Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

โรงเตี๊ยมแดนสะตอ

โรงเตี๊ยมแดนสะตอ

เรียงร้อยถ้อยอักษร....

การเขียนบันทึกก็เหมือนกับการเขียนชีวประวัติของเราเอง ตัวอักษรของเราเวลานำมาต่อกันบวกกับจินตนาการอีกนิดหน่อย ก็จะเกิดความไพเราะขึ้นมาได้....ความอยากเขียนจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเขียน จะเริ่มต้นแต่วันนี้....

เขียนเมื่อ 20-09-2009 | 19:33:09 | ไดอารี่ที่ : 1

เมื่ออดีต...คือความทรงจำอันสวยงาม..ที่ไม่อาจหวนคืน

ทำบุญวันสารทเดือนสิบปีนี้ ได้กลับไปทำบุญที่บ้านเกิด กลับบ้านครั้งใด ภาพความทรงจำสมัยอดีตมักผุดพรายขึ้นมาในมโนสำนึกเสมอ ภาพวัยเด็กอันน่าสนุกสนาน ที่ไม่ต้องทุกข์ร้อนไปกับโลกอันแสนวุ่นวาย สายฝนของเดือนสิบตกไม่ขาดสาย ภาพเด็กน้อยวิ่งเล่นกลางสายฝนโดยไม่กลัวสิ่งใด เรือกระดาษลำน้อยถูกสร้างขึ้นมาเป็นของเล่นในวันฝนพรำ ขี้โคลนนิ่มๆคืออีกหนึ่งของเล่น ของเด็กชนบท หรือเด็กบ้านนอกอย่างเรานั่นเอง ไม่จำเป็นต้องเสียเงินเลยกับของเล่นราคาแพงที่เด็กน้อยในสังคมยุคนี้ร้องร่ำ ไขว่คว้า ไม่มีเกมส์คอมพิวเตอร์ ไม่มีตุ๊กตาราคาแพงลิบลิ่ว ไม่มีรถบังคับ หรือเพราะอีกเหตุผล พ่อแม่ของเราเป็นแค่ชาวสวนชาวไร่ไม่มีปัญญาจะหาเงินมาซื้อของเล่นฟุ่มเฟือยเหล่านี้ให้พวกเราได้ แต่เราก็โตมาด้วยสมองและปัญญาไม่ได้ต้อยต่ำกว่าคนชั้นสูงเหล่านั้นเลย ของเล่นไม่มีราคาเหล่านั้นก็หล่อหลอมให้เราเป็นคนดีและฉลาดได้ สอนให้เราแบ่งปัน สอนให้เราอยู่ร่วมกับคนอื่น สอนให้เราไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอไป และที่สำคัญสอนให้พวกเราเป็นคนที่มองอะไรในหลายๆมุม
ยายข้างๆบ้าน ที่เราเคยไปขลุกตัวอยู่สมัยเล็กๆนั้นแกตายไปเมื่อสองปีก่อน ต้นศรีตรังดอกงามสพรั่งยามหน้าร้อน ถูกโค่นทิ้งไป ต้นมันต้นใหญ่ที่เคยปีขึ้นไปสร้างบ้านก็หายไปเช่นกัน ผู้คน เรื่องราว สิ่งของ หรือสิ่งมีชีวิต ตัวละครในอดีต ตายจากห่างหายไปตามกาลเวลา เพื่อนๆตัวน้อยที่เคยวิ่งเล่นกัน มาตอนนี้แยกย้ายกันไปตามทางชีวิตของตัวเอง หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำอันแสนสวยงามที่นึกถึงครั้งใดก็อดยิ้มไม่ได้สักครั้ง
เมื่ออดีต....คือความทรงจำอันสวยงาม...แต่ก็ไม่มีวันย้อนกลับมาหาเราอีก...วันนี้จะเป็นอดีตของวันพรุ่งนี้...ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วพรุ่งนี้เราก็จะสามารถยิ้มให้กับอดีตอันสวยงามได้ตลอดไป...

เขียนเมื่อ 20-09-2009 | 19:23:33 | ไดอารี่ที่ : 2


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com