Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

คนภูเขา

แม้ว

แม้วมี 3 พวก คือ
แม้วดำ สวมผ้าจีบรอบตัวยาวแค่เข่า
แม้วขาว มีแถบผ้าขาวติดริมขอบเสื้อ
แม้วลาย นิยมปักหรือพิมพ์ลวดลายต่างๆ ลงบนกระโปรง
                สาวๆแม้วทั้ง 3 พวก สวมเสื้อแขนยาวสีดำ คอแหลมผ่าอกไม่มีกระดุม มีผ้ายาวห้อยจากเอวด้านหน้าถึงเข่า บางคนชอบนุ่งกางเกงยาวถึงข้อเท้า ศีรษะทำผมสูงๆเอาผ้าพันโพกไว้
                 ผู้ชายแม้วนุ่งกางเกงดำ สวมหมวกกลม ชอบโกนหัวแล้วไว้จุก พวกแม้วคล้ายจีน แต่ผิวคล้ำกว่า ผู้หญิงชอบสวมหว่งคอทำด้วยเงิน ยิ่งรวยยิ่งสวมมากหลายหว่ง แต่ไม่เกิน 6 หว่ง และนิยมสวมกำไลข้อมือ และตุ้มหูด้วย
                   แม้วเป็นชาวเขาที่ไม่ชอบโยกย้ายถินฐานอย่างเผ่าอื่น และถ้าย้ายก็จะไปไกลจากที่เดิมมาก แต่ก็จะไม่ทิ้งดอย พวกแม้วชอบอยู่บนที่สูงๆ มีคำกล่าวว่า "น้ำเป็นของปลา ฟ้าเป็นของนก ภูเขาเป็นของแม้ว" ทั้งนี้เพราะแม้วเคยชินกับการอยู่บนที่สูงมาตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ ซึ่งอยู่ตามภูเขาสูงในมองโกเลีย ประเทศจีน
                     พวกแม้วอยู่ในเขตไทยทางตอนเหนือของจังหวัดน่าน ตะวันออกของเชียงรา ทางเหนือของอำเภอฝางจังหวัดเชียงใหม่ ตอนเหนือของพิษณุโลกและเพชรบูรณ์ แม้วในประเทศไทยมีมากเป็นที่ 2 รองจากกะเหรี่ยง มีอาชีพทางเพาะปลูก ข้าวโพด ข้าว อ้อย ยาสูบ มันฝรั่ง และเลี้ยงสัตว์ พวกแม้วเพราะปลูกเก่งมาก
                      งานปีใหม่ของแม้วมีในราวเทศกาลตรุษจีน โดยจะมีงานรื่นเริงเป็นการใหญ่ พวกแม้วจะร้องรำทำเพลงไปตามบ้าน มีการกินเลี้ยงและดื่มเหล้าข้าวโพดในตอนกลางวัน ส่วนตอนกลางคืนมีกองไฟ มีนักดนตรีเป่าปี่ให้หนุ่มสาวร้องเพลง และเต้นรำ
                      ชาวแม้วโดยมากนับถือธรรมเนียมจีน และนับถือผี พวกเขาเชื่อว่าร่างกายตายได้ และคอยเข้าไปอยู่ในตัวเด็กเกิดใหม่ คือจะได้ไปมีชีวิตใหม่ต่อไป
                      บ้านของแม้ว สร้างเตี้ยๆกันอากาศหนาว ฝาบ้านเป็นไม้กระดาน ใช้แฝกหรือใบตองตึงมุมหลังคา และใช้น้ำที่ได้จากลำธารโดยต่อเป็นท่อไม้ไผ่เข้าถึงหมู่บ้าน
                       สาวแม้วที่ยังไม่ได้แต่งงานจะมีห่วงคล้องคอ 2 หว่ง ถ้าแต่งงานแล้วจะถอดออก 1 หว่ง แสดงว่าหล่อนมีเจ้าของ ตามประเพณีถ้าเกิดเป็นชู้กัน จะถือเป็นโทษผิดต้องปรับเป็นเงินจำนวนมาก สาวแม้วทุกคนจะเสียตัวตั้งแต่รุ่นๆ ตามประเพณีแอ่วสาวจนกว่าจะพบคนที่ถูกใจ จึงจะแต่งงานด้วย แล้วก็จะไม่มีการอภิรมย์กับคนอื่นอีกนอกจากคู่ของตน
                       ประเพณีแอ่วสาวแม้วคือ หนุ่มๆจะใช้ไม้แยงพื้นเรือนหญิงสาวชวนให้มาพบนอกบ้าน แล้วก็จะพาเข้าป่าไปร่วมหลับนอนกัน ถ้าต่างฝ่ายพึงพอใจกัน แม้พ่อแม่ของหญิงสาวรู้ก็จะทำเป็นไม่เห็นถ้าฝ่ายชายเป็นเผ่าเดียวกัน สาวแม้วมีเสรีในเรื่องนี้ จนกว่าจะพนคนที่พอใจและแต่งงาน ถ้าสาวแม้วมีคู่หมั้นแล้วเกิดท้องกับคนอื่น เป็นประเพณีที่จะต้องแต่งงานกับคู่หมั้น และชายคู่หมั้นก็ต้องยอมด้วย
                      ในการแต่งงาน พิธีจะมีที่บ้านฝ่ายหญิง แต่ฝ่ายชายออกเงินค่าเลี้ยงแขก เสร็จงานแล้วเจ้าสาวต้องไปอยู่บ้านเจ้าบ่าว สำหรับผู้ชายแม้แต่งงานแล้วก็ยังมีสิทธิ์หลับนอนกับหญิงอื่นได้ จะมีเมียกี่คนก็ได้ถ้าพอใจ ฝ่ายเมียต้องอดทนปฏิบัติสามีไปจนกว่าเขาจะหย่าร้างกับเธอก่อน ฝ่ายหญิงไม่มีสิทธิ์หย่าก่อน
                      แม้วมีภาษาพูดกันคือ ภาษาแม้ว แต่ไม่มีหนังสือและเพลงของตน แม้วมีดนตรีชิ้นเดียวใช้เป่าในงานศพ พวกแม้วถือว่า การอยู่ดีกินดีจะทำให้ผีโกรธ อาหารจึงเป็นข้าวแฉะๆ ผัก เกลือ ทุกคนกินเหมือนกัน พวกนี้สังคมแคบอยู่บ้านใครบ้านมัน นอกจากในงานแต่งงานหรืองานศพ ก็จะมาประชุมเลี้ยงกัน

เย้า
มูเซอ
แม้ว
สิบสองปันนา
มานาว
ไทยลื้อ
กะเหรี่ยง
ข่าก้อ
อีก้อ
ผีตองเหลือง
ว้า
ลาวโซ่ง
ลีซอ
ข่า
แข่เย้า
บทเพลงกล่อมลูก ชาวเหนือ- ชาวอีสาน- ชาวเขา
***ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลเก่าตั้งแต่เมื่อปี 2512 ปัจจุบันนี้วัฒนธรรมประเพณีและการแต่งกาย อาจเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย.

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com