คำอธิบายคำวิงวอนในบทเร้าวิงวอนพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์

พระหฤทัยพระเยซู ที่พระจิตทรงตกแต่งในครรโภทรแห่งพระมารดาพรหมจารี

พระวรสารเล่าถึงความเป็นจริง โดยไม่พยายามปิดบังสิ่งที่เรียกกันว่า “ความจริงของชีวิต” เหมือนกับนิทานของคุณยายที่บอกว่า เมื่อเด็กเกิดมา นกกระสาเป็นผู้นำเขามาส่ง หรือเขาอยู่ในกระเป๋าของแพทย์ นักบุญลูกา เล่าเรื่องราวการปฏิสนธิ และการบังเกิดของพระเยซูเจ้าอย่างตรงไปตรงมา ด้วยเหตุนี้ เด็กเล็ก ๆ ในครอบครัวคริสตชนจึงระลึกถึงธรรมล้ำลึกแห่งการเสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้า พร้อมกับบิดามารดาของพวกเขาวันละสามเวลา เมื่อได้ยินเสียงระฆังพรหมถือสารว่า “เทวทูตถือสารมาแจ้งแด่พระนางมารีอา :

และพระนางได้ทรงครรภ์ด้วยเดชะพระจิต”

นักบุญยอห์น ผู้นิพนธ์พระวรสาร ไม่ได้เป็นเพียงผู้นิยมความจริง แต่นิยมสิ่งที่เหนือจริงด้วย(surrealist) ท่านไม่ได้กล่าวว่า “และพระองค์ทรงปรากฎพระองค์เยี่ยงมนุษย์ท่ามกลางมนุษย์ทั้งมวล” แต่ท่านบอกว่า “พระวจนาตถ์ทรงรับธรรมชาติมนุษย์” นักบุญออกัสติน ใช้คำว่า “พระองค์ทรงมีเนื้อหนัง ซึ่งทำให้พระองค์ทรงรู้จักหิว และกระหาย” (บทเทศน์ 102) นักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรซึ่งเป็นชาวอังกฤษ และเป็นที่รู้จักกันน้อยกว่า คือนักบุญอังแซล์ม ได้เขียนคำสั่งสอนเป็นภาษาละตินในหัวข้อ “เหตุใดพระเจ้าจึงทรงมาบังเกิดเป็นมนุษย์?” ซึ่งนักเทววิทยาต้องศึกษาในวิชาคริสตวิทยา เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างสมศักดิ์ศรี เพราะพระจิตเจ้าทรงเป็นผู้ทำให้เกิด “การรับเอากาย”

ในขณะที่คำวิงวอนก่อนหน้านี้กล่าวถึงธรรมชาติพระเจ้าในพระคริสต์ คำวิงวอนข้อนี้ชวนให้เราสนใจกับธรรมชาติมนุษย์ของพระองค์ บทเร้าวิงวอนข้อนี้ประกอบด้วยสองประโยค คือ 1) พระหฤทัยของพระเยซูเจ้าที่ถูกตกแต่งโดยการทำงานของพระจิตเจ้า และ 2)พระหฤทัยของพระเยซูเจ้าที่ถูกตกแต่งในครรภ์ของพระมารดาพรหมจารี

ในวันฉลองการปฏิสนธินิรมล พระศาสนจักรผู้เป็นมารดาศักดิ์สิทธิ์กำหนดให้เราภาวนาว่า“ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเตรียมครรภ์ของพระมารดาพรหมจารี โดยอาศัยพระจิตเจ้า ให้เป็นสถานที่พำนักอันคู่ควรสำหรับพระบุตรของพระองค์…” เหมือนกับนกที่เตรียมรังให้พร้อมสำหรับวางไข่ สถาปนิกสำคัญในธรรมล้ำลึกอันน่าพิศวงนี้คือพระบุคคลที่สามแห่งพระตรีเอกภาพ ที่เราเรียกอย่างคุ้นเคยว่า พระจิตแห่งความรักของพระเจ้า ผู้ทรงสืบเนื่องมาจากพระบิดาและพระบุตร พระองค์ทรงถูกเรียกว่า Pneuma ในภาษากรีก (จิต ลมหายใจ ลม และพระวิญญาณบริสุทธิ์) พระองค์ทรงแตกต่างจากพระบิดา และพระบุตร แต่ไม่สามารถแยกออกจากทั้งสองพระองค์นี้ได้ พระนามต่าง ๆ ของพระองค์คือ Ruah (ฮีบรู) Spiritus (ละติน) Pneuma (กรีก) เป็นคำที่ถูกยืมมาจากพลังต่าง ๆ ของธรรมชาติ สัญลักษณ์ของพระองค์ คือ น้ำ ไฟ อากาศ ลม ในพันธสัญญาเดิม พระองค์ทรงเป็นแรงดลใจของบรรดาประกาศก และทรงได้รับหน้าที่ให้สร้างทุกสิ่งที่ดำรงอยู่ด้วยอำนาจของพระองค์ พระองค์ทรงหลั่งไหลเหมือนน้ำ ทรงปรากฏให้เห็นเหมือนนกพิราบ และลิ้นไฟ ทรงสั่นคลอนบ้านด้วยพลังของลมพายุ แต่ในบทเร้าวิงวอนข้อนี้ พระองค์ทรงเป็นพระจิตผู้สร้างสรรค์ เทวทูตแจ้งต่อพระนางพรหมจารีว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่าน และพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน” (ลก 1:35) พระวจนาตถ์ทรงเกิดจากพระบิดาตั้งแต่นิรันดรกาลแน่นอน แต่ความเป็นมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทำให้พระเยซูเจ้าทรงเป็นบุตรมนุษย์นั้น ได้ถูกตกแต่งโดยการทำงานของพระจิตเจ้า

นักบุญโทมัส อากวีนัส ยกเหตุผลสำคัญ 3 ข้อ มาอธิบายว่าเหตุใดการบังเกิดเป็นมนุษย์จึงถือว่าเป็นผลงานของพระจิตเจ้า 1) จุดประสงค์ของการบังเกิดเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้า คือ เพื่อยกชูมนุษยชาติและทำให้ศักดิ์สิทธิ์ และการเสกให้ศักดิ์สิทธิ์คือคุณลักษณะเฉพาะของพระจิตเจ้า 2) การบังเกิดเป็นมนุษย์ คือการประทานพระหรรษทานของพระเจ้า และนี่คือหน้าที่พิเศษของพระจิตเจ้า 3) การบังเกิดเป็นมนุษย์คืองานแห่งความรักของพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด พระจิตเจ้าทรงเป็นจิตแห่งความรักที่โดดเด่น หรืออาจกล่าวได้ว่าทรงเป็นความรักของพระบิดา และพระบุตร ความเป็นมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้าคือผลงานชิ้นเอกแห่งสรรพานุภาพของพระเจ้า และศูนย์กลางของความเป็นมนุษย์ของพระคริสตเจ้าคือพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์

ตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา ในบทที่ 1 ของพระวรสารของท่าน เมื่อพระจิตเจ้าทรงแผ่เงาปกคลุมพระนางพรหมจารีมารีย์ พระองค์ทรงเริ่มประทับในตัวพระเยซูเจ้าด้วยตั้งแต่วินาทีแรก และทำให้พระองค์ทรงเริ่มมีชีวิต พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าตั้งแต่นิรันดรกาล แต่ในประวัติศาสตร์ พระองค์เป็นที่รู้จักกันในฐานะบุตรของพระนางมารีย์เสมอ ตั้งแต่ทรงอยู่ในครรภ์มารดา พระจิตทรงทำให้พระองค์เป็นมนุษย์-พระ แต่พระศาสนจักรต้องใช้เวลานานกว่า 3 ศตวรรษก่อนจะประกาศความจริงเกี่ยวกับความเป็นมารดาของพระเจ้าของพระนางมารีย์ พระนางมารีย์ได้รับตำแหน่งพระมารดาพระเจ้าระหว่างการประชุมสภาสงฆ์ที่เอเฟซัส (ค.ศ. 431) “แท้จริงแล้ว ผู้ที่พระนางให้กำเนิดเป็นมนุษย์ด้วยอำนาจของพระจิตเจ้า ผู้ที่ได้กลายเป็นบุตรของพระนางอย่างแท้จริงตามเลือดเนื้อเชื้อไขนั้นมิใช่ใครอื่น นอกจากพระบุตรนิรันดรของพระบิดา พระบุคคลองค์ที่สองแห่งพระตรีเอกภาพ ดังนั้น พระศาสนจักรจึงยอมรับว่าพระนางมารีย์เป็น ‘พระมารดาของพระเจ้า’ อย่างแท้จริง (THEOTOKOS)” “นับตั้งแต่ความเชื่อก่อรูปขึ้นเป็นครั้งแรก พระศาสนจักรยอมรับว่าพระเยซูเจ้าทรงปฏิสนธิในครรภ์ของพระนางพรหมจารีมารีย์ ด้วยอำนาจของพระจิตเจ้าเพียงประการเดียว และยืนยันความหมายทางวัตถุของเหตุการณ์นี้ด้วยว่า พระเยซูเจ้าทรงปฏิสนธิโดยพระจิตเจ้า โดยปราศจากน้ำเชื้อของมนุษย์” (สภาลาเตรัน ค.ศ. 649) “บรรดาปิตาจารย์แห่งพระศาสนจักรถือว่าการปฏิสนธิโดยที่มารดายังเป็นพรหมจารีนี้เป็นเครื่องหมายแสดงว่า เป็นพระบุตรแท้ของพระเจ้าที่ทรงเข้ามาสวมสภาพมนุษย์เหมือนเรา…ข้อความในพระวรสารเข้าใจว่าการปฏิสนธิของพระเยซูเจ้าโดยที่มารดายังเป็นพรหมจารีนี้เป็นผลงานของพระเจ้าที่เหนือความเข้าใจของมนุษย์ และเหนือกว่าความเป็นไปได้ตามประสามนุษย์” (คำสอน ข้อ 496-497)

พระคริสตเจ้าจึงเป็นบุตรของพระนางมารีย์อย่างแท้จริง ดังนั้นหัวใจของพระองค์จึงเป็นหัวใจมนุษย์เช่นกัน พระองค์ทรงมีเลือดเนื้อ และกระดูกเหมือนเรา เพื่อจะทรงเป็นหนึ่งเดียวกับเราและอาดัม ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อว่าพระคริสตเจ้าจะทรงสามารถไถ่กู้เราด้วยความตายของพระองค์ เมื่อมองในแง่นี้ เราจะเห็นความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างดวงพระทัยของพระนางมารีย์ และพระหฤทัยของพระเยซูเจ้า พระมารดา และพระบุตรเชื่อมโยงกันอย่างไม่มีวันแยกจากกันได้ด้วยความผูกพันแห่งความรักต่อกัน จึงเห็นได้ชัดว่าดวงพระทัยทั้งสองได้ถูกนำมาเชื่อมโยงกันในความศรัทธาต่อดวงพระทัยทั้งสอง ซึ่งนักบุญยอห์น ยูดส์ เป็นผู้เผยแพร่

สัญลักษณ์ของพระวิหาร และกระโจมในพันธสัญญาเดิมยังกลายเป็นเครื่องมือที่สื่อความจริงของธรรมล้ำลึกนี้ พระวิหาร ซึ่งถูกปิดบังจากสายตาของคนทั่วไปเป็นที่เก็บหีบพระบัญญัติพร้อมด้วยสิ่งล้ำค่าที่บรรจุอยู่ภายใน ร่างกาย และวิญญาณที่ปราศจากบาปของพระนางมารีย์จะเข้ามาแทนที่พระวิหารแห่งพระบัญญัติใหม่ และครรภ์ของพระนางมารีย์ จะกลายเป็นหีบพระบัญญัติที่พระบุตรของพระเจ้าจะพำนักอยู่ภายในเป็นเวลา 9 เดือน

คำว่า “การเสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์ (incarnation)” ซ่อนความจริงที่นักบุญยอห์น ผู้นิพนธ์พระวรสาร ปรารถนาจะบอกเราผ่านประโยคสั้น ๆ ว่า “พระวจนาตถ์ทรงรับธรรมชาติมนุษย์” คำว่า “เนื้อหนัง” ในภาษาละตินคือ caro คำที่แตกออกมาจากรากเดียวกันคือ carnis แปลว่า “เกี่ยวกับเนื้อหนัง” ดังนั้น คำว่า incarnation จึงหมายความว่า “กลายเป็น หรือทำให้มีเนื้อหนัง” คำสอนอธิบายถึงจุดประสงค์ของการเสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์ ในขณะที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับท่อนที่สามของบทภาวนา “สัญลักษณ์ของอัครสาวก” ว่า “ปฏิสนธิเดชะพระจิต บังเกิดจากพระนางมารีอาพรหมจารี”

เหตุใดพระวจนาตถ์จึงทรงมารับสภาพมนุษย์? เพื่อช่วยเราให้รอด โดยให้เราคืนดีกับพระเจ้า การคืนดีในด้านหนึ่งได้สำเร็จลงแล้วด้วยการเสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์ กล่าวคือ พระบุคคลของพระเยซูเจ้าได้นำธรรมชาติของพระเจ้า และของมนุษย์มารวมกันในพระองค์ เราอาจเพิ่มเหตุผลข้ออื่น ๆ ได้อีกว่า…เพื่อให้เรารู้จักความรักของพระเจ้า…เพื่อให้พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างของความศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา…เพื่อให้เราได้รับธรรมชาติของพระเจ้า คำอธิบายความจริงอันลึกซึ้งแต่ละข้อนี้เกินกว่าขอบเขตของบทเร้าวิงวอนข้อนี้ แต่แสดงให้เราเห็นความลึกล้ำของธรรมล้ำลึกของพระคริสตเจ้าที่เสนอต่อเราอย่างง่าย ๆ แต่ทรงพลังนี้ มันไม่ได้หมายความว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเจ้าส่วนหนึ่ง และมนุษย์ส่วนหนึ่ง และไม่ได้แสดงนัยว่าพระองค์ทรงเป็นส่วนผสมอันยุ่งเหยิงของพระเจ้าและมนุษย์ แต่บอกว่ามี 2 วิธีที่เราจะเข้าถึงพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าได้ คือผ่านทางพระจิตเจ้า และผ่านทางดวงหทัยนิรมลของพระนางมารีย์

» พระหฤทัยพระเยซู บุตรแห่งพระบิดานิรันดร

» พระหฤทัยพระเยซู ที่พระจิตทรงตกแต่งในครรโภทรแห่งพระมารดาพรหมจารี

» พระหฤทัยพระเยซู ร่วมสภาวะกับพระวจนาตถ์แห่งพระเจ้า

» พระหฤทัยพระเยซู ทรงมหิทธิศักดิ์ไม่มีขอบเขต

» พระหฤทัยพระเยซู วิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า

» พระหฤทัยพระเยซู ตำหนักแห่งพระเจ้าสูงสุด

» พระหฤทัยพระเยซู เคหะของพระเจ้า และประตูสวรรค์

» พระหฤทัยพระเยซู เตาไฟโชติช่วงแห่งความรัก

» พระหฤทัยพระเยซู เครื่องรองรับความยุติธรรม และความรัก

» พระหฤทัยพระเยซู เปี่ยมด้วยคุณงาม และความรัก

» พระหฤทัยพระเยซู ขุมฤทธิ์กุศลทั้งปวง

» พระหฤทัยพระเยซู สมแก่คำสรรเสริญทุกประการ