Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ความรู้ทั่วไป สารนิเทศ การศึกษา คอมพิวเตอร์ >>

กฎหมายไทย - พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ ล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ 20 สิงหาคม พุทธศักราช 2478)
อาทิตย์ทิพอาภา
เจ้าพระยายมราช
พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ 1 พฤษภาคม พุทธศักราช 2479
เป็นปีที่ 3 ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรรวบรวมกฎหมายอันว่าด้วย ล้อเลื่อน และตราขึ้นใหม่ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้


ข้อความเบื้องต้น
_______

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478" มาตรา 2* ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พุทธศักราช 2479 เป็นต้นไป เฉพาะประเภทล้อเลื่อนในท้องที่ที่ได้ใช้พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พระพุทธศักราช 2460 อยู่แล้ว ถ้าจะให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ในท้องที่อื่นใด เมื่อใด จะได้ประกาศให้ใช้โดยพระราชกฤษฎีกา *[รก.2479/-/83/3 พฤษภาคม 2479] มาตรา 3 นอกจากพระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พระพุทธศักราช 2460 และบรรดาพระราชบัญญัติล้อเลื่อนแก้ไขเพิ่มเติม กับบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งแย้งกับ บทแห่งพระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่พระราชบัญญัติขนาดเกวียน พระพุทธศักราช 2459 พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทรศก 120 และพระราชบัญญัติรถจ้าง รัตนโกสินทรศก 124 กับบรรดาประกาศพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ นั้น ๆ มาตรา 4 ในพระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่จะมีข้อความแสดงให้เห็น เป็นอย่างอื่น (1) "ล้อเลื่อน" หมายความถึง ยานพาหนะ เช่น รถ เกวียนอัน ประกอบด้วยเพลาและล้อ ซึ่งเคลื่อนไปได้ด้วยกำลังคนหรือสัตว์ ทั้งนี้ ไม่รวมถึง รถลากและรถจ้างซึ่งกล่าวไว้ในพระราชบัญญัติรถลากและรถจ้างในท้องที่ที่ใช้ พระราชบัญญัตินั้น ๆ หรือล้อเลื่อนสำหรับเด็กซึ่งผู้ใหญ่ไม่อาจใช้เป็นพาหนะได้


(2) "ล้อเลื่อนรับจ้าง" หมายความถึง ล้อเลื่อนซึ่งใช้สำหรับขนส่ง โดยมีสินจ้างนอกจากเกวียน (3) "ขับขี่" หมายความตลอดถึงการลากเข็นด้วย (4) "พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายความถึง เจ้าพนักงานที่ได้รับการ แต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา 5* ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตาม พระราชบัญญัตินี้ กับให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ ประกาศกำหนดจำนวน ล้อเลื่อนชนิดหนึ่งชนิดใด ที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนในจังหวัดหนึ่ง ๆ และออก กฎกระทรวงในกรณีดังต่อไปนี้ (1) กำหนดระยะเวลาเสียค่าธรรมเนียม อัตราค่าธรรมเนียม แบบพิมพ์ในการจดทะเบียนล้อเลื่อน และการออกใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน ค่าธรรมเนียมนั้น ให้พิจารณากำหนดตามสภาพแห่งท้องถิ่นในจังหวัด นั้น ๆ แต่ต้องไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ (2) กำหนดยกเว้นการจดทะเบียนหรือค่าธรรมเนียมในการ จดทะเบียนล้อเลื่อนบางชนิด หรือล้อเลื่อนซึ่งใช้เพื่อประโยชน์อย่างหนึ่งอย่างใด โดยเฉพาะ ทั้งนี้ ให้รวมถึงใบอนุญาตของผู้ขับขี่ล้อเลื่อนนั้น ๆ ด้วย (3) กำหนดลักษณะ และราคาเครื่องหมายสำหรับล้อเลื่อนซึ่ง จดทะเบียนกับเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้าง แต่ต้องไม่เกินอัตรา ท้ายพระราชบัญญัตินี้ (4) กำหนดรูป ลักษณะ ขนาด และน้ำหนักของล้อเลื่อน กับน้ำหนัก บรรทุก (5) กำหนดการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์หรือส่วนควบล้อเลื่อน เช่น ตะเกียง ห้ามล้อ และเครื่องอาณัติสัญญาณ เป็นต้น (6) กำหนดเครื่องแต่งกายของผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้าง (7) กำหนดการอื่น ๆ เพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

ในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดสรรค่าธรรมเนียมตามมาตรา 5 ทวิ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มี อำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้ บังคับได้ *[มาตรา 5 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530] มาตรา 5 ทวิ* ค่าธรรมเนียมตามพระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่ค่า ธรรมเนียมเครื่องหมายสำหรับล้อเลื่อนซึ่งจดทะเบียน ที่จัดเก็บได้ในกรุงเทพ มหานคร ให้ตกเป็นรายได้ของกรุงเทพมหานคร ส่วนในจังหวัดอื่นให้ตกเป็น รายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล สุขาภิบาล ในจังหวัดนั้น เมืองพัทยา และราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยให้กระทรวง มหาดไทยจัดสรรตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง *[มาตรา 5 ทวิ เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530]

หมวด 1
การจดทะเบียนและออกใบอนุญาตล้อเลื่อน
_______

มาตรา 6 ล้อเลื่อนจะใช้บนทางหลวงได้ต่อเมื่อได้จดทะเบียนและ รับใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ เว้นแต่จะนำล้อเลื่อนไปจดทะเบียนหรือ ย้ายขนล้อเลื่อนนั้น ล้อเลื่อนซึ่งเป็นของกระทรวงกลาโหม ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวง กลาโหมมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ขึ้นเพื่อการจดทะเบียนและออก ใบอนุญาต

ล้อเลื่อนซึ่งเป็นของกรมโยธาเทศบาล หรือของเทศบาล หรือล้อเลื่อน ของรัฐบาล หรือของสภากาชาดสยามซึ่งใช้ในการแพทย์ของรัฐบาล หรือของ สภากาชาดสยามเป็นปกติ ต้องจดทะเบียนและรับใบอนุญาต แต่ไม่ต้องเสียค่า ธรรมเนียม มาตรา 7 ใบอนุญาตล้อเลื่อนมี 2 ชนิด คือ (1) ใบอนุญาตล้อเลื่อนส่วนบุคคล (2) ใบอนุญาตล้อเลื่อนรับจ้าง มาตรา 8 ล้อเลื่อนที่จดทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นล้อเลื่อนส่วนบุคคล นั้น นอกจากเกวียนแล้ว ห้ามมิให้ใช้รับจ้าง มาตรา 9 ห้ามมิให้รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาตล้อเลื่อนใด ๆ เว้นแต่จะปรากฏว่าล้อเลื่อนนั้นมั่นคงแข็งแรงและได้ปฏิบัติถูกต้องตามกฎกระทรวง พนักงานเจ้าหน้าที่จะเรียกให้เจ้าของล้อเลื่อนนำล้อเลื่อนไปให้ตรวจ ก่อน เพื่อจดทะเบียน ณ เวลาและสถานที่ตามแต่พนักงานเจ้าหน้าที่จะเห็นสมควร ก็ได้ มาตรา 10 สำหรับล้อเลื่อนที่นำจากต่างประเทศมาใช้ใน ราชอาณาจักรชั่วคราวนั้น ถ้ารัฐบาลสยามกับรัฐบาลของประเทศที่นำล้อเลื่อน มานั้นมิได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่นต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่ ล้อเลื่อนของนักท่องเที่ยวทางไกล

