Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> สองเงา >> ร่องรอยความสุข

สองเงา
โลกใบนี้ใหญ่โตมโหฬาร และคน ก็เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ  เศษอณูหนึ่งบนโลกใบนี้

ร่องรอยความสุข

Feb.04.2009 1:56:41 pm

สัปดาห์ก่อน ลางานครึ่งวันเมื่อวันศุกร์
ป่วยการเมืองเพื่อไปธนาคาร…

ในขณะที่กลับจากธนาคาร ขึ้นรถเมล์สาย 46
ฉันนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย …. ก็เรื่องงาน ที่ทำงาน
แล้วก็รู้สึกได้ว่ามีใครคนหนึ่งมายืนข้าง ๆ
ทันทีที่เงยหน้ามอง สิ่งแรกที่เห็นก็คือ.. “รอยยิ้ม”
รอยยิ้มของกระปี๋รถเมล์ หญิงวัยกลางคนปลาย ๆ น่าจะราว ๆ 50 ต้น ๆ
มายืนรอเก็บเงิน คงนึกในใจ “น้องเหม่ออะไรจ๊ะ ทำไม่ไม่ยอมจ่ายตังค์”
เมื่อฉันส่งให้ พี่เขาก็พูดว่า “ขอบคุณค่ะ”
พร้อมส่งยิ้มให้อีกครั้งหนึ่ง และฉันก็ไม่รอช้าที่จะยิ้มตอบกลับไป
ในต่างจังหวัดอาจไม่แปลกเท่าไรนัก แต่ในกรุงเทพฯ หาได้ยาก

ไอ้เรื่องราวเรื่อยเปื่อยจากที่ทำงาน ฉันวางมันไว้ก่อนหันมามองความสวยงามเบื้องหน้า
ตลอดเวลาที่อยู่บนรถเมล์ เห็นพี่สาวคนนั้น ยิ้มให้ผู้โดยสารแทบทุกคน
และกล่าวขอบคุณบ่อยครั้ง
อาจเป็นโชคดีของพี่เขาหน่อยที่บังเอิญมีคุณแม่ ลูกเด็กเล็กแดงขึ้นรถมา
ก็เลยได้เล่นกับเด็ก ฉันเชื่อว่าพี่เขามีความสุขจริง ๆ
เพราะเห็นรอยยิ้มทั้งจากปาก และดวงตา
ริ้วรอยของความสุขในชีวิตของแก น่าจะมีมายาวนาน ฉันสังเกตได้จากรอยตีนกา ร่องลึก

………………………………………………………………………………………………………..

หมดเวลาสำหรับความสุข…. มุ่งหน้าสู่ออฟฟิศ
พบหัวหน้าวัยกลางคน กลาง ๆ อายุเกือบ 50
ข้อมูลเบื้องลึก ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่เขาไม่ค่อยมีความสุขสักเท่าไรนัก
ไม่สมควรกล่าว……
ข้อมูลเบื้องตื้น ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่เขาไม่ค่อยมีความสุขอีกเช่นกัน
เพราะเห็นโมโหบ่อยครั้ง

แม้อายุจะเยอะ แต่พี่เขาก็ดูอ่อนวัยกว่าอายุมากหลายปี
แต่ก็ยังดูพี่เขาไม่มีความสุข

ก็สิ่งที่ฉันเพิ่งพบมาวันนี้ ฉันเฝ้าสังเกต ร่องรอยของความสุข
อืม……. ไม่มีสักเส้น สักริ้ว
นี่เอง.. ด้วยมือหมอ ทรีทเม้นต์ และเลเซอร์….
นอกจากจะลบเลือนริ้วรอยแห่งความสุขไปแล้ว….ตีนกา
แต่เจ้ามีความสามารถในการขโมยรอยยิ้มจากดวงตา แววตา ไปได้เชียวหรือ..??..
เงินเป็นแสนที่ทุ่มเทลงไป….. ผลตอบแทนที่ได้มากลับเป็นเพียงความเครียด
เครียดที่จะต้องต่อสู้กับริ้วรอย และสังขาร…… แต่ก็เรียกความสงสารจากผู้คนรอบข้างได้
ในเมื่อ ……… สงสารที่ดูเหมือนว่าเขา “ไม่มีความสุข”

…………………………………………………………………………………………..

ในความแตกต่าง…….. ที่กล่าวมา
ถือได้ว่าฉันเป็นคนที่โชคดีกว่าใคร ๆ
โชคดีที่ได้เห็นทั้งสองมุม ในฐานะกลาง ๆ
โชคดี เพราะมีโอกาสที่จะเลือก จะคิด จะทำ

และก็คงจะเป็นคนโชคดีในระดับหนึ่ง
คือ ไม่มีอะไรให้เครียดมากเท่าไร…….. เลยมีเวลานั่งมองชาวบ้านเขาไง

สองเงา :: touhoo_baby@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com