Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

ภาษาไทย >> สวัสดี....สงกรานต์

ภาษาไทย

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15

สวัสดีสงกรานต์

จบแล้วการเดินทางแห่งสายบุญ......หลายวันที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสไปยังสถานที่ต่างๆ ทุกๆ เส้นทางที่ไป เป็นความรู้สึกดีๆ ฉันไม่ทุกข์ไม่ร้อน ไม่เหนื่อยใจเท่ากับการย้ำเดินอยู่บนเส้นทางของสามัญชน...คนปกติ ฉันผ่อนคลายและปล่อยวาง... แต่เมื่อการกลับเข้ามา......ในวังวนเดิมๆ ฉันไม่รู้หรอกว่า ณ ตอนนี้ จริงๆ แล้ว ฉันเป็นอย่างไร เสมือนฉันมีความสุขดี ไม่ได้มีเรื่องราวใดให้ต้องทุกข์ ถ้าเป็นเมื่อก่อนชีวิตสำหรับฉันตอนนี้ ถือว่าเป็นอะไรที่สุขเลยทีเดียว....แต่สำหรับฉันตอนนี้ ตรงนี้ ฉันไม่ใช่.......ฉันไม่ได้มีความสุขเหมือนภาพภายนอกที่ห่อหุ้มอยู่....ภายในใจลึกๆ แล้วฉันมีเรื่องราวให้ต้องคิด ต้องทุกข์ เพราะฉันไม่สามารถตัดขาดได้ ด้วยความรู้สึกที่ยังอยู่และเป็นอยู่ เค้าคนที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้ฉันได้ ไม่ว่าจะเจอเรื่องราวใดมา ต่อหน้าเค้า...ฉันเป็นฉันผู้มีแต่รอยยิ้ม.....แต่บ่อยครั้งที่หันหลังกลับมาจะพบฉันผู้มีแต่เรื่องราวที่ซ่อนอยู่ เค้าไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวที่จะไม่รับรู้อะไร แต่ฉันเองเป็นผู้เลือกที่จะเก็บทุกอย่างไว้เองเพียงคนเดียว...ทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเค้า ฉันไม่เคยโทษเค้า และไม่คิดว่าเป็นความผิดของเค้า ทุกสิ่งทุกอย่างเค้าเลือกที่จะเปิดเผยให้ฉันรับรู้ แม้ว่าสิ่งที่ได้รับรู้มา มันจะสายไปแล้ว...แต่สุดท้ายฉันเองที่เลือกที่จะอยู่......ฉันเคยถอยออกมาแล้วครั้งหนึ่ง....เหตุการณ์ครั้งนั้นมันทำให้ฉันได้รับรู้ว่า ความเสียใจมันเป็นอย่างไร ฉันเสียใจ เค้าเสียใจ ฉันหวังว่าทุกๆ อย่างจะดีขึ้นหลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น แต่สุดท้ายแล้วฉันเองที่ใจอ่อนยอมให้เค้าเข้ามามีอิทธิพลกับฉันอีกครั้ง... ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนั้น เพราะฉันเองที่อ่อนแอ ฉันปิดหูปิดตาตัวเอง เพราะความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้จนมองข้ามถึงความถูกต้องทั้งหมด........ฉันคนเห็นแก่ตัว

เขียนเมื่อ 19-04-2007 | 11:50:35 | ไดอารี่ที่ : 12


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com