Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

พิณฟ้าขลุ่ยราตรี

พิณฟ้าขลุ่ยราตรี

 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

1
......เขาสูงตะหง่านทอดสู่ทิศพายัพของนครเขลางค์ แว่วเสียงทำนองพิณขลุ่ย เสียงสำเนียงเชิงตัดพ้อยามบ่าย คล้ายคู่รักก็มิปาน..
"วสันตฤดู วิหคเคียงคู่หากิน
คนคบหานานปี ไร้วาสนา........."
"นกกายังรักเดียว มีเพียงคู่สู่สม
บุรุษมากรักนัก ยากจะฝากใจ......"

หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี บุรุษดีดพิณสตรีเป่าขลุ่ย
บุรุษเค้าไร้ไร้ความหล่อเหลาสิ้นดี แต่ฟ้ายังปรานีต่อมัน แม้ใบหน้าไม่หล่อเหลาแต่มองดูแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก เป็นที่ชมชอบของดรุณีใหญ่น้อยมากมาย ส่วนสตรีนั้นนับเป็นโฉมสคราญของแผ่นดินได้เลยทีเดียว สีหน้านางแม้นไม่ยิ้ม แต่ก็คล้ายจะแย้มยิ้มอยู่ตลอดเวลา มองดูแล้วถูกชะตาน่าถนุถนอมเสียนี่กระไร เป็นที่น่าแปลกใจของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา คิดไม่ถึงว่าทั้งสองจะอยู่ร่วมกันได้ !

เสียงพิณขลุ่ยยังหยอกเย้าเร้าทำนอง แฝงกำลังภายในที่ลึกล้ำ ชวนให้ผู้ที่ผ่านไปมาต้องหยุดฟังจนเคลิ้บเคลิ้ม เมื่อเสียงบรรเลงสงบลง คนเหล่านนี้จึงค่อยตื่นจากผวัง มองเห็น หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีเดินจูงมือกันกำลังจะจากไป ....
(ได้เรื่องไหมครับ)

เขียนเมื่อ 07-11-2008 | 16:30:31 | ไดอารี่ที่ : 1


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com