Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

จินตนาการเพื่อสร้างนวัตกรรม >> ความฝัน : รอยต่อระหว่างโลกทางกายภาพและโลกทางจิตวิญญาณ(5)

จินตนาการเพื่อสร้างนวัตกรรม

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25

ความฝัน :

รอยต่อระหว่างโลกทางกายภาพและโลกทางจิตวิญญาณ

(5)

ข้าฯขอกล่าวถึงประสบการณ์ ที่เกิดขึ้นกับตัวข้าฯเอง เนื่องจากไม่สามารถหาประสบการณ์เช่นนี้จากผู้ใดได้ กล่าวคือ การเกิดภาพในสมองของข้าฯในครั้งแรกนั้น เกิดขึ้นในสภาพที่ข้าฯลืมตา

การเหนี่ยวนำเกิดขึ้นจากการได้ยินเสียงเป็นหลัก ข้าฯได้เล่ารายละเอียดมาบ้างแล้วในงานเขียนของซุนปินแต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ภาพที่เกิดขึ้นในสมองก็คือ การเกิดภาพขณะที่ข้าฯลืมตา และใช้ชีวิตธรรมดาเช่นคนทั่วไป เช่นขณะที่ข้าฯเดินไปตามฟุตบาท ข้าฯก็จะเกิดภาพสิ่งที่เลวร้ายขึ้น เป็นต้น

จากการสรุปก็คือว่า ในการทำสมาธิใดๆ ท่านจะต้องมีสติเสมอ และจะต้องถือว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอนัตตา

ประสบการณ์ครั้งล่าสุด เกิดขึ้นในขณะที่ข้าฯกำลังป่วยหนัก ข้าฯเองก็ไม่ได้คิดในเรื่องจะเป็นหรือจะตายใดๆทั้งสิ้น ขณะที่หลับตาข้าฯก็เห็นภาพของญาติที่มาเยี่ยม หลายคนนั่งอยู่ที่เก้าอี้และพูดคุยกันเป็นภาพที่ชัดเจน ข้าฯเองก็อยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นและก็ได้ยินเสียงของญาติที่คุยกัน

แต่การ “อิน” กับภาพในสมองข้าฯกลับไป อิน ในภาพที่ข้าฯเห็น คือข้าฯนอนบนเตียงคนไข้และก็รู้ตัวเองดีว่านอนอยู่บนเตียง ไม่ต่างอะไรกับเราลืมตาเพราะภาพที่เห็นก็ตรงตามที่เกิดขึ้นคือญาติเขาก็นั่งคุยกันตามปกติ แต่ภาพที่เกิดขึ้นใหม่ก็คือภาพของลิง ที่กำลังทำท่าทางอยู่ที่ปลายเตียงคนไข้และมีราวให้ลิงเกาะ

ข้าฯมัวแต่เพลินอยู่กับเรื่องลิง ภาพที่เกิดขึ้นใหม่คือภาพของลิง ที่กำลังห้อยโหน ได้เบนความสนใจของข้าฯ หากแยกออกเป็นภาพที่ข้าฯนอนบนเตียงคนไข้ ก็คือด้านขวามือ จะเป็นกลุ่มญาติ ส่วนด้านซ้ายมือจะเป็นภาพที่ข้าฯหันไปมอง คือลิง

ข้าฯหัวเราะกับท่าทางของลิงที่ห้อยโหนตัว ทางญาติก็ถามข้าฯเป็นอะไรหรือ ข้าฯก็หลับตาตอบว่า ขำลิงมัน

ข้าฯก็ได้ยินและเห็นภาพพวกญาติเขาหัวเราะ อืม....เขาอาจจะคิดว่าข้าฯเพ้อไป...ที่จริงแล้วข้าฯเกิดขึ้นในหลายๆครั้ง...

จากตัวอย่างทำให้ข้าฯได้ข้อสรุปว่า การเกิดภาพในสมองนั้น ในระหว่างที่เรายังไม่รู้ตัว(ขาดสติ) เราก็จะ “ อิน” กับภาพที่เกิดขึ้น และเราจะคิดว่ามันคือ ภาพจริง ทั้งในแบบเราลืมตา และแบบที่เราหลับตา

จากข้อสรุป เบื้องต้นจึงทำให้ ข้าฯเข้าใจว่า เหตุใด พระพุทธเจ้าจึงได้ใช้วิธี วิปัสสนา

ก็เนื่องจากว่า เราจะต้องมีสติ ควบคุมตนเองอยู่ตลอดเวลา และภาพที่เกิดขึ้นจะต้องถือเป็นอนัตตา

เพราะเมื่อเรายึดเป็น อัตตา แล้วเราก็จะหลงทิศผิดทางไป และอาจจะถูกเหนี่ยวนำให้เกิดอะไรก็ได้

อืม...เรื่องลิง ข้าฯมาคิดดูอีกที ก็เป็นเรื่องที่ทำให้ข้า ขำ ในขณะที่หมดเรี่ยวแรงก็เป็นได้นะ...

(ยังมีต่อ)

เขียนเมื่อ 13-03-2009 | 11:29:56 | ไดอารี่ที่ : 5



บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com