วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน >>

เส้นทางวรรณกรรมเพื่อชีวิต

วรรณกรรมเพื่อชีวิตช่วง พ.ศ.2495-2501

แม้จะถูกกวาดล้างกรณี “กบฏสันติภาพ” นักเขียนยังผลิตวรรณกรรมเพื่อชีวิตออกมาอย่างต่อเนื่อง

“ศรีบูรพา”  สร้างงานจากคุกบางขวาง “แม่” ของ แม็กซิม  กอร์กี้  เรื่องแปล “แลไปข้างหน้า”  นวนิยาย “อาชญากรผู้ปล่อยนกพิราบ” กลอนเปล่า

เสนีย์  เสาวพงศ์  เขียน “ปีศาจ” “ล่องใต้” (นวนิยายการปฏิวัติในละตินอเมริกา) นวนิยาย

ศรีรัตน์  สถาปนวัฒน์ เขียน “เมืองทาส” “โศกนาฏกรรมของสัตว์เมือง” นวนิยาย

สด  กูรมะโรหิต  เขียน  “ระย้า”  “เลือดสีแดง” “ เลือดสีน้ำเงิน” นวนิยาย

อิศรา  อมันตกุล  เขียน  “ธรณีประลัย”  นวนิยาย

สุวัฒน์  วรดิลก  เขียน  “หลั่งเลือดลงโลมดิน” (แรงบันดาลใจจากบทกวี “อีศาน” ของนายผี) นวนิยาย “เทพเจ้า” เรื่องสั้น

เดชะ  บัญชาชัย  เขียน  “ประวัติจริงของอาคิว” เรื่องแปล

รุ่งแสง  เขียน “ลุ่มแม่น้ำวอลก้า” “รวมเรื่องสั้น แม็กซิม  กอร์กี้”  เรื่องแปล

สุภา  สิริมานนท์  เขียน “คอรัปชั่นในวงการหนังสือพิมพ์” บทความ

นวชน  เขียน  “หลู่ซิน” เรื่องแปล

คำสิงห์  ศรีนอก (ลาว  คำหอม) เขียน “ฟ้าบ่กั้น” รวมเรื่องสั้น

อัศนี  พลจันทร (นายผี), (อินทรายุธ)  เขียน “เราชนะแล้ว  แม่จ๋า” “โคลงกลอนของ  นายผี” “ศิลปาการแห่งกาพย์กลอน” กวีนิพนธ์

อุชเชนี  และนิด  นรารักษ์  เขียน  “ขอบฟ้าขลิบทอง”  รวมบทกวีนิพนธ์

ปี พ.ศ.2498  จิตร  ภูมิศักดิ์ (ทีปกร)  ได้เขียนบทความขนาดยาวอันลือลั่น 4 ตอน อะไรหนอที่เรียกว่าศิลปะ, ศิลปะบริสุทธิ์มีจริงแท้หรือไฉน, ที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” นั้นคืออย่างไรกันแน่หนอ และ “ศิลปะเพื่อชีวิต” ความหมายแท้จริงของมันเป็นไฉน ในปี พ.ศ.2500  จิตร  ยังมีบทความ “ศิลปะเพื่อประชาชน”  ออกมาอีก บทความทั้งห้าตีพิมพ์เป็นเล่มเดียวกันชื่อ “ศิลปะเพื่อชีวิต  ศิลปะเพื่อประชาชน” ในปี พ.ศ.2515

การไม่ยอมสยบกับเผด็จการแสดงถึงอหังการของนักเขียนวรรณกรรมเพื่อชีวิตยุคแรก

ที่มา : คัดจากหนังสือ “อนุสรณ์สถาน 14 ตุลาคม 2516” จากข้อมูลของฝ่ายนิทรรศการ 25 ปี 14 ตุลา ในชื่อเดิมว่า “25 ปี 14 ตุลา มองผ่านวรรณกรรมเพื่อชีวิต” จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์สายธาร, ตุลาคม 2541.

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย