ความรู้ทั่วไป สารนิเทศ การศึกษา คอมพิวเตอร์ >>

กฎหมายไทย - พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ ยาสูบ พ.ศ. 2509

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509
เป็นปีที่ 21 ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยยาสูบ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2509"

มาตรา 2 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

[รก.2509/117/963/27 ธันวาคม 2509]

มาตรา 3 ให้ยกเลิก

(1) พระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช 2486
(2) พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2490
(3) พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2492

บรรดาบทกฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่นในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้ว ในพระราชบัญญัติ นี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้แทน

มาตรา 4 ในพระราชบัญญัตินี้ "ต้นยาสูบ" หมายความว่า พืชนิโคเชียนาทาแบกกุ้ม (NICOTIANATABACUM) "พันธุ์ยาสูบพื้นเมือง" หมายความว่า ต้นยาสูบที่ปลูกในประเทศไทย มาแต่ดั้งเดิม และเมื่อบ่มด้วยแดดแล้วใบเป็นสีน้ำตาล "ใบยา" หมายความว่า ใบยาสดหรือใบยาแห้งของต้นยาสูบ "ยาอัด" หมายความว่า ส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นยาสูบซึ่งได้ป่นหรือ ย่อยและทำเป็นแผ่นโดยมีวัตถุอื่นเจือปนด้วยหรือไม่ก็ตาม [นิยามนี้แก้ไขโดย พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511] "ยาเส้น" หมายความว่า ใบยาหรือยาอัดซึ่งได้หั่นเป็นเส้นและ แห้งแล้ว "ยาสูบ" หมายความว่า บุหรี่ซิกาแรต บุหรี่ซิการ์ บุหรี่อื่น ยาเส้น ปรุง และให้รวมตลอดถึงยาเคี้ยวด้วย "บุหรี่ซิกาแรต" หมายความว่า ยาเส้นหรือยาเส้นปรุง ไม่ว่า จะมีใบยาแห้งหรือยาอัดเจือปนหรือไม่ ซึ่งมวนด้วยกระดาษหรือวัตถุที่ทำขึ้น ใช้แทนกระดาษหรือใบยาแห้ง หรือยาอัด

[นิยามนี้แก้ไขโดยพระราชบัญญัตยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511]

"บุหรี่ซิการ์" หมายความว่า ใบยาแห้งหรือยาอัด ซึ่งมวนด้วย ใบยาแห้งหรือยาอัด

[นิยามนี้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511]

"บุหรี่อื่น" หมายความว่า ยาเส้นหรือยาเส้นปรุง ซึ่งมวนด้วย ใบตอง กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา ใบจาก หรือวัตถุอื่นที่มิใช่กระดาษหรือ วัตถุที่ทำขึ้นใช้แทนกระดาษ และที่มิใช่ใบยาแห้งหรือยาอัด

 [นิยามนี้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511]

"ยาเส้นปรุง" หมายความว่า ใบยาซึ่งมิใช่ใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง หรือยาอัด ซึ่งได้หั่นเป็นเส้นและปรุงหรือปนด้วยวัตถุอื่นนอกจากน้ำ

[นิยามนี้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511]

"ยาเคี้ยว" หมายความว่า ส่วนใดส่วนหนึ่งของใบยาแห้ง นอกจาก ใบยาแห้งพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง ซึ่งได้ปรุงหรือปนด้วยวัตถุอื่นนอกจากน้ำเพื่ออม หรือเคี้ยว

[นิยามนี้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512]

"ผู้เพาะปลูกต้นยาสูบ" หมายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการ เพาะปลูกต้นยาสูบ

"ผู้บ่มใบยา" หมายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการบ่มใบยาสด เป็นใบยาแห้ง

"โรงบ่มใบยา" หมายความว่า สิ่งปลูกสร้างซึ่งใช้บ่มใบยา

"สถานีบ่มใบยา" หมายความว่า สถานที่ตั้งโรงบ่มใบยา และให้ รวมตลอดถึงสถานที่ซึ่งใช้เกี่ยวกับการซื้อขาย หรือเก็บใบยาซึ่งอยู่ในบริเวณ เดียวกันด้วย

"ผู้อบใบยา" หมายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการอบใบยาแห้ง ด้วยเครื่องจักรเพื่อปรับระดับความชื้น

"โรงอบใบยา" หมายความว่า โรงเรือนซึ่งติดตั้งเครื่องอบใบยา และให้รวมตลอดถึงโรงเรือนที่เก็บใบยาแห้งในบริเวณเดียวกันด้วย

"ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ" หมายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ ทำยาอัด ยาเส้น หรือยาสูบเพื่อการค้า

"โรงอุตสาหกรรมยาสูบ" หมายความว่า สถานที่ซึ่งใช้ในการ ทำยาอัดยาเส้นหรือยาสูบเพื่อการค้า และให้รวมตลอดถึงบริเวณแห่ง สถานที่นั้นด้วย

"ซอง" หมายความรวมตลอดถึง ห่อ กะทอ กระป๋อง กล่อง ขวด หรือสิ่งอื่นซึ่งใช้บรรจุหรือผูกมัดยาเส้นหรือยาสูบ

"แสตมป์ยาสูบ" หมายความรวมตลอดถึงเครื่องหมายอย่างอื่นที่ใช้ แทนแสตมป์ยาสูบ

"อธิบดี" หมายความว่า อธิบดีกรมสรรพสามิต

"รัฐมนตรี" หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

มาตรา 5 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตาม พระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมและ ค่าแสตมป์ยาสูบไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ และกำหนดกิจการอื่นเพื่อ ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้ มาตรา 5 ทวิ ในกรณีที่พระราชบัญญัตินี้กำหนดให้เสียค่าแสตมป์ ยาสูบในอัตราทั้งตามมูลค่าและตามปริมาณ ให้เสียค่าแสตมป์ยาสูบในอัตรา ที่คิดเป็นเงินสูงกว่า

 [มาตรา 5 ทวิ เพิ่มเติมพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512 และแก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2534] มาตรา 5 ตรี การเสียค่าแสตมป์ยาสูบตามมูลค่านั้น ให้ถือมูลค่า ตาม (1) และ (2) โดยให้รวมค่าแสตมป์ยาสูบที่พึงต้องชำระด้วย ดังนี้

(1) ในกรณียาเส้นที่ทำในราชอาณาจักร ให้ถือตามราคาขาย ณ โรงอุตสาหกรรมยาสูบ ในกรณีไม่มีราคาขายยาเส้น ณ โรงอุตสาหกรรมยาสูบ หรือราคา ขายยาเส้น ณ โรงอุตสาหกรรมยาสูบมีหลายราคา ให้ถือตามราคาที่อธิบดี ประกาศตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บค่าแสตมป์ยาสูบ อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรี มีอำนาจประกาศมูลค่าของยาเส้นที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ ในการคำนวณค่าแสตมป์ยาสูบ โดยกำหนดจากราคาขาย ณ โรงอุตสาหกรรม ยาสูบในตลาดปกติก็ได้ ในกรณียาสูบที่ทำในราชอาณาจักร ให้ถือตามราคายาสูบตามที่อธิบดี ประกาศกำหนดตามมาตรา 23 เป็นราคาขาย ณ โรงอุตสาหกรรมยาสูบ

(2) ในกรณียาเส้นหรือยาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ให้ถือราคา ซี.ไอ.เอฟ. ของยาเส้นหรือยาสูบ บวกด้วยอากรขาเข้า ค่าธรรมเนียม พิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน และภาษีและค่าธรรมเนียมอื่น ตามที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา แต่ไม่รวมถึงภาษีมูลค่าเพิ่มตามที่ กำหนดในหมวด 4 ลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร ในกรณีที่ผู้นำเข้าได้รับยกเว้นหรือลดอัตราอากรขาเข้าตามกฎหมาย ว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนหรือตามกฎหมายอื่น ให้นำอากรขาเข้าที่ได้รับ ยกเว้นหรือลดอัตราดังกล่าวมารวมในการคำนวณมูลค่าตาม (2) ด้วย ราคา ซี.ไอ.เอฟ. ตาม (2) ได้แก่ ราคายาเส้นหรือยาสูบที่บวก ด้วยค่าประกันภัยและค่าขนส่งถึงด่านศุลกากรในราชอาณาจักร ทั้งนี้ เว้นแต่

(ก) ในกรณีที่อธิบดีกรมศุลกากรประกาศให้ราคาในท้องตลาด สำหรับยาเส้นหรือยาสูบประเภทใดประเภทหนึ่ง ต้องเสียอากรตามราคาเป็น รายเฉลี่ยตามกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราศุลกากร ก็ให้ถือราคานั้นเป็นราคา ยาเส้นหรือยาสูบในการคำนวณราคา ซี.ไอ.เอฟ.

(ข) ในกรณีที่เจ้าพนักงานศุลกากรประเมินราคาเพื่อเสียอากร ขาเข้าใหม่ตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร ให้ถือราคานั้นเป็นราคายาเส้นหรือ ยาสูบในการคำนวณราคา ซี.ไอ.เอฟ.

[มาตรา 5 ตรี เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2534]

มาตรา 5 จัตวา เพื่อประโยชน์ในการกำหนดมูลค่าของยาเส้นหรือ ยาสูบให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบแจ้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับราคาขายยาเส้น หรือยาสูบต่ออธิบดีหรือผู้ที่อธิบดีมอบหมายตามแบบและภายในระยะเวลาที่อธิบดี กำหนด

[มาตรา 5 จัตวา เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2534]

มาตรา 5 เบญจ ในกรณียาเส้นหรือยาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร รัฐมนตรีจะประกาศกำหนดให้กรมศุลกากรเรียกเก็บค่าแสตมป์ยาสูบเพื่อกรม สรรพสามิตก็ได้

[มาตรา 5 เบญจ เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2534]

มาตรา 6 ให้อธิบดีมีอำนาจกำหนดให้ผู้เพาะปลูกต้นยาสูบในท้องที่ใด ท้องที่หนึ่งใช้พันธุ์ยาสูบใด ๆ ได้ตามที่เห็นสมควรโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่สถานีทดลองปลูกพันธุ์ยาสูบ

มาตรา 7 ผู้ใดทำการเพาะปลูกต้นยาสูบ ต้องได้รับอนุญาตจาก เจ้าพนักงาน

การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการเพาะปลูก ต้นยาสูบ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้สิ้นอายุเมื่อครบกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันออก ใบอนุญาต บทบัญญัติมาตรานี้ มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

[ความในวรรคท้ายของมาตรา 7 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512]

มาตรา 8 ห้ามมิให้ผู้เพาะปลูกต้นยาสูบจำหน่ายใบยาสดแก่ผู้อื่น นอกจากผู้บ่มใบยาตามที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็น หนังสือจากอธิบดี บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่การจำหน่ายใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง หรือใบยาที่ผู้บ่มใบยาไม่รับซื้อ

มาตรา 9 ผู้ใดตั้งสถานีบ่มใบยาหรือสร้างโรงบ่มใบยาเพิ่มจำนวนขึ้น ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดี การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการสร้างสถานี บ่มใบยาหรือโรงบ่มใบยา ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้มีอายุตลอดไป บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ตั้งสถานีบ่มใบยาพันธุ์ยาสูบ พื้นเมือง

มาตรา 10 ผู้ใดทำการบ่มใบยา ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการรับซื้อใบยา สด การบ่มใบยา การเก็บรักษาใบยาแห้ง ตลอดทั้งการทำบัญชี ให้เป็นไปตาม หลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้สิ้นอายุเมื่อครบกำหนดหนึ่งปี นับแต่วันออก ใบอนุญาต บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง หรือ ใบยาพันธุ์ยาสูบอื่น ตามที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

[ความในวรรคท้ายของมาตรา 10 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512]

มาตรา 11 ห้ามมิให้ผู้บ่มใบยาจำหน่ายใบยาแห้งแก่ผู้อื่น นอกจาก ผู้ซื้อใบยาตามมาตรา 25 เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดี บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่การจำหน่ายใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา 12 ผู้ใดตั้งโรงอบใบยาหรือเพิ่มจำนวนเครื่องอบใบยาต้อง ได้รับอนุญาตจากอธิบดี การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการสร้าง โรงอบใบยาให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนด โดยประกาศ ในราชกิจจานุเบกษา ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้มีอายุตลอดไป

มาตรา 13 ผู้ใดทำการอบใบยา ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการอบใบยา การเก็บรักษาใบยา ตลอดทั้งการทำบัญชี ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ที่อธิบดีกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้สิ้นอายุเมื่อครบกำหนดหนึ่งปี นับแต่วันออก ใบอนุญาต

มาตรา 14 ผู้ใดทำการหั่นใบยา ต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจาก อธิบดีหรือต้องได้รับอนุญาตตามประกาศที่อธิบดีกำหนด

บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง ที่หั่นใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

[ความในวรรคสองของมาตรา 10 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512]

มาตรา 15 ให้อธิบดีมีอำนาจประกาศกำหนดราคาใบยา การซื้อขายใบยา ให้เป็นไปตามราคาที่อธิบดีประกาศกำหนด

มาตรา 16 การประกอบอุตสาหกรรมบุหรี่ซิกาแรตเป็นการผูกขาด ของรัฐ

| หน้าถัดไป »

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย