Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

กระบี่ไล่ล่า >> วันนั้นที่ฝนตก....แต่ไม่ยักกะหนาว

กระบี่ไล่ล่า

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11

วันนั้นที่ฝนตก

....แต่ไม่ยักกะหนาว

.....วันนี้ท้องฟ้ามึดคลื้มตั้งแต่เช้า มองไปทางไหนก็เห็นแต่เมฆสีเทาลอยฟองไปทั่ว โน่นทิวเขาไกลๆวันนี้ก็ดูสวยงามขึ้น...มีก้อนเมฆหนา...อ้วนคลุมอยู่...มองแต่ไกลเหมือนนึกว่าตัวเองอยู่ด่างประเทศ...เขาเรียกกันว่า...มีบรรยากาศน่านอนเป็นอยางยิ่ง....
.....เช้านี้ขับรถไปทำงานตามปกติ...ถนนหนทางดูสวยงามต้นไม้เขียวคลึ้ม...ก็หน้าฝนนิมองอะไรๆก็สีเขียวไปทั่ว...ขับรถรวดเดียวจนถึงที่ทำงาน...วันนี้ไม่เหนื่อยแฮะ...ปกติจะต้องทานกาแฟแต่เช้า...วันนี้แปลก...ไม่หิวอะไรเลย...สดชื่นจริงๆ...
.....สายแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง...ฝนเริ่มตกแล้วสิ....ดีนะไม่ตกตอนที่เรากำลังเดินทาง....นั่งทำงานจนถึงเที่ยง....ฝนหยุดแล้วแต่ท้องผมสิก็เริ่มทำงานเตือน...มีเสียงเครื่องบินปีกหมุนบินอยู่บนฟ้า...เงยหน้ามองดู...ก็เห็นแต่ฟ้าเทาๆ....นึกในใจบินทำไม...ว่างงานหรือยังไง...พอเสียงเครื่องบินจางไป....เสียงท้องของผมก็ร้องลั่นแทน...ช้าไม่ได้แล้ว...ไปทานก๋วยเตี๋ยวต้มยำหน้าธนาคารดีกว่า...ตะโกนถามเพื่อนๆ..ใครไปหม่ำกลางวันกับผมบ้าง...ว้า...เห็นแต่เจ้านายคนเดียวยืนยิ้มแฉ่งอยู่...ว้างานนี้สงสัยงานเข้า...ฮ่าๆ....
.....ทำงานต่อจนเย็น...ได้เวลากลับบ้านเสียที...มองนาฬิกา...ว้า...หกโมงเย็นแล้ว...พอออกมานอกตึก...อ้าวฟ้าคลึ้มด้วย...ดีจัง...ให้มันได้อย่างนี้สิ
....ขับรถกลับบ้าน...เหลือระยะทางอีกกว่า 32 กิโล...สองฝากทางมีต้นไม้เป็นเพื่อน...พอผ่าน หมู่บ้านแม่กาษา....ฝนก็เริ่มพรำๆ...มึดลงอีกหน่อย...ฮ่า..ๆ...สนุก...เหลืออีก 10 กว่ากิโลก็จะถึงบ้านแล้ว
....มองตรงไปสุดสายตาบนถนนข้างหน้า...เห็นไฟท้ายรถข้างหน้าจอดกันอยู่...ก็เลยขับรถช้าลงอีกนิด...สุดท้ายก็เลยเห็นต้นไม้ใหญ่ล้มอยู่บนถนน...งานเข้าแล้วสิ...มองไปข้างทางก็เห็นรถบางคันกำลังขับเลี่ยงข้างทางไปตามเนินข้างทาง...สูงตั้ง 3 - 4 เมตร...อ้าว...จะรีบไปไหนหว่า
...จอดรถได้ก็ลงไปดูเสียหน่อย...อ๋อ...ต้นไม้ข้างทางที่ชาวบ้านฟันลำต้นเป็นโพรง...โดนลมเข้าก็เลยโค่นหักลงมา...ก็ 2 -3 คนโอบทีเดียว...มองไปข้างหลังเห็นรถทหารคันหนึ่ง...มีทหารหนุ่มเดินลงมา 2 คน...ได้ทีล่ะ...
...จะดันก็ไม่ไหว...จะฟันตัดก็ใหญ่เกินไป...ฟ้าก็เริ่มมึดยิ่งขึ้น...ท้องที่หม่ำมาตอนเที่ยง...ก็สำแดงเดช...หิวแล้ว...แหมก็หม่ำนิดเดียว...ต้องรีบแล้วซิ...เดินวนอยู่ 3 รอบ...ชาวบ้านก็ตะโกนมาว่าต้องรอเลื่อยที่บ้านก่อน...แต่ผมหิวข้าวแล้วซิ...
...มองอีกครั้งก็เห็นยอดต้นไม้ที่ฟาดค่อนมาที่ริมข้างทาง...เอาก็เอา...ผมรีบเดินไปที่พุ่มยอดไม้...แล้วก็เริ่มต้นหักกิ่งไม้...ดึงทุกกิ่งที่คิดว่ามันจะหักได้...พอผมเริ่มดึงกิ่งไม้...ทหารหนุ่ม 2 คนก็เดินเข้ามาแล้วทีมหักทำลายก็เกิดขึ้น...มีรถจอดตามมาอีกหลายคัน...ทุกคันก็ได้แต่ช่วยมอง...บางคนก็พกสูบบุหรี่...บางคันก็เสี่ยงขับขึ้นไปบนเนินข้างทาง...แหมคนขับเป็นผู้หญิงเสียด้วย...รถโยนไปโยนมา..มีเสียงร้องวู้ว้ายให้ได้ยินแสดงว่าคนที่นั่งไปด้วยคนเสียวหน้าดู...นิรอผมนิดหนึ่งก็ไม่ได้...
....ทีละกิ่งสองกิ่ง 3 คนไม่ได้คุยกัน...ต่างคนต่างทำงานอย่างรีบด่วน..ผู็รู้สึกว่าเขา 2 คนกำลังยิ้มและผมก็รู้ด้วยว่าเขาก็คงทราบว่าผมก็กำลังยิ้มเช่นกัน...เกือบครึ่งชั่วโมงเราก็ได้เส้นทางให้รถพอวิ่งผ่านเรียบไปกับขอบถนนได้...
...รถที่รออยู่ต่างแย่งกันขับไปตามเส้นทางที่เปิดกว้างนั้น...แสงไฟจากรถผสมกับเสียงเร่งเครื่องยนต์บ่นไปกับความมืดของค่ำคืนนี้...แล้วฝนก็ตกลงมาพอดี...เมื่องานเสร็จ...รถทุกคันที่กำลังแย่งกันหนีสายฝนออกไป...ห่างออกไปเห็นแต่ไฟแดงๆท้ายรถ...เขาคงกลัวฝนมั่ง...ผมนึกในใจ...วันนี้ฝนร้อนเนอะ...สงสัยอาหารที่กินเมื่อตอนกลางวันกำลังทำงาน...ฮ่า...หิวข้าว.....กลับบ้านดีกว่า...วันนี้ไม่อาบน้ำแล้ว...ก็อาบน้ำฝนแล้วนี้...คงไม่มีใครรู้หรอก...ฮ่า....

เขียนเมื่อ 18-11-2009 | 17:55:58 | ไดอารี่ที่ : 8

 


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com