ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม>>

พื้นฐานพระคริสตธรรมคัมภีร์

3

วิญญาณ

จากที่ผ่านมา อาจจะฟังดูแปลกที่มนุษย์มี “วิญญาณอมตะ” หรือความเป็นอมตะภายในตัวเองตามธรรมชาติ ขณะนี้ เราพยายามขจัดความสับสนเกี่ยวกับคำว่า “วิญญาณ”

คำในภาษาฮีบรูและภาษากรีกที่แปลว่า "วิญญาณ" ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ (“Nephesh” และ “Psuche” ตามลำดับ) สามารถแปลได้ดังต่อไปนี้

ร่างกาย ลมปราณ

สิ่งมีชีวิต หัวใจ

ความคิด บุคคล

ตัวเอง

คำว่า "วิญญาณ" จึงหมายถึงบุคคล ร่างกาย หรือตัวตน คำว่า "Save Our Souls" (S.O.S) จึงหมายความว่า "ช่วยเราให้รอดตาย" ดังนั้น "วิญญาณ" จึงคือ "ท่าน" หรือทุกอย่างที่ประกอบขึ้นมาเป็นตัวบุคคล ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับแปลใหม่ จึงมักใช้คำว่า "ท่าน" หรือ “บุคคล" มากกว่าใช้คำว่า "วิญญาณ" เราเรียกสัตว์ที่พระเจ้าทรงสร้างว่า "สัตว์ที่เคลื่อนไหว…สัตว์ที่มีชีวิต" (ปฐมกาล 1:20-21) คำฮีบรูที่แปลว่า สัตว์ที่มีชีวิตคือ "Nephesh" ซึ่งแปลว่า "วิญญาณ" เช่นกัน เช่นในปฐมกาล 2:7 "มนุษย์จึงเป็นผู้มีชีวิต" มนุษย์และสัตว์จึงเป็น "วิญญาณ" เช่นกัน สิ่งที่แตกต่างกันคือความคิดของมนุษย์ที่สูงกว่า มนุษย์ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า (ปฐมกาล 1:26 ดูบทเรียนที่ 1.2) และมนุษย์บางคนก็ถูกเรียกให้รู้จักข่าวประเสริฐซึ่งให้ความหวังของความเป็นอมตะ (2 ทิโมธี 1:10) เมื่อพิจารณาถึงธรรมชาติพื้นฐานของเราและธรรมชาติของความตาย มนุษย์และสัตว์จึงไม่แตกต่างกันเลย

"เคราะห์ของบรรดามนุษยชาติกับเคราะห์ของสัตว์เดียรัจฉานนั้นเหมือนกัน ฝ่ายหนึ่งตาย อีกฝ่ายหนึ่งก็ตายเหมือนกัน…มนุษย์ไม่มีอะไรดีกว่าสัตว์เดียรัจฉาน...ทุกอย่างไปยังที่เดียวกัน ทุกอย่างเป็นมาจากผงคลีดิน และทุกอย่างกลับเป็นผงคลีดินอีก" (ปัญญาจารย์ 3:19-20) ผู้เขียนปัญญาจารย์ซึ่งได้รับการดลใจทูลขอพระเจ้าเพื่อทรงช่วยมนุษย์ให้เห็นความจริงนี้ "เพื่อให้เขาเห็นว่าเขาเป็นเพียงสัตว์" (ปัญญาจารย์ 3:18) คนมากมายเห็นว่าความจริงข้อนี้ยากแก่การยอมรับ จริงๆ แล้วเป็นเหมือนความอับอายที่จะตระหนักว่า โดยธรรมชาติแล้วเราเป็นเพียงสัตว์ มีสัญชาตญาณของการเอาตัวรอด และอยู่รอด พระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับแปลใหม่ แปลปัญญาจารย์ 3:18 ว่า "พระเจ้าทรงทดสอบมนุษย์เพื่อให้เขาเห็นว่าเขาเป็นเพียงสัตว์" ผู้ที่มีใจถ่อมพอที่จะเป็นประชากรของพระองค์จะตระหนักถึงความจริงข้อนี้ แต่ผู้ที่ไม่มีใจถ่อมพอจะไม่ผ่าน "การทดสอบ" นี้ ปรัชญาของความเชื่อในมนุษย์มากกว่าพระเจ้า คือความคิดที่ว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดและมีค่าที่สุด แผ่ขยายไปทั้งโลกในศตวรรษที่ 20 เป็นการยากที่เราจะล้างอิทธิพลของปรัชญานี้ออกจากความคิดของเรา สดุดี 39:5 กล่าวว่า "มนุษย์ทุกคนดำรงอยู่อย่างลมหายใจ" เยเรมีย์ 10:23 กล่าวว่า "ไม่อยู่ที่มนุษย์ผู้ซึ่งดำเนินไป ที่จะนำฝีก้าวของตนเอง"

