Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


บ้านจอมยุทธบล็อก

>> ยามี่จัง >> ใครกันแน่..รักจริง

ยามี่จัง
แม้ท้องฟ้าสีเดียวกัน..แต่ฝันก็คนละสี

ใครกันแน่..รักจริง

Jun.23.2007 2:33:57 pm

“ถ้าน้องไปทำงาน พี่จะไม่กินยาไม่รักษาตัวเองแล้ว ไหนๆมะเร็งในปอดพี่หมอก็บอกแล้วแค่บรรเทาความปวด และถ้ารักษาก็อยู่ดูโลกนานอีกหน่อยแค่นั้นแหละ”

คนางค์มองสามีวัยแก่กว่ารอบด้วยสายตาแดงกร่ำ ทำไมน่ะทำไม? เขาไม่ยอมเข้าใจสักที ถ้าหล่อนไม่ไปทำงานเงินค่ายา ค่าเตียงพยาบาล ค่าฉายรังสีจะเอาที่ไหนมาให้หมอ เขาคิดแค่ต้องการให้ภรรยานั่งจับมือมองตาอยู่ข้างเตียงเขาตลอดเวลา ทว่าคนางค์ต้องการมากกว่านั้น หล่อนต้องการตื่นขึ้นมายังมีเขาอยู่ เขาที่ยังมีลมหายใจแม้จะเป็นที่โรงพยาบาลก็ตาม

สุชัยแม้จะเคยสูบบุหรี่ แต่เขาก็เลิกมาร่วม5ปี จู่ๆเขาไออย่างรุนแรง รุนแรงจนสลบไป ถ้าไม่ใช่นายชัดผู้เป็นพ่อ ซึ่งกลับจากธุระนอกบ้านเกิดคิดอยากเข้าห้องน้ำ สุชัยคงตายในห้องน้ำเพราะเกิดหน้ามืดขณะที่อาบน้ำแล้วไอไม่หยุด จนช็อกหน้ามืดทิ่มเข้าไปในโอ่งน้ำ ตายเพราะขาดอากาศหายใจแน่

หมอพบว่าเขาเป็นมะเร็งในปอดมีก้อนเนื้อโตกว่าคนตั้งครรภ์ ถ้ารักษาแบบคนอนาถา เขาคงตายไปนานแล้ว แต่คนางค์ยืมเงินญาติพี่น้องเกือบทุกคน ส่งเขาเข้าไปรักษากับหมอผู้ชำนาญทางนี้ การรักษาด้วยการฉีดสีหล่อนไม่เข้าใจอะไรเลย รู้แค่ว่ารายจ่ายมากถึงวันละกว่าหมื่นบาท แต่หล่อนก็ยินยอม ทำงานเพิ่มขึ้น นอนน้อยลงแทบเรียกว่า ไม่เคยหลับตาสนิทสักคืน กลางวันที่ไปทำงานจนเย็น แล้วก็กลับมาดูอาการสามี จากนั้นก็รีบเร่งไปทำงานอีกที่ ด้วยหวังอย่างเดียว หาเงินให้มากที่สุด…เพื่อต่อชีวิตสามีไปนานแสนนานเท่าที่กำลังของหล่อนจะลากไปไหว

แต่อารมณ์คนป่วยอย่างสุชัยเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน จากคนอารมณ์ดีเคารพเหตุผลกลายเป็นคนพาล พาลทุกคนแม้แต่การขับถ่ายของเขา เมื่อหมออนุญาติให้กลับบ้านเพื่อทุ่นค่าห้องพยาบาล หลานชายคนเล็กก็ยอมหยุดเรียนที่รามฯชั่วคราว มาดูแลปรนนิบัติลุงเกี่ยวกับการอั้นไม่ได้ของการขับถ่าย เพื่อผ่อนภาระให้ป้าบ้าง ขณะที่ปู่ที่อยู่ในวัย70กว่า ก็ยังคอยมาช่วยบดสมุนไพรใบยาที่เพื่อนแนะมากินเสริมกับยาของหมอ สุชัยก็ยังหงุดหงิดขว้างปาข้าวของ เมื่อภรรยาหายหน้าไปทำงาน

เมื่อหลานสาวที่อยู่ต่างประเทศทราบข่าวนอกจากส่งเงินมาช่วยป้าแล้ว ยังต้องคอยปลอบและเพิ่มกำลังใจให้ป้าอดทนต่อสู้ต่อไป ทว่ากับลุง หลานสาวกลับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแทบไม่นับญาติ เมื่อรู้ว่าลุงมองแค่การป่วยของตัวเองยิ่งใหญ่ที่สุด

ไม่ยอมรับรู้ถึงความทุกข์ เหนื่อย เพลีย อดหลับอดนอนของคนรอบข้าง และกำลังทรัพย์ที่ต้องละลายหายไปทุกวันคืนด้วยคิดแค่ว่า “เขาป่วยทุกคนรักเขาต้องอยู่รับใช้เขาเท่านั้น จะไปไหนไม่ได้”

ความรักมีหลายแบบ การจะรักใครเราอาจละเลยความจริงบางอย่างด้วยอารมณ์พาลแต่ตราบใดที่เรายังมีสติ โปรดคิดสักนิด คนรักกันจริงเขายอมสละความสุขทั้งปวงเพื่อเรา เขาเต็มใจแต่ความเต็มใจของเขาไม่ใช่ต้องยืนอยู่บนปากเหว รอชะตามาดันให้ร่วงลงไป เขาเต็มใจให้รักด้วยการต่อสู้ สู้จนที่สุด

คนป่วยที่รักทั้งหลาย กรุณาเถิดกรุณาให้โอกาสเขาเหล่านั้นได้บอกรักคุณด้วยการ..ต่อสู้อีกครั้ง..อย่าพยายามผลักความรักเขาลงเหวตามคุณเลยนะคะ
คิดสักหน่อยเถิด วันหน้าที่เราจากไป เขาจะต้องทนเศร้าเสียใจอีกนานแค่ไหน ที่ไม่ได้พยายามดึงชีวิตเราไว้ให้นานเท่านาน เงาของเรายังเป็นแผลเป็นในชีวิตของเขา..คุณจะฉุกคิดถึงความเจ็บปวดของเขาบ้างไหมนะ

ยามี่จัง :: anomie_jj@hotmail.com


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com