Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

บันทึกจากดาริกา >> ความรัก

บันทึกจากดาริกา : โดยซุนปิน

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62

ความรัก

ความรัก.....
พลังงานอันยิ่งใหญ่ไพศาล
แผ่กระจายออกรอบข้าง....


ความรักความห่วงใยที่แสดงออกจากผู้คน..
กลับก่อเกิดความงดงามในใจให้กับคนรอบข้าง...
ซาบซื้ง....ดื่มด่ำและสัมผัสกับมวลพลังงานเหล่านั้น


ก่อเกิดรูปการแห่งความงาม...ความรัก...
ความชื่นชมความขมขื่นสะเทือนใจ....
ปลุกเร้าใจ...กับปรากฎการณ์ที่ได้สัมผัส
พลังงานความรักอันยิ่งใหญ่ไพศาล...
กับกาลาวกาศที่ดำรงค่าอนันต์...
วัดได้ก็เพียงหัวใจ...ของผู้คนทั่วไป
ที่ร้อนผ่าวกับไออุ่นเหล่านั้น


ดื่มด่ำความหวานชื่น...และเยือกเย็น...
ยิ่งใหญ่และดำรงอยู่ด้วยค่าอนันต์
ร้อยรัดเป็นพันธนาการ...ที่ไร้โซ่ตรวนผูกมัดไว้.....
ทว่า...เหนียวแน่นยิ่งกว่าแรงแข็งในนิวเคลียส


พลังงานที่ทะลุผ่านคลื่นแห่งความร้อนและความหนาวเย็น..
ที่มิอาจจะก่อความระคายเคือง


มวลพลังงานแห่งความรักที่มีค่าอนันต์
บริสุทธิ์ดั่งดอกไม้สีขาวที่พราวพร่างกระจ่าง
และนุ่มนวลดั่งแสงแห่งพระจันทร์เต็มดวง
พลังงานแห่งความรักแผ่กระจายออกไปทั่วจักรวาล
ไร้ขอบเขตุใดๆขวางกั้น..


ความรักระหว่างหญิงชาย...ทำไมจะต้องเป็นคนๆนั้น
ราวกับร่องรอยที่กำหนดให้ก้าวเดิน
แม้จะโรยด้วยหนามแหลมแห่งกุหลาบ
ทิ่มแทงเท้าเปล่าที่ก้าวเดิน


หัวใจที่ไม่เคยท้อถอย
ย่ำบนรอยด้วยเท้าเปล่า
แม้วันคืนที่เหน็บหนาวจะยาวนานและมืดมนไร้ดาว.....


ดาริกาส่องแสงพลังแห่งความรัก
อันร้อนแรงกล้าแกร่งที่จะก้าวเดินไป
แม้หัวใจจะเหน็บหนาวและชาเย็นมืดมนด้วยความขื่นขม...เจ็บปวดรวดร้าว
ก็มิอาจลบเลือนร่องรอยเหล่านั้น
กับคืนและวันที่ผันผ่านเนิ่นนานก็มิจางหายไป....


ความเหงา....ความว่างเปล่า...กับการรอคอยคนที่ไม่มีวันกลับมา.


แต่รักยังตรึงตรา...แม้ว่าจะมิมีสิ่งใดตอบแทน..
ไร้ซึ่งแขนและมือซึ่งเคยจูง
ไร้ซื่งใจ...ที่เคยให้กันและกัน....
มิเคยลืมภาพความสัมพันธ์
ดั่งภาพแห่งความฝันอันเลื่อนลอย
และมิเคยเลือนหายไปจากใจ


แม้จะเป็นเพียงความว่างเปล่าที่รวดร้าว
กับความเหงาและคืนวันเก่าที่ไม่กลับมา
เมื่อรักที่มีให้...ย่อมมิมีคืนได้...


ก็ยังเป็นความหวานซึ้งสลักกลางหัวใจที่ไม่มีวันมลาย...

เขียนเมื่อ 11-03-2009 | 14:24:59 | ไดอารี่ที่ : 27


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com