เรื่องพื้นฐานที่สุดที่เรารู้คือร่างกายของมนุษย์ จริงๆ แล้วร่างกายของทุก “สิ่งมีชีวิต” จะต้องตาย "วิญญาณ" จึงตายด้วย ซึ่งเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับความเป็นอมตะจริงๆ หนึ่งในสามของการใช้คำที่แปลว่า "วิญญาณ" ในพระคริสตธรรมคัมภีร์เกี่ยวข้องกับความตายและการถูกทำลายของวิญญาณ ความจริงที่ว่า "วิญญาณ" ถูกใช้ในแง่นี้แสดงให้เห็นว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ทำลายไม่ได้หรือเป็นอมตะ

- "ชีวิตใดที่ทำบาป ก็จะตาย” (เอเสเคียล 18:4)

- พระเจ้าสามารถทำลายวิญญาณ (มัทธิว 10:28) ข้ออื่นๆ ที่ชี้ว่าวิญญาณถูกทำลายได้คือ เอเสเคียล 22:27; สุภาษิต 6:32; เลวีนิติ 23:30

- “สิ่งที่หายใจได้" ในเมืองฮาโซริ ถูกประหารด้วยคมดาบ
(โยชูวา 11:11 เทียบ 10:30-39)

- "...บรรดาสิ่งที่มีชีวิตก็ตายหมดสิ้น (วิวรณ์ 16:3; สดุดี 78:50)

- ธรรมบัญญัติของโมเสสบัญญัติไว้ว่า "บุคคล" ที่ไม่เชื่อฟังธรรมบัญญัติบางข้อต้องโทษถึงตาย (กันดารวิถี 15:27-31)

- ข้อความที่กล่าวถึงการที่วิญญาณบีบเค้นหรือดักจับ ล้วนทำให้เราเข้าใจว่า วิญญาณตายได้ (สุภาษิต 18:7;22:25; โยบ 7:15)

- "รักษาตัวให้คงชีวิตอยู่ไม่ได้" (สดุดี 22:29)

- พระคริสต์ "เทวิญญาณจิตของท่านถึงความมรณา" เพื่อว่า
"วิญญาณ" หรือชีวิตของพระองค์จะเป็นเครื่องไถ่บาป (อิสยาห์53:10,12)

การที่ "วิญญาณ" หมายถึง ตัวบุคคลหรือร่างกาย มากกว่าสิ่งที่เป็นอมตะภายในตัวเรา ปรากฏอยู่ในข้อความมากมาย เช่น

- "โลหิตของคน" (เยเรมีย์ 2:34)

- "ถ้าผู้ใดกระทำความผิดในข้อที่ได้ยินคำในสาบาน แต่เขาไม่ยอมให้การเป็นพยาน ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน ถ้าคนหนึ่งคนใดเผลอตัวกล่าวคำสาบาน" (เลวีนิติ 5:1-4)

- "จิตใจของข้าเอ๋ย..และทั้งสิ้นที่อยู่ภายในข้า…จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า จิตใจของข้าเอ๋ย…ผู้ทรงให้ท่านอิ่มด้วยของดี" (สดุดี 103:1-2,5)

- "ผู้ใดใคร่จะเอาชีวิตรอด ผู้นั้นจะเสียชีวิต แต่ผู้ใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่เรา…จะได้ชีวิตรอด" (มาระโก 8:35)

นี่เป็นหลักฐานเพียงพอว่าวิญญาณไม่ได้หมายถึงอะไรก็ตามที่มีอยู่ภายในตัวคน วิญญาณในที่นี้ (“Psuche” ในภาษากรีก) แปลว่าชีวิตทางร่างกาย ซึ่งแปลไว้ดังนี้

- กันดารวิถี 21:4 แสดงให้เห็นว่ากลุ่มคนสามารถมี
"วิญญาณ" เดียว "วิญญาณ" จึงไม่สามารถหมายถึงความเป็นอมตะที่อยู่ในตัวคน

<<ย้อนกลับ || หน้าถัดไป>>

1 พระเจ้า
2 พระวิญญาณของพระเจ้า
3 พระสัญญาของพระเจ้า
4 พระเจ้ากับความตาย
5 แผ่นดินของพระเจ้า
6 พระเจ้าและความชั่วร้าย
7 การบังเกิดพระเยซู
8 ธรรมชาติของพระเยซู
9 การรับบัพติศมา
10 ชีวิตในพระคริสต์

  


คำเผยพระวจนะส่วนตัว

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย