Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> ยามี่จัง >> ผิด..ที่เสพรัก จนเพ้อไข้

ยามี่จัง
แม้ท้องฟ้าสีเดียวกัน..แต่ฝันก็คนละสี

ผิด..ที่เสพรัก จนเพ้อไข้

Jun.29.2007 3:38:36 pm

เหมือนรับรู้ เหมือนรู้ตัว เหมือนว่าฝัน
ที่ในนั้น คือว่างเปล่า ไร้ความหมาย
แต่หัวใจ ยังเพรียกหา ไม่เสื่อมคลาย
แม้ต้องตาย ก็จะหวน วนโหยหา

ในความรักของสายหมอก หล่อนรู้ดีว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า คือมายา
ทว่า ใจมัวเมาที่เฝ้าลุ่มหลง..ยังดื้อที่จะรัก

เหงาน้ำค้าง เหงาเดียวดาย เหงาร้องไห้
ลี้ไม่ได้ รั้งไม่อยู่ ใจยังพุ่งถลา
กับความดื้อ กับความจริง กับความเสน่หา
คือม่านโชคชะตา ที่ขวางกั้น หล่อนกับเขา

หล่อนยังเฝ้าหลับตา กอดฝันสีรุ้ง ที่จางหายไปกับกาลเวลานานแสนนานแล้ว
แม้แต่หมอกสีลำลีแสนสวยก็สลายเลือนลับจนสิ้นหลายเพลา แต่หล่อนยังคง
ดื้อที่จะสูดดมควัน “ของความฝันในอากาศ”ต่อไป

แม้เลือดหลั่ง รินรด แผลในใจ
ก็จะยืนหยัดไว้ แน่วแน่ เคียงข้างเงา
แม้เขานั้น สิ้นเมตตา ก็จะมอมเมา
จะยอมเขลา แสร้งไม่รู้ คอยต่อไป

หล่อนไม่ได้บ้า ไม่ได้โง่ ไม่ได้ไร้ยางอาย แต่หล่อนตกเป็นทาส
ความรักคุดที่ยากจะปีนป่ายพ้นหุบเหวนั้นได้..แค่นั้นเอง

ถ้าลบฝัน คือชีวิต ที่คงอยู่
จึ่งต้องสู้ แม้ลางแพ้ แฝงรอบกาย
วอนสักนิด คิดสักหน่อย จะได้ไหม
ใครมีกลไก คลายมนต์ โปรดสงเคราะห์

น่าอนาถ เสพรัก จนเพ้อไข้
ใช่คนร้าย กลายพันธุ์ ให้เย้ยเยาะ
กรุณาเถิด หยิบยื่น ความพอดีเหมาะ
เพียงช่วยกระเทาะ ความเขลา..อย่าฆ่าแกง

หล่อนไม่โง่ แค่ดื้อที่เชื่อว่า..ตื้อเท่านั้นจะครองโลก

ยามี่จัง :: anomie_jj@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com