Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา


มินิไดอารี่

อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

วัสสาในวาโย >> หัวใจใส่แจกัน

วัสสาในวาโย

 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67

หัวใจใส่แจกัน

.......

ความสุขที่ผ่านเข้ามาใจชีวิตของเรามีหลายแบบ

ทั้งความสุขที่เกิดขึ้นจากใจเราเอง...

และความสุขที่เกิดขึ้นจากคนรอบข้าง...

ทั้งสองแบบมีความต่าง...

อันความสุขที่ขึ้นอยู่กับผู้อื่นนั้นเปรียบดั่งแจกันแก้วเจียระไน...

ที่สวยงาย..แต่แตกหักง่าย...

หัวใจที่ใส่อยู่ในแจกันแก้วย่อมสวยงาม แต่เมื่อไรก็ตามที่แจกันแก้วนั้น...

ตกลง...เศษแก้วจะแตกกระจาย...ยังความเจ็บปวดให้หัวใจโดยง่าย...

ส่วนความสุขที่เกิดขึ้นจากตนเองนั้น...

เป็นความสุขที่เกิดจากการมีสติ..รำลึกอยู่เสมอว่าในชีวิต

ย่อมต้องเผชิญทั้งสุขและทุกข์ รู้ทันความสุขที่เข้ามา..รอรับความทุกข์ด้วยรอยยิ้มละมุน

เปรียบดั่งแจกันไม้...แม้นไม่งดงามเท่าแจกันแก้วเจียระไน...

แต่ทว่าแข็งแรง..และยั่งยืนกว่า...แม้ชีวิตจะตกจากที่สูงเพียงใดแจกันไม้ก็ยังคงอยู่

ในช่วงหนึ่งของชีวิตข้า....

มีหลายคนผ่านเข้ามา...แต่มีเพียงบางคนที่ข้าให้ความสำคัญ....

ในวันหนึ่งที่ใครคนนั้นยิ้มให้ข้า...ข้ารู้สึกราวกับหัวใจพองโตอย่างประหลาด...

ความสุขไหลทะลักเข้าสู่ที่วางในหัวใจราวกับจะปริแตกในไม่ช้า...

ความรู้สึกอิ่มเอิม...ปรากฎทั่วบนใบหน้า...

แต่เมื่อเวลาเปลี่ยนใจใครบางคนเปลี่ยน...

รอยยิ้มที่เคยมีให้ข้า..หายไปพร้อมความเฉยเมยมาแทนที่...

หัวใจกลับปวดร้าวอย่างประหลาดราวกับร่วงหล่นลงมาพร้อมกับแจกันแก้ว...

แตกกระจายไม่มีชิ้นดี...

ตอนนี้...ข้ารู้แล้วละว่าหัวใจของข้าที่ใส่ไว้ในแจกันแก้วแห่งความสุขนั้นเปราะบางเพียงใด...

คงไม่สายเกินไป...ที่ข้าจะเก็บหัวใจที่ช้ำและเจ็บปวดใส่ลงในแจกันไม้...

สร้างความสุขจากตนเอง...ด้วยความมีสติ...

คงไม่สายเกินไปที่ข้าจะตั้งต้นอีกครั้ง....

แล้วคุณล่ะตอนนี้ใส่หัวใจไว้กับแจกันใบใด....

by variance....
เขียนเมื่อ 20-11-2011 | 19:49:31 | ไดอารี่ที่ : 54


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com