Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

ความกล้าหาญ >> วันที่....ไม่รู้ซิ บอกไม่ถูก

ความกล้าหาญ

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65

วันที่....ไม่รู้ซิ บอกไม่ถูก

วันนี้เป็นวันที่สอบวิชาหนักๆไปหมดแล้ว หลังจากอดนอนกันมาเป็นเวลาหลายวัน ร่างกายก็เริ่มโทรมเป็นผ๊ตายซาก แต่ละวิชาก็ผิดความคาดหมายกันอย่าง อึ้งไปเลยทีเดียวนะ ไอ้ที่คิดว่ามันจะยาก มันกลับง่าย ไอ้ที่ง่ายมันกลับยาก แต่ที่แปลกๆคือ ทำไมวันนี้มองคนบางคนที่เราไม่คิดจะรักว่ามันน่ารักไปได้?? งงตัวเองเหมือนกันนะ สงสัยอาการอดนอนมันทำให้สมองเราเพลียมากตจนเบลอไปหมดแล้ว หรือไม่ก็เป็นเพราะฤทธิของการแฟแล้วก็ชอกโกแลตที่กินมาตอนเช้า เลยทำให้สมองแปรปรวนไปหมด เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยตอนออกจากห้องสอบนี่แหระ เมื่อยมือมากเลยอาทิตย์นี้ สอบทุกวิชา ไม่มีอันไหนเลยที่จะไม่เขียน 5หน้าบ้าง 10หน้าบ้าง แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าเขียนไปได้ยังไง เขียนเยอะก็ใช่ว่าจะถูกหรอกนะ ฮ่าๆๆ แต่ว่าการเขียนไปเยอะๆมันก็เป็นการข่มขวัยเพื่อนๆได้ ฮ่าๆๆ คุยโม้กันใหญ่พอสอบเสร็จ ใครวาดกราฟ ใครวาดผัง ใครทำโฟชาร์ต บางคนวาดคลื่นด้วย แหมมม......สนุกกันใหญ่ แต่เบื้แองหลังลความสนุกมันก็ปนความวิตกกังวลใจเอาไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็ฯเรื่องสอบ และเรื่องอื่นๆ สอบเสร็จก็อยากกลับบ้าน ได้ข่าวว่าป๊าไม่สบายเป็ฯห่วงจัง คิดถึงแม่ด้วย น้องก็กำลังจะกลับบ้าน อะไรๆมันน่ากลับไปซะหมดเลย แต่ว่าที่มอก็มีอะไรให้ทำอีกเยอะแยะ เดอะแก็งของเราออกตะลอนทัวร์ได้แร้ว เพราะว่าเฟลือสอบอีกทีตั้งวันที่9 ดูๆแล้วเหมือนชะล่าใจเลย ประมาทอย่างนี้มีหวังต้องอดนอนแบบเดิมอีกแหง๋ๆเลย วันนี้มันมีเรื่องนึงที่ทำให้นึกถึงคนๆหนึ่งทุกวัน เจอคนๆหนึ่งเข้ามาทักทายเราด้วยชื่อจริง แถมยังบอกว่าทำเพื่อนเราเสียใจอ่ะยังไม่ลืมนะ ควรจะอายดีมั้ยนะเพราะว่ากลางร้านกาแฟด้วยเหอๆๆ เราจึงต้องเข้าไปทักตามมารยาทเพื่อให้มันลดโวลุ่มเสียงลง แต่มันก็บอกแล้วว่าเพื่อนเราเค้าหายเสียใจไปตั้งนานแล้ว เฮ้อออ.....ค่อยสบายใจหน่อย ความรู้สึกผิดที่มีมันน้อยลง จะว่าไปมันก็หายไปหมดแล้วล่ะ เหลือแต่ประสบการณ์ที่เตือนให้จำว่าจะไม่เดินซ้ำรอยเดิมไปทำให้ใครเสียใจอีก ในเมื่อเห็นว่าเค้าหายเสียใจแล้วเราก็ยังแอบหวังเล็กๆนะว่าจะได้กลับมาเป็ฯเพื่อนกันเหมือนเดิมอีกแล้วก็หวังอีกว่าเค้าจะเริ่มต้นรักใหม่ๆกับใครซักคนที่ดีๆ ฉันก็จะดีใจมากเลย พอพูดแล้วก็นึกถึงเพื่อนอีกคนที่เพิ่งจะทะเลาะกันมา แต่ว่าตอนนี้ดีกันแล้ว มันไปมีแฟน ถึงยังจะปากแข็งไม่ยอมรับว่าเป็นแฟนกันก็เหอะนะ แต่การกระทำมันฟ้องนี่หว่า ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องหวงเพื่อนขนาดนั้น กลัวว่าเค้าจะเป็นคนไม่ดี กลัวเพื่อนเราจะเสียการเรียนเพราะว่ามันช่วงสอบ แต่แล้วก็กลับมาได้สติว่า ชีวิตของเค้าเค้าก็ต้องเป็นคนเลือกอ่ะดิ เรามีฐานะเนเพื่อนที่คอยปลอบใจเวลามันเสียใจมา ยินดีเวลามันมีความสุข ช่วงเหลือได้เท่าที่จะช่วยได้แล้วเราจะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องทำไมนะ?? แต่ก็ดีที่ได้สติอย่างรวดเร็วแล้วก็กลับมาเป็นเพื่อนที่แสนดีเหมือนเดิม ต่อไปนี้นะเพื่อนเรารักใคร เราก็จะรักด้วย (ไม่ใช่อย่างนั้น!!) เราจะไม่กังวลมากอีกแล้ว เพราะมีคนเคยบอกว่าคิดมากแล้วฉี่เหลือง อิอิ ต่อมาก็เรื่องของคนอีกคนที่ตอนนี้คงสอบเสร็จแล้ว แล้วเค้าก็หายไปจากชีวิตเราเลย อุตส่าห์ส่งข้อความไปหาไม่ตอบกลับมาแถมยังหายไปเลยอีก หึๆ น้อยใจๆ คิดถึงเค้าแต่ว่าไม่กล้าบอกให้รู้ก็เลยต้องเก็บไว้คนเดียว ก็เราไม่ได้เป็นคนสำคัญนี่นา ไม่ได้เป้นอะไรเลยซักอย่างในชีวิตเค้านี่นา แล้วเราะจตัดพ้อตัวเองทำไมเนี่ย?? ไม่เป็นแล้วไงล่ะ ถึงเค้าจะเป็นอะไรบางอย่างในชีวิตเราตอนนี้ก็เถอะนะ แต่ว่ามันคงเป้ฯอะไรที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วล่ะน่า ฟังเพลงฉันน่าจะบอกรักไป(ในวันที่เธอบอกรักมา) แล้วรู้สึกว่าทำไมมันตรงกับชีวิตตัวเองจังว่ะ ร้องเกะ เพื่อนกดเพลงฉันมีค่าแค่ไหน?? มันก็ยิ่งรู้สึกว่าฉันหรือเปล่านะเพลงนี้อ่ะ?? แต่อย่างไรก้แล้วแต่ เพลงให้รักนำทางที่เราร้องเดี่ยวเป็ฯคนสุดท้ายก็ยังมีคนฟังว่าเพราะอ่ะน่า ฮ่าๆๆ เกี่ยวกันอ่ะเนี่ย ไปเรื่อยเลยเรา วันนี้นัดน้องเทคบุญธรรมไปกินไอติม มันจะเบี้ยวป่ะนะ แล้วก็จะไปดูหนังกับเพื่อนๆ กิจกรรมจำเจที่ทำไม่คยเบื่อ การดูหนังเป็นกิจกรรมโปรดของฉันเลยล่ะ แต่ก็ไม่ได้มากจนนึกอยากไปดูคนเดียวหรอกนะ พูดเรื่องหนังก็นึกถึงคนนึงอีกแล้ว ฮือๆๆ ป่านนี้คงจะยังทำงานอยู่จนงานล้มทับตัวตายไปแล้วอ่ะมั้ง ยุ่งมากจนไม่มีเวลาให้ จนเราต้องเลิกกัน แต่ว่าความรู้สึกดีดีก็ยังมีให้เค้าอยู่นะ แค่มันไม่มากเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้นเอง .....ไว้วันอื่นมาต่อนะ

เขียนเมื่อ 03-10-2008 | 16:31:44 | ไดอารี่ที่ : 64


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com