Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

K RUN >> รัก..( มัน ) จุกอก

K RUN

1 | 2 | 3

รัก..( มัน )

จุกอก

หลาย ๆ ล้านคนพูดถึง "ความรัก" ต่างกันไปหลายล้านมุมมอง
ไม่มีนิยามไหนตายตัวเลย ไม่มีคำจำกัดความใด สามารถจำกัด
ขอบเขต ของ "ความรัก" ได้ดีและหนาแน่นพอ...
คนเรามอง "ความรัก" ในหลายล้านมุมมองรึ ? ..มากมายจัง...
"ความรักเกิดขึ้นได้กับหลาย ๆ สิ่งรอบตัว - ไกลตัว - มองเห็น - มองไม่เห็น
ใช่...และอีกหลายล้านสิ่งอย่าง....แล้วแต่จะรักกันไป
คำง่าย ๆ ที่คนเรามักเอ่ยออกมา ยามรักมันเข้ามาอยู่ ในใจเรา..
- " รักเข้าแล้ว "
- "รักจนตาย"
- "ตลอดกาล"
- "นิรันดร"
- "ฉันรักเธอ"
- "รักจริง ๆ "
- "รักคุณคนเดียว"
- "รักตลอดมาและตลอดไป"...!
- "รักเสมอ"
- "รักและคิดถึง"
...หรือแม้กระทั่ง.."รักนะเด็กโง่"....และอีกหลาย ๆ ล้านคำ
มากมายอีกแล้ว คำบอกกล่าวที่แสดงออกมาให้อีกหนึ่งรับรู้ถึง "ความรัก"
....ก็แล้วแต่จะเลือกซึ้งกันไป
แต่ก็แปลกนะเวลาผิดหวังในรัก ภาษาง่ายๆ เรียกว่า "อกหัก" ..เรามักโทษตัวเอง ในที่นี้หากใครไม่โทษตัวเอง ถือว่าเป็นสุดยอดเซียน..ทำไมต้องโทษตัวเอง? ..หรือเพราะชอบที่จะ "ผิดเองที่เผลอใจ" หรือ "ผิดไปแล้วที่ให้เธอไปหมดหัวใจ"..กระทั่ง "เธอดีเกินไป"..ทำไม ? ทำไม ?
หรือการผิดหวังในการรัก มันเป็นความขมขื่นอันชื่นมื่น ของคนเรา....
ความขมขื่นอันชื่นมื่น ?...ฟังดูชอกช้ำนะ
ความหลอกลวง!..ใครนะที่เป็นคนเริ่มมันขึ้นมา ใครกันช่างใจอำมหิตกับ "ความรัก" ได้ลงคอ.."หลอกให้รักแล้วจากไป"...."ทำให้เสียวแล้วเลี้ยวหนี"
....ช่างเป็นการกระทำที่อุกอาจ อุตลิดและย่ำยีสิ้นดี..ปล่อย "ความรัก" อ้างว้างได้อย่างไร...ปล่อยไว้อย่างนั้นได้อย่างไร
......

ที่พล่ามมาหลายบรรทัดนั่น มิใช่อะไรหรอกท่าน เพียงแค่ก็เป็นอีกผู้หนึ่ง ที่พยายามหาคำตอบ นิยาม พยายามจะจำกัดขอบเขตความรักให้จงได้ แต่จนแล้วจนรอด..ก็เปล่าเลยท่าน อาจเป็นเพราะข้าก็เป็นอีกหนึ่งในล้าน ๆ คนนั่นแหละ........ในที่สุดก็ยังได้รู้แค่ว่า..รักคุณเข้าแล้ว ..ท่านผู้ทนอ่าน.

เวลาผ่านไปใจเลื่อนลอย
ดวงตาก็มักเผลอเหลือบมองฟ้า - มองแบบกว้าง ๆ
ก้อนเมฆขาวก็อุตลิด เปลี่ยนเป็นรูปหน้าคุณ
สายลมก็เอากับเขาด้วย - เลียนแบบเสียงคุณได้เหมือนทีเดียว
ดอกไม้ก็เป็นใจพร้อมกันเบ่งบาน - ยังกับคุณกำลังส่งยิ้มมา
กลิ่นอายของไอแดด - นั่นใช่กลิ่นกายคุณหรือเปล่า
...ทั้งหมด ทั้งมวลนี่คืออะไร
คือ "ความรัก" ใช่มั้ย สรุปแบบนั้นได้มั้ย
...หากไม่ใช่ แล้วความอาวรณ์ ที่เต้นตุ้บ ๆ อยู่ในตัวข้า
จะ ให้เรียกว่าอะไรดี...........บ้าจริง !?

.....รักคนอ่าน.....

เขียนเมื่อ 22-09-2008 | 02:42:04 | ไดอารี่ที่ : 2

 


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com