ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม>>

พื้นฐานพระคริสตธรรมคัมภีร์

5

การเปรียบเทียบเป็นบุคคล

อย่างไรก็ตาม เราอาจจะพูดว่า "แต่มารถูกพูดถึงเหมือนกับว่ามันเป็นคนคนหนึ่ง" ฮีบรู 2:14 บอกว่า "ผู้ที่มีอำนาจแห่งความตาย คือ มาร" พระคริสตธรรมคัมภีร์มักจะใช้การเปรียบเทียบเป็นบุคคล คือเปรียบเทียบความคิดในนามธรรมให้เป็นบุคคล สุภาษิต 9:1 พูดถึงหญิงสาวที่ชื่อว่า "ปัญญา" กำลังสร้างเรือนของเธอ และโรม 6:23 กล่าวถึงบาปว่าเป็นผู้ที่จ่ายค่าจ้างเป็นความตาย เรื่องนี้จะกล่าวถึงอีกครั้งใน Digression 5 มารมักจะเป็นตัวแทนความปรารถนาชั่วร้ายของเราเสมอ แต่เราไม่สามารถมีปฏิปักษ์ที่เป็นนามธรรม ความปรารถนาชั่วร้ายในใจมนุษย์จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีมนุษย์ “มาร” จึงมักถูกเปรียบเทียบเป็นบุคคล บาปมักจะถูกเปรียบเทียบว่าเป็นนายจ้าง (โรม 5:21; 6:6,17; 7:3) “มาร” ก็ถูกเปรียบเทียบเป็นบุคคลเช่นกันเพราะ "มาร" ถูกกล่าวอ้างถึงว่าเป็น "บาป" เปาโลพูดถึงตัวเราว่ามีคน 2 คน อยู่ในตัวเรา คือคนฝ่ายเนื้อหนัง "มาร" ซึ่งต่อสู้กับคนฝ่ายวิญญาณ ไม่ได้หมายความว่า เรามีคนจริงๆ 2 คน ต่อสู้กันอยู่ในตัวเรา ส่วนที่เป็นบาปในตัวเราถูกเปรียบเทียบว่าเป็น "คนชั่วร้าย" (มัทธิว 6:13) หรือมารในความหมายของพระคริสตธรรมคัมภีร์ คำว่า "คนชั่วร้าย" ในภาษากรีกถูกแปลว่า "คนชั่วช้า" ใน 1 โครินธ์ 5:13 เมื่อคนคนหนึ่งเปิดทางให้บาปหรือ "คนชั่วร้าย" ในตัวเขาเอง เขาก็กลายเป็นคน “ชั่วร้าย” หรือ "มาร"

"มาร" หรือ "ซาตาน" ในความหมายทางการเมือง

คำว่า “มาร” และ “ซาตาน” ถูกใช้เพื่ออธิบายถึงโลกชั่วร้ายที่เป็นไปด้วยบาปที่เราอาศัยอยู่เช่นกัน ระบบสังคม การเมือง และศาสนาปลอมๆ ของมนุษย์ก็ถูกเรียกว่า "มาร" ได้ มารและซาตานในพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่มักจะหมายถึงระบบอำนาจทางการเมืองและสังคมของชาวยิวและชาวโรมัน วิวรณ์ 2:10 บันทึกว่ามารจะขังผู้ที่เชื่อไว้ในคุก แปลว่าผู้มีอำนาจชาวโรมันจะสั่งจำคุกบรรดาผู้ที่เชื่อ วิวรณ์ 2 ยังกล่าวถึงคริสตจักรเปอร์กามัม ซึ่งตั้งอยู่ในที่นั่งของซาตาน ซึ่งก็คือสถานที่ตั้งของที่ทำการปกครองของชาวโรมัน (เมืองเปอร์กามัม) ซึ่งมีกลุ่มของผู้ที่เชื่ออยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน ถ้าซาตานมีตัวตน เราก็ไม่อาจพูดได้ว่าซาตานมีที่นั่งปกครองที่เมืองเปอร์กามัม

การทำบาปเป็นการประพฤติผิดธรรมบัญญัติ (1 ยอห์น 3:4) แต่บาปที่รวมตัวกันเป็นพลังทางการเมืองและสังคมต่อต้านพระเจ้าเป็นพลังที่แรงกว่าบาปส่วนบุคคล พลังที่รวมตัวกันนี้เองที่เราเปรียบเป็นมาร ดังนั้นอิหร่านและกลุ่มประเทศอิสลามจึงเรียกอเมริกาว่า "ซาตานผู้ยิ่งใหญ่" คือปฏิปักษ์ตัวร้ายของพวกเขาทั้งในด้านการเมืองและศาสนา ซึ่งเป็นวิธีที่คำว่า “มาร” หรือ “ซาตาน” มักจะถูกใช้ในพระคริสตธรรมคัมภีร์

โดยสรุป เราควรจะศึกษาพระคริสตธรรมคัมภีร์ทั้งเล่ม แทนที่จะสรุปคำสอนหลักจากพระธรรมเพียงบางอ้างถึงความเชื่อเรื่องมารและซาตานเพื่อทำความเข้าใจในเรื่องนี้ บทเรียนที่ 6.1 และหัวข้อนี้ เราควรจะอ่านทบทวนอีกครั้งอย่างระมัดระวังและด้วยใจอธิษฐาน สิ่งที่เป็นหลักคำสอนที่อธิบายไว้ในที่นี้จะเป็นวิธีเดียวที่สามารถทำให้เกิดความเข้าใจอย่างมีเหตุผลของบทความทั้งหมดที่อ้างถึงมารและซาตาน คำเหล่านั้นอาจจะถูกนำมาใช้เป็นคำคุณศัพท์ปกติหรือใช้เพื่อกล่าวถึงบาปที่อยู่ในตัวเราเอง บทความที่มักจะถูกเข้าใจผิดและนำมาสนับสนุนความคิดที่เป็นที่นิยมกันจะอยู่ใน Digression ซึ่งใช้คู่กับบทเรียนนี้

คนที่ไม่ยอมรับบทสรุปของบทเรียนนี้ควรตั้งคำถามกับตนเองว่า 1) บาปถูกเปรียบเทียบเป็นบุคคลใช่หรือไม่ คำตอบก็คือใช่ 2) จริงหรือไม่ที่ “ซาตาน” เป็นคำที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ได้ด้วย คำตอบก็คือใช่ ดังนั้น อะไรคือปัญหาที่แท้จริงในการยอมรับว่าบาปถูกเปรียบเทียบเป็นบุคคลว่าเป็นศัตรูหรือซาตานของเรา โลกมักจะถูกเปรียบเทียบเป็นบุคคลในจดหมายของยอห์นและในข่าวประเสริฐ (ดูวิวรณ์) คำอะไรจะดีไปกว่า "ซาตาน" หรือ "มาร"

<<ย้อนกลับ || หน้าถัดไป>>

1 พระเจ้า
2 พระวิญญาณของพระเจ้า
3 พระสัญญาของพระเจ้า
4 พระเจ้ากับความตาย
5 แผ่นดินของพระเจ้า
6 พระเจ้าและความชั่วร้าย
7 การบังเกิดพระเยซู
8 ธรรมชาติของพระเยซู
9 การรับบัพติศมา
10 ชีวิตในพระคริสต์

  


คำเผยพระวจนะส่วนตัว

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย