Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม อารยธรรม >>

จักรวรรดิไศเลนทร์

11

     ถึงแม้ว่าข้อความในคัมภีร์พุทธศาสนาได้สะท้อนนัยความหมายให้รู้ว่า “ดินแดนสุวรรณภูมิ” ที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของประเทศอินเดีย เป็นเมืองท่าเรือของอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรือง มีชื่อเสียเลื่องลือขจรไปไกล อาณาจักรมิตรประเทศโพ้นทะเลแห่งนี้ เคยติดต่อทางพระราชไมตรีกับราชสำนักโมริยะมาแล้วเหมือนอย่างประเทศทั้งหลาย ซึ่งศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราช กล่าวว่า ทรงโปรดให้ส่งคณะธรรมทูตเดินทางมาเผยแพร่พุทธศาสนา ไม่ได้เป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนอย่างแน่นอน แต่ไม่มีรายะเอียดชัดเจนว่า “อาณาจักรสุวรรณภูมิ” ตั้งอยู่ที่ไหน นักประวัติศาสตร์มีความเห็นแตกต่างกันไปคนละทิศคนละทาง แต่ในสมัยต้นพุทธศตวรรษที่ 3 คัมภีร์มหาวงศ์พงศาวดารลังกา ได้อธิบายขยายความให้ทราบเพิ่มเติม คล้ายกับบอกกล่าวให้ทราบถึงชื่อเมืองหลวงของ “อาณาจักรสุวรรณภูมิ” ในสมัยนั้นไว้ความว่า

“เจ้าชายสุมิตร” แห่งราชวงศ์โมริยะ เสด็จลงเรือไปยัง “กรุงสุวรรณปุระ”

ถึงกระนั้นก็ตามเรื่องราวของแผ่นดินลึกลับซึ่งเคยเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของมนุษย์ดึกดำบรรพ์ในคาบสมุทรอินโดจีนที่ในคัมภีร์โบราณของชาวอินเดีย และคัมภีร์ของพุทธศาสนา ที่เรียกกันว่า “สุวรรณภูมิ” หรือ “