิตยสารฟ้าเมืองไทยหรือ
มติชนสุดสัปดาห์จำไม่ได้เสียแล้ว   นำมาถ่ายทอดใหม่จากความทรงจำ

 

  
ปุถุชน :: wi_sdom@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com