Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

ก.ไก่อู >> จริงแล้วก็เหงานี่เอง

ก.ไก่อู

1 | 2 | 3 | 4

จริงแล้วก็เหงานี่เอง

มีเรื่องต่างๆให้คิดให้ทำมากมายในชีวิตนี้ แต่บางครั้งถึงแม้จะคิดเรื่องราวเหล่านั้นได้ แต่ก็ไม่เคยลงมือทำ ปล่อยให้มันผ่านไปวันๆ อะไรเหล่านั้นก็วนเวียนอยู่ในความคิดนี้แหละวันไหนถ้าได้ทำสิ่งเหล่านั้น อาจหายไป แต่ก็นั้นแหละก็คงจะมีเรื่องราวใหม่ๆให้คิดให้ทำอีก มันก็ยังดีกว่าที่เป็นอยู่แบบนี้ ที่สิ่งที่คิกยังคงอยู่ในความคิดไม่ได้ออกมาโลดแล่น กลัวที่จะทำให้มันเกิดขึ้นผล ที่ยังไม่เกิดตาเราก็กลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดนี้แหละ ช่างน่ากลัวอะไรแบบนี้ มันเป็นตัวหยุดยั้งการที่เราจะก้าวย่างต่อไป
ไม่ใช้สิ เราคงคิดไปเองใครเล่าจะเป็นแบบนี้ได้ ก็มันจะไปยากอะไรหละที่จะรู้ได้เมื่อตัวเราก็ยังไม่เข้าใจตัวเราเองเลย คงจะเป็นโรคประสาทหละมั่ง ไม่ได้รู้อะไรเลย วันเวลาที่แสนมีค่าเราก็คงปล่อยให้ผ่านไปโดยกลับมานั่งคิดก็รู้สึกเสียดายวนเวลาเหล่านั้น ถึงรู้แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร รู้ไปก็เท่านั้นและ การรับรู้อะไรที่คิดว่าจริง มันก็กลับเหมือนไม่จริง กระจกที่เรามองดูทุกวัน บางครั้งก็ยังไม่สะท้อนภาพจริงของตัวตนเราเองออกมาหรอก ในบางเวลา การบิดเบือนอะไรบางอย่างก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน การโกหกเมื่อเราเลือกที่จะโกหกหนึ่งครั้ง ครั้งต่อๆมาก็จะตามมาอีกไม่รู้จบ ใช้ว่าการโกหกไม่ดีเสียหน่อย ถ้าเราเลือกที่จะโกหกให้เกิดประโยชน์มันก็เป็นสิ่งที่ดีได้ อะไรที่ไม่ดีย่อมมีสิ่งที่ดีอยู่อีกด้านหนึ่ง เหมือนกัน สิ่งที่ดี ก็อาจมีสิ่งที่เลวร้ายที่สุดซ่อนอยู่ใต้เงาแห่งความดีนั้น
เช่นกัน เรายังคงเป็นเราโดยเราในสายตาคนอื่น เรายังเป็นเราอยู่เสมอ แต่เราเมื่ออยู่กับเราเพียงตัวเรา สำรวจตัวเราเองหรือยังว่ายังเหมือนเดิมอยู่อีก ไม่หรอก ไม่มีทางที่จะเหมือนเดิน วันนี้ตอนเช้า วันนี้ตอนบ่าย วันนี้ตอนเย็น เราไม่เหมือนกันทุกสิ่งทุกเวลา อย่างน้อยก็เวลาที่หายไป แต่นั้นจะไปสำคัญอะไรเมื่อเวลาเปลี่ยนคนเราก็เปลี่ยนไป วันนี้เรายังคงมีเพียงลำพัง อยู่กับความคิดที่อยากให้เป็นไป ถึงแม้รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ก็ตาม เห็นไหมแค่คิดก็กลัวแล้ว แต่อีกคนไม่ต้องคิด เขากล้าที่จะลงมือทำ เขาจึงยืนยิ้มได้อย่างมีความสุข ยิ้มที่สดใส เรารู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น แต่ไม่ใช้ของเรานี้ ถึงแม้จะมีความสุขกับรอยยิ้มนั้นมากแค่ไหน มันก็เป็นรอยยิ้มของเขา ที่ไม่ใช้ของเราและไม่มีทางจะเป็นของเราได้เลย
ความมืดยังคงรอการกลับมา วันหนึ่งการหวนคืนมาของความมืดมิดในใจเราจะทำให้เกิดเรื่องร้ายๆตามมาอีกมากมาย แต่ความมืดช่างหอมหวาน เย้ายวนให้เดินเข้าไปหาเหลือเกิน การมองย้อนกลับไป สิ่งที่เศร้าเสียใจเสียไปเจ็บซ้ำมากเท่าไหร่ ความมืดมิดก็ยิ่งหอมหวานน่าลิ้มลองมากเท่านั้น น้ำตาที่เคยไหลรินออกมาแต่ละหยด วันหนึ่งการตอบแทนความรู้สึกเหล่านั้นจะมากขึ้นเป็นทวีคูณ การหวนกลับมาของการแก้แค้นของความมืดในจิตใจ กำลังเป็นแรงกระตุ้น ให้ไปสู่เป้าหมายของกระทำเหล่านั้น
โปรดเถอะต้องมีใครมาหยุดมันเสียที หยุดก่อนที่จะทำให้สิ่งดีๆที่เคยเกิดขึ้นสูญสลายไป ต้องมีใครเพื่อที่จะให้ความอบอุ่นให้เกิดขึ้นกับจิตใจที่ซอกซ้ำ ให้ได้มีพลัง คิด ทำ ในสิ่ง ที่เรียกว่าความดี เราไม่ต้องมีความรู้อะไรมากมาย เราใช้จิตแห่งดวงใจ ถึงแม้คิดได้ แต่จิตใจอ่อนล้ายากที่จะต้านทานพลังที่ชักชวนให้เดินไปในทางที่ผิดได้ง่ายดายเหลือเกิน

โปรดมีใครหยุดเราเสียที่
ก. ไก่อู

เขียนเมื่อ 30-07-2009 | 16:18:59 | ไดอารี่ที่ : 4

ยิ่งวิ่งหนี ยิ้งต้องการ

อะไรในวันนี้ที่เราวิ่งหนีมันตลอดเวลา ยิ่งเราอยากที่จะหนีเท่าไหร่ก็ตามยิ่งต้องการที่จะได้มาครอบครองเท่านั้น สิ่งต่างๆที่ยังคงหมุนรอบตัวเรา

เขียนเมื่อ 16-05-2010 | 22:23:26 | ไดอารี่ที่ : 5


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com