มาตรา 11* ใบอนุญาตล้อเลื่อนทุกชนิดนอกจากเกวียนให้ใช้ได้ภายใน เขตจังหวัดที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตเว้นแต่จะได้รับอนุญาตให้ใช้นอกเขต จังหวัดที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาต ทั้งนี้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดใน กฎกระทรวง *[มาตรา 11 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2502] มาตรา 12* ใบอนุญาตล้อเลื่อนทุกชนิดนอกจากเกวียนให้มีอายุใช้ ได้เพียงวันที่ 31 ธันวาคม ไม่ว่าใบอนุญาตนั้นจะออกเมื่อใด *[มาตรา 12 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2484] มาตรา 13 ล้อเลื่อนซึ่งได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตจะต้องติด เครื่องหมายตามที่พนักงานเจ้าหน้าที่จัดให้ ห้ามมิให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขเครื่องหมายหรือนำเครื่องหมายเช่นว่านี้ ไปติดล้อเลื่อนอื่น มาตรา 14 ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองล้อเลื่อนยอมให้ บุคคลอื่นซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อนขับขี่ล้อเลื่อนเว้นแต่เกวียน มาตรา 15 ถ้าปรากฏว่าล้อเลื่อนใดไม่มั่นคง หรือขาดรูปลักษณะ ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจ 1. ตรวจล้อเลื่อนหรือสั่งให้เจ้าของหรือผู้ครอบครอง แล้วแต่กรณี นำล้อเลื่อนไปให้ตรวจก็ได้ 2. ยึดใบอนุญาตล้อเลื่อนไว้จนกว่าจะได้จัดให้ล้อเลื่อนนั้นมีความ มั่นคงและรูปลักษณะถูกต้องตามที่กำหนดไว้ก็ได้ ระหว่างยึดใบอนุญาต จะใช้ล้อเลื่อนนั้นบนทางหลวงไม่ได้


มาตรา 16 เมื่อมีการโอนกรรมสิทธิ์ล้อเลื่อน ให้ผู้โอนและผู้รับโอน พร้อมกันไปแจ้ง ณ สำนักงานจดทะเบียนล้อเลื่อนหรือสถานีตำรวจแห่งใด แห่งหนึ่งภายในสิบห้าวันนับแต่วันโอน เมื่อเจ้าของล้อเลื่อนตาย ให้ทายาทผู้รับมรดก หรือผู้จัดการมรดก แล้วแต่กรณี แจ้งต่อสำนักงานจดทะเบียนล้อเลื่อน หรือสถานีตำรวจที่เจ้าของ ล้อเลื่อนมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ภายในสามเดือนนับแต่วันตาย

หมวด 2
การจดทะเบียนและออกใบอนุญาตขับขี่
________

มาตรา 17 การฝึกหัดขับขี่ล้อเลื่อนนั้น จะฝึกหัดบนทางหลวงก็ได้ แต่ต้องได้รับใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ ใบอนุญาตให้ฝึกหัดขับขี่ล้อเลื่อนนั้น ให้กำหนดวันเวลาและเขต ทางหลวงที่อนุญาตให้ทำการฝึกหัด มาตรา 18 ห้ามมิให้บุคคลใดขับขี่ล้อเลื่อนนอกจากเกวียนบน ทางหลวง เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตขับขี่จากพนักงานเจ้าหน้าที่ สำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนที่เป็นของกระทรวงกลาโหม ให้รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงกลาโหมมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ขึ้นเพื่อการออกใบอนุญาตขับขี่ มาตรา 19* ใบอนุญาตขับขี่นั้น แบ่งออกเป็นสองประเภท (1) ใบอนุญาตขับขี่รถจักรยาน 2 ล้อ (2) ใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อนอื่นนอกจากเกวียน

