ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม>>

พื้นฐานพระคริสตธรรมคัมภีร์

3

แผ่นดินของพระเจ้าในอดีต

แผ่นดินของพระเจ้าเป็นรางวัลในอนาคตสำหรับผู้ที่เชื่อ เป็นแรงจูงใจให้พวกเขามีชีวิตที่อุทิศให้กับการมีชีวิตตามแบบอย่างของพระคริสต์ อยู่อย่างทนทุกข์ยากลำบาก วันเวลาของพวกเขาหมดไปกับการมีใจใคร่จะเข้าใจและเห็นคุณค่าของแผ่นดินที่จะมาตั้งอยู่ แผ่นดินนี้เป็นเป้าหมายของการดิ้นรนฝ่ายจิตวิญญาณและการประกาศถึงพระเจ้าผู้ซึ่งพวกเขารักเช่นรักบิดา

พระคริสตธรรมคัมภีร์พูดถึงรายละเอียดเกี่ยวกับแผ่นดินของพระเจ้า เราต้องใช้เวลาทั้งชีวิตทีเดียวกว่าจะค้นพบรายละเอียดสักสองสามอย่าง วิธีหนึ่งที่จะเข้าใจหลักการพื้นฐานของแผ่นดินของพระเจ้า คือการมองเห็นว่าแผ่นดินของพระเจ้าเคยมาตั้งอยู่ในอดีตในรูปของชนชาติอิสราเอล แผ่นดินนี้จะถูกสถาปนาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา พระคริสตธรรมคัมภีร์บอกให้รู้เรื่องชนชาติอิสราเอลเพื่อเราจะได้เข้าใจอย่างกว้างๆ ว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะเป็นอย่างไร

พระเจ้ามักจะถูกเรียกว่า "กษัตริย์แห่งอิสราเอล" (อิสยาห์ 44:6 เทียบ อิสยาห์ 41:27; 43:15; สดุดี 48:2; 89:18; 149:2) และชนชาติอิสราเอลเป็นอาณาจักรของพระองค์โดยพันธสัญญาที่ภูเขาซีนาย หลังจากที่พวกเขาหนีออกจากอิยิปต์โดยการข้ามทะเลแดง ในการรักษาพันธสัญญานี้ไว้ พวกเขา "จะเป็นอาณาจักร…และเป็นชนชาติบริสุทธิ์" (อพยพ 19:5,6) "เมื่ออิสราเอลออกไปจากอียิปต์…อิสราเอลเป็นอาณาจักรของพระองค์" (สดุดี 114:1,2) หลังเข้าร่วมพันธสัญญานี้ อิสราเอลเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารซีนายและตั้งหลักแหล่งในดินแดนแห่งพันธสัญญา คือคานาอัน เพราะว่าพระเจ้าเป็นกษัตริย์ของพวกเขา พวกเขาจึงถูกปกครองโดยผู้วินิจฉัย (เช่น กิเดโอน และแซมซัน) ผู้วินิจฉัยไม่ใช่กษัตริย์ แต่ชี้นำผู้บริหารซึ่งปกครองบางส่วนของประเทศ ไม่ใช่ทั้งประเทศ พวกเขามักได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าโดยมีจุดมุ่งหมายเฉพาะ เช่น เพื่อนำอิสราเอลให้สำนึกบาปและเพื่อช่วยเหลือพวกเขาจากเงื้อมือของศัตรู เมื่อพวกอิสราเอลขอให้กิเดโอนขึ้นเป็นกษัตริย์ เขาตอบว่า "เราจะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย พระเจ้าจะทรงปกครองท่านทั้งหลายเอง" (ผู้วิจฉัย 8:23)

ผู้วินิจฉัยคนสุดท้ายคือซามูเอล ในสมัยของเขา พวกอิสราเอลขอให้เขาตั้งพระราชาเพื่อปกครองพวกเขาอย่างชาติอื่นๆ (1 ซามูเอล 8:5,6) ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ ประชากรที่แท้จริงของพระเจ้าถูกยั่วยวนให้ตีค่าสัมพันธภาพอันใกล้ชิดกับพระเจ้าน้อยลง และยอมเสียสละสัมพันธภาพนี้เพื่อจะได้เป็นเหมือนประชาชาติที่อยู่รอบข้าง ความยั่วยวนนี้รุนแรงนักในโลกปัจจุบัน พระเจ้าตรัสตอบซามูเอลว่า "เขาทั้งหลายได้ละทิ้งเราไม่ให้เราเป็นกษัตริย์เหนือเขา" (1 ซามูเอล 8:7) แต่พระเจ้าก็ทรงประทานกษัตริย์ให้กับพวกเขา กษัตริย์องค์แรกคือซาอูลผู้ชั่วร้าย ถัดมาคือ ดาวิดผู้ชอบธรรม และมีกษัตริย์อื่นๆ ตามมาอีกมากมาย กษัตริย์ที่มีความคิดฝ่ายจิตวิญญาณจะตระหนักได้ว่าอิสราเอลยังเป็นอาณาจักรของพระเจ้า และพวกเขาปกครองอิสราเอลในนามของพระเจ้าไม่ใช่ตามสิทธิของตัวเอง

ความเข้าใจในหลักการข้อนี้จะช่วยให้เราเข้าใจถึงการที่ซาโลมอน โอรสของดาวิด ขึ้นครอง "บัลลังก์เป็นราชาเพื่อพระเยโฮวาห์เจ้า" (2 พงศาวดาร 9:8; 1 พงศาวดาร 28:5;29:23) ยุคของซาโลมอนเป็นยุคที่สงบสุขและมั่งคั่ง ซึ่งชี้ให้เห็นถึงแผ่นดินของพระเจ้าว่าจะเป็นอย่างไร นี่คือเหตุผลที่ทำให้มีการเน้นย้ำว่าซาโลมอนเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลในนามของพระเจ้า เช่นเดียวกับที่พระเยซูจะครองบัลลังก์ในฐานะกษัตริย์แห่งอิสราเอลในนามของพระเจ้า (มัทธิว 27:37,42; ยอห์น 1:49; 12:13)

<<ย้อนกลับ || หน้าถัดไป>>

1 พระเจ้า
2 พระวิญญาณของพระเจ้า
3 พระสัญญาของพระเจ้า
4 พระเจ้ากับความตาย
5 แผ่นดินของพระเจ้า
6 พระเจ้าและความชั่วร้าย
7 การบังเกิดพระเยซู
8 ธรรมชาติของพระเยซู
9 การรับบัพติศมา
10 ชีวิตในพระคริสต์

  


คำเผยพระวจนะส่วนตัว

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย