Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ปรัชญา อภิปรัชญา ญาณวิทยา จิตวิทยา ตรรกศาสตร์>>

คัมภีร์คอมมิวนิสต์

นิพนธ์วิจารณ์ ฟอยเออร์บัค
แถลงการณ์พรรคคอมมิวนิสต์
บทบาทของแรงงานในการเปลี่ยนลิงให้เป็นคน
กำเนิดครอบครัวทรัพย์สินส่วนตัว และรัฐ
ว่าด้วยศาสนา
ว่าด้วยการนัดหยุดงาน
สงครามและสังคมนิยม
รัฐกับการปฏิวัติ
แนวชนชั้นในการปลดแอกสตรี
ในวิกฤตเศรษฐกิจกรรมาชีพสู้หรือไม่
ว่าด้วยขบวนการฟาสซิสต์
ทฤษฏีปฏิวัติถาวร
ประชาธิปไตยของแรงงาน
สงครามจุดยืนและสงครามขับเคลื่อน
ปัญญาชน
ระบบทุนนิยม:ถ้าไม่ปฏิวัติก็เท่ากับยอมจำนน
แนะนำทฤษฎีทุนนิยมโดยรัฐของ โทนี่ คลิฟ
การปฏิวัติถาวร "หันเห"

รัฐกับการปฏิวัติ

ปัจจุบัน ในปี 1917 อันเป็นยุคของสงครามจักรพรรดินิยมครั้งใหญ่ครั้งแรกนั้น ข้อสงวนของมาร์คซ์ดังกล่าวนับว่าไม่ต้องด้วยเหตุผลอีกต่อไปทั้ง อังกฤษและอเมริกา ซึ่งเป็นตัวแทน “เสรีภาพ” แองโกลแซกซอนของโลกทั้งมวล (ในความหมายที่ประเทศทั้งสองไม่มีกลุ่มปกครองทางทหารและระบบราชการ อันสลับซับซ้อน) ได้จมสู่ปลักอันโสมมนองเลือดแห่งสถาบันระบบราชการและทหาร ซึ่งครอบงำทุกสิ่งทุกอย่างไว้ใต้บาทาของมัน เพราะฉนั้นในปัจจุบันทั้งในอังกฤษ และอเมริกาเช่นกันที่“เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการปฏิวัติของประชาชนที่แท้จริง” จะต้องบดขยี้ จะต้องทำลาย “กลไกรัฐที่มีอยู่ก่อนแล้ว” (ซึ่งได้รับการสร้างเสริมจนสมบูรณ์ในประเทศทั้งสองระหว่างปี 1914-1917 จนบรรลุถึงมาตรฐานทั่วไปของ “ยุโรป”)

ประการที่สอง ควรพุ่งความสนใจโดยจำเพาะไปสู่คำกล่าวอันลึกซึ้งยิ่งของมาร์คซ์ที่ว่า การทำลายกลไกระหว่างราชการและทหารย่อมเป็น “เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการปฏิวัติของประชาชนที่แท้จริงทุกครั้ง” แนวคิดเกี่ยวกับการปฏิวัติ “ของประชาชน” ออกเป็นเรื่องแปลกที่มาจากมาร์คซ์นี่เอง เป็นเหตุให้พวกนายเพลคานอฟและพวกเมนเชวิคในรัสเซียพากันประกาศว่า วลีนั้นเป็นเรื่อง “ปากกาพาไป” ของมาร์คซ์ ในความคิดของพวกเขานั้น พวกเขามองไม่เห็นว่าจะมีอะไรนอกเหนือจากการปฏิวัติของชนชั้นนายทุนแล้วก็การปฏิวัติของชนชั้นกรรมาชีพ แม้กระนั้นพวกเขาก็พากันตีความการปฏิวัติทั้งสองแบบนี้ไปในแนวที่ไร้ชีวิตจิตใจ

หากเราหยิบยกการปฏิวัติในศตวรรษที่ 20 เป็นตัวอย่าง เราต้อง ยอมรับว่า การปฏิวัติของปอร์ตุเกสและการปฏิวัติของตุรกีต่างก็เป็นการปฏิวัติ ของชนชั้นนายทุน อย่างไรก็ตาม การปฏิวัติของทั้งสองประเทศมิใช่การปฏิวัติ “ของประชาชน” เนื่องจากมวลประชาชนส่วนใหญ่ข้างมากของประเทศทั้งสองมิได้เข้าร่วมด้วยอย่างแข็งขัน อย่างเป็นอิสระ พร้อมด้วยข้อเรียกร้องทางเศรษฐกิจ และการเมืองอย่างเป็นกิจลักษณะ ในทางกลับกัน, แม้การปฏิวัติของชนชั้น นายทุนรัสเซียปี 1905-07 จะไม่เผยให้เห็นความสำเร็จ “อันเจิดจรัส” ดังที่ตกอยู่กับการปฏิวัติของปอร์ตุเกสและตุรกีครั้งกระนั้น แต่ต้องนับว่าการปฏิวัติของชนชั้นนายทุนรัสเซียเป็นการปฏิวัติ “ของประชาชนที่แท้จริง” โดยไม่ต้องสงสัย เพราะมวลประชาชนส่วนข้างมากของรัสเซีย ซึ่งเป็นคนชั้นล่างสุดของสังคมที่ตกอยู่ใต้การขูดรีดการกดขี่อย่างแสนสาหัส ได้ลุกขึ้นต่อสู้อย่างเป็นอิสระ และ ประทับรอยความพยายามของตนที่จะสร้างสังคมใหม่ตามทางของตนขึ้น แทนที่สังคมเก่าที่ถูกทำลาย ให้กับครรลองแห่งการปฏิวัติทั้งมวล

ยุโรปในปี 1871 นั้น ยังหามีประเทศใดไม่ในภาคพื้นยุโรปที่มีชนชั้นกรรมาชีพเป็นประชาชนส่วนข้างมาก การปฏิวัติ “ของประชาชน” การปฏิวัติที่พัดพาประชาชนส่วนมากลงสู่กระแสธารอันเชี่ยวกรากของการปฏิวัติ, จะเป็นเช่นนั้นได้หากมันครอบคลุมทั้งชนชั้นกรรมาชีพและชนชั้นชาวนา ในขณะนั้นชนสองชั้นนี้แหละที่ประกอบเป็น “ประชาชน” ชนสองชั้นนี้ผลึกเข้าด้วยกันได้เพราะความจริงที่ว่า “กลไกรัฐระบบราชการและทหาร” ได้กดขี่, เหยียบย่ำ, ขูดรีดพวกเขา ดังนั้น การบดขยี้กลไกนี้ การทำลายกลไกนี้ จึงต้องด้วยผลประโยชน์อันแท้จริงของ “ประชาชน” ต้องด้วยผลประโยชน์อันแท้จริงของคนส่วนมาก, ของกรรมกร และชาวนาส่วนใหญ่ และนี่คือ “เงื่อนไขเบื้องแรก” สำหรับการสมานพันธมิตรอย่างเสรี ระหว่างชาวนาผู้ยากจนที่สุดกับชนกรรมาชีพ ซึ่งถ้าปราศจากพันธมิตร ดังกล่าวประชาธิปไตยย่อมไม่คงทนถาวรและการเปลี่ยนแปลงประเทศเป็นสังคมนิยมย่อมทำไม่ได้

<< ย้อนกลับ | หน้าถัดไป >>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com