ใบอนุญาตเหล่านี้ให้ใช้ได้ทั่วราชอาณาจักร ใบอนุญาตตาม (1) ให้ใช้ได้ตลอดชีพของผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่โดยไม่ต้องต่ออายุใบอนุญาต ใบอนุญาตตาม (2) ให้ใช้ได้ตลอดเวลาสิบสองเดือนนับแต่วันออกใบอนุญาต *[มาตรา 19 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2499] มาตรา 20 ห้ามมิให้นำใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อนประเภทหนึ่งไปใช้ ขับขี่ล้อเลื่อนอีกประเภทหนึ่ง มาตรา 21 ล้อเลื่อนใดใช้กำลังบุคคลลากเข็นมากกว่าคนหนึ่ง ในบรรดาผู้ลากเข็นนั้นจะมีใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อนเพียงคนเดียวก็ได้ มาตรา 22* ให้พนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาต ให้เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนได้แต่บุคคลซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้ 1. ล้อเลื่อนส่วนบุคคล   (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบสามปีบริบูรณ์ แต่ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ ในจังหวัดใดพิจารณาเห็นสมควรจะให้อายุต่ำกว่าที่กำหนดนี้ ตามสภาพแห่งท้องถิ่นในจังหวัดนั้น ก็ให้มีอำนาจกำหนดอายุ ต่ำกว่านี้ได้เฉพาะการขับขี่ล้อเลื่อนภายในท้องถิ่นใน จังหวัดนั้น ๆ   (ข) มีร่างกายสมประกอบและสามารถขับขี่ล้อเลื่อนได้   (ค) รู้ข้อบังคับการจราจร   (ง) รู้การขับขี่ล้อเลื่อนชนิดนั้น 2. ล้อเลื่อนรับจ้าง นอกจากมีลักษณะและคุณสมบัติดังบัญญัติไว้ในอนุมาตรา 1 (ข) (ค) และ (ง) แล้ว ต้องมีลักษณะและคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้อีก

  (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบเจ็ดปีบริบูรณ์   (ข) มีสัญชาติเป็นไทยตามกฎหมาย   (ค) รู้ถนนหนทางแห่งเขตซึ่งได้รับใบอนุญาตพอสมควร   (ง) ปราศจากโรคติดต่อซึ่งเป็นที่น่ารังเกียจ   (จ) ไม่เคยทำความผิดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ ลงโทษจำคุกตามกฎหมายลักษณะอาญา ในความผิดอย่างใด อย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้     (1) ฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่และเป็นซ่องโจรผู้ร้ายตาม มาตรา 177 ถึงมาตรา 184     (2) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯ ตามมาตรา 191 และมาตรา 194     (3) ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา 243 มาตรา 244 มาตรา 245 วรรค 2 และมาตรา 246     (4) ฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกายตามมาตรา 249 ถึงมาตรา 259     (5) ฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพตามมาตรา 268 ถึงมาตรา 270 และมาตรา 272 เฉพาะเกี่ยวกับ มาตรา 270 กับมาตรา 273 ถึงมาตรา 277     (6) ฐานลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ และ ฐานสลัด ตามมาตรา 288 ถึงมาตรา 302     (7) ฐานกรรโชก ตามมาตรา 303     (8) ฐานยักยอกทรัพย์อันต้องอาญา ตามมาตรา 314 และ มาตรา 317 ถึงมาตรา 319     (9) ฐานรับของโจร ตามมาตรา 321 ถึงมาตรา 323     (10) ฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามมาตรา 324 และมาตรา 325     (11) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯ ในความผิดลหุโทษตามมาตรา 335 อนุมาตรา 13
  (12) ฐานประทุษร้ายต่อทางไปมา ฯลฯ ในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา 336 อนุมาตรา 15 แต่ทั้งนี้ถ้าพ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือน พนักงานเจ้าหน้าที่ จะออกใบอนุญาตขับขี่ให้ก็ได้ *[มาตรา 22 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2481] มาตรา 23 ผู้ขับขี่ล้อเลื่อนนอกจากเกวียนจะต้องมีใบอนุญาตขับขี่ อยู่กับตัวขณะขับขี่ และต้องนำออกแสดงเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่เรียกตรวจ มาตรา 24 ถ้าผู้ถือใบอนุญาตขับขี่ขาดลักษณะหรือคุณสมบัติตามที่ กำหนดไว้ในมาตรา 22 พนักงานเจ้าหน้าที่อาจยึดใบอนุญาตนั้นไว้จนกว่าผู้ถือ ใบอนุญาตจะกลับมีลักษณะหรือคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ แต่ถ้าลักษณะ หรือคุณสมบัติที่ขาดนั้นไม่อาจกลับคืนดีได้ ก็ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ถอนใบอนุญาต นั้นได้ทันที

หมวด 3
บทกำหนดโทษ
_______

มาตรา 25* ผู้ใด (1) ใช้ล้อเลื่อนที่มิได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตหรือใช้ล้อเลื่อน ซึ่งใบอนุญาตได้ถูกยึด หรือเพิกถอนแล้ว (2) ใช้ล้อเลื่อนนอกเขตจังหวัดที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาต โดยไม่ได้รับอนุญาตหรือโดยไม่ถูกต้องตามที่ได้รับอนุญาต (3) ใช้ล้อเลื่อนที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาต บรรทุกคนหรือ ของเกินอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง

(4) ใช้ล้อเลื่อนโดยไม่ได้รับใบอนุญาตขับขี่ หรือโดยใบอนุญาตขับขี่ ถูกยึดหรือเพิกถอนแล้ว หรือ (5) เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองล้อเลื่อน ยอมให้บุคคลอื่นซึ่งไม่มี ใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน ขับขี่ล้อเลื่อนนอกจากเกวียน มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท *[มาตรา 25 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2502] มาตรา 26 เจ้าของหรือผู้ครอบครองหรือผู้ขับขี่ กระทำความผิด อย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ (1) ละเลยไม่ติดเครื่องหมายที่ล้อเลื่อนซึ่งได้จดทะเบียนและรับ ใบอนุญาตแล้วให้ครบถ้วน (2) ละเลยไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัตินี้ (3) ละเลยไม่แจ้งความตามมาตรา 16 วรรค 1 ให้ลงโทษปรับเป็นเงินไม่เกินห้าสิบบาท มาตรา 27 ผู้ใดละเลยไม่แจ้งความตามมาตรา 16 วรรค 2 หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 23 มีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกิน สิบสองบาท มาตรา 28* บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ที่มีโทษปรับ สถานเดียว ให้อธิบดีกรมการขนส่งทางบกหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบก มอบหมายมีอำนาจเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาได้ เมื่อผู้ต้องหาได้ชำระค่าปรับ ตามจำนวนที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบก มอบหมายเปรียบเทียบภายในสามสิบวันแล้ว ให้ถือว่าคดีเลิกกันตามบทบัญญัติ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ถ้าผู้ต้องหาไม่ยินยอมตามที่เปรียบเทียบหรือเมื่อยินยอมแล้วแต่ไม่ ชำระค่าปรับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้ดำเนินคดีเพื่อฟ้องร้องต่อไป *[มาตรา 28 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530]


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พ.อ.พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี


อัตราค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนและ
ออกใบอนุญาตล้อเลื่อน

 
  เลขที่         ประเภท                      อัตราอย่างสูง               หมายเหตุ
                                                        ไม่เกินปีละ 
                   รถจักรยาน                   
   1   รถจักรยานไม่เกิน 2 ล้อ                 3 บาท  
   2   รถจักรยานตั้งแต่ 3 ล้อขึ้นไป             
       สำหรับใช้ส่วนบุคคล                     4 บาท  
   3   รถจักรยานตั้งแต่ 3 ล้อขึ้นไป             
       สำหรับใช้รับจ้าง  ในจังหวัด             
       พระนครและธนบุรี                      12 บาท  
       ในจังหวัดอื่น ๆ                              6 บาท  
   4   ล้อเลื่อนซึ่งลากเข็นด้วยกำลัง             
        สัตว์  นอกจากเกวียน                   15 บาท  
   5   ล้อเลื่อนซึ่งลากเข็นด้วยกำลังคน           
       เกินกว่า 1 คน                               10 บาท  
   6   ล้อเลื่อนซึ่งลากเข็นด้วยกำลัง             
        คน 1 คน                                        5 บาท  
                              
                      เกวียน          
   7   เกวียน                                            1 บาท               ใช้ได้ตลอดอายุของ
                                                                                        เกวียนและได้รับเครื่อง
                                                                                        หมายตามความใน
                                                                                        มาตรา 13 ด้วย
                                                              


อัตราค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนขับขี่ล้อเลื่อน
และเครื่องหมาย


  เลขที่        ประเภท                             สำหรับการ           สำหรับการต่อ        หมายเหตุ
                                                           ออกใบอนุญาต          ใบอนุญาต   
  
                    ผู้ขับขี่       
   1   ใบอนุญาตขับขี่รถจักรยาน         ครั้งละ 1 บาท         ครั้งละ 1 บาท
   2   ใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน                       
       นอกจากเกวียน                            ครั้งละ 1 บาท         ครั้งละ 1 บาท
                                                  
                 เครื่องหมาย                            
   3   เครื่องหมายสำหรับล้อเลื่อน             
       ซึ่งจดทะเบียน                              แผ่นละ 1 บาท        
   4   เครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่                       
       ล้อเลื่อนรับจ้าง                             แผ่นละ 1 บาท           
    


___________________
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ (1) เนื่องด้วยปรากฏว่า การจราจรของยานพาหนะต่าง ๆ เคลื่อนไป โดยความเร็วแตกต่างกัน เป็นอุปสรรคแก่การจราจรในบางจังหวัด จึงสมควร ที่จะดำเนินการในอันที่จะขจัดปัญหาดังกล่าวให้หมดไป และการดำเนินการ ประการหนึ่งก็คือกำหนดจำนวนล้อเลื่อนที่จะรับจดทะเบียนในจังหวัดหนึ่ง ๆ แต่ตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 มาตรา 5 ให้อำนาจรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนล้อเลื่อนได้แต่เพียง ล้อเลื่อนรับจ้างเท่านั้น จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวง มหาดไทยมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนล้อเลื่อนอื่น ๆ ได้ด้วย (2) เนื่องด้วยพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 มาตรา 25 ได้บัญญัติโทษปรับไม่เกิน 100 บาท แก่ผู้กระทำความผิด เมื่อคำนึงถึงภาวะการณ์ ปัจจุบันแล้ว ปรากฏว่าอัตราโทษปรับไม่เกิน 100 บาทนั้นต่ำไป จึงสมควร พิจารณาเพิ่มขึ้นเป็นปรับไม่เกิน 200 บาท (3) เนื่องด้วยพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 มาตรา 14 ได้บัญญัติไว้ว่า ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองยอมให้บุคคลอื่นซึ่งไม่มีใบอนุญาต ขับขี่ล้อเลื่อน เว้นแต่เกวียน แต่ทั้งนี้ไม่มีบทบัญญัติลงโทษกรณีความผิดนี้ไว้ด้วย เพื่อให้บทบัญญัติในเรื่องนี้มีผลศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อให้นโยบายการกำหนดจำนวน ล้อเลื่อนดังกล่าวในข้อ (1) ได้บรรลุผลสำเร็จจริงจัง จึงสมควรบัญญัติ บทลงโทษการกระทำผิดนี้ไว้ด้วย [รก.2496/63/1226/6 ตุลาคม 2496]

___________________
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2499
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจาก รถจักรยาน 2 ล้อไม่ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่บุคคลและทรัพย์สิน และให้ความสะดวกในการสัญจรไปมาแก่ประชาชน สมควรที่จะส่งเสริมให้ ประชาชนได้มีใช้กันโดยแพร่หลาย และเพื่อให้ประชาชนไม่ต้องเสียเวลามาต่อ ใบอนุญาตขับขี่ทุกปี จึงเห็นสมควรให้มีใบอนุญาตขับขี่ตลอดชีพ กล่าวคือ เมื่อ ผ่านการสอบขับขี่ไปได้แล้วทางกองทะเบียนก็จะออกใบอนุญาตขับขี่ตลอดชีพให้ โดยไม่ต้องมาต่ออายุกันอีกต่อไปด้วย [รก.2499/109/1/31 ธันวาคม 2499]


___________________
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2502

มาตรา 5 ตั้งแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับเป็นต้นไป ในเขตจังหวัด พระนครและจังหวัดธนบุรี ให้งด (1) การจดทะเบียนและออกใบอนุญาตรถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไป ที่ใช้สำหรับนั่งส่วนบุคคลและสำหรับรับจ้าง (2) การจดทะเบียนและออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ขับขี่รถจักรยานตั้งแต่ สามล้อขึ้นไป ที่ใช้สำหรับนั่งส่วนบุคคลและสำหรับรับจ้าง

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ปรากฏว่า ปัจจุบันนี้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีคับคั่งมากโดยเฉพาะรถ จักรยานสามล้อมีส่วนเพิ่มความคับคั่งสับสนและยังให้เกิดขึ้นซึ่งอุบัติเหตุแก่ยวดยาน และประชาชนอีกเป็นอันมาก สมควรที่จะงดการจดทะเบียนและออกใบอนุญาต


รถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไป ที่ใช้สำหรับนั่งส่วนบุคคลและสำหรับรับจ้างบรรทุก คนโดยสารในจังหวัดดังกล่าวนั้น จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วย ล้อเลื่อนเพื่อความประสงค์ดังกล่าว [รก.2502/84/361/1 กันยายน 2502]
___________________
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530 มาตรา 6 ให้โอนอำนาจหน้าที่ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เกี่ยวกับการรักษาการตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2481 และพระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2502 ไปเป็นของรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคม มาตรา 7 บรรดาพระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวง หรือประกาศใด ๆ ที่ออกตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 ที่ใช้บังคับอยู่ในวันที่พระราช บัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้ใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัติ ล้อเลื่อน พุทุธศักราช 2478 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติ่มโดยพระราชบัญญัตินี้ มาตรา 8 คำขออนุญาตใด ๆ ที่ได้ยื่นตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 และยังอยู่ในระหว่างการพิจารณา ให้ถือว่าเป็นคำขออนุญาต ตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราช บัญญัตินี้ มาตรา 9 บรรดาใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 ให้ถือว่าเป็นใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราบัญญัตินี้

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ได้มี การโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารบางส่วนของกรมตำรวจ กระทรวง มหาดไทย เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์และ กฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน ไปเป็นของกรมการขนส่งทางบก กระทรวงคมนาคม ในการนี้สมควรมีบทบัญญัติว่าด้วยการแบ่งเงินค่าธรรมเนียมล้อเลื่อน ให้แก่ เทศบาล สุขาภิบาล องค์การบริหารส่วนจังหวัด กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา และราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่น เว้นแต่ค่าธรรมเนียมเครื่องหมาย สำหรับล้อเลื่อนซึ่งจดทะเบียนเช่นเดียวกับการแบ่งเงินภาษีและค่าธรรมเนียม รถยนตร์ตามพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.2522 และบทบัญญัติว่าด้วยการให้ อธิบดีกรมการขนส่งทางบกหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบกมอบหมายมีอำนาจ เปรียบเทียบปรับในความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียวได้ สมควรแก้ไขเพิ่มเติม พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 เสียใหม่ให้เหมาะสม จึงจำเป็น ต้องตราพระราชบัญญัตินี้ [รก.2530/139/13/23 กรกฎาคม 2530]

กฎหมายไทย - พระราชบัญญัต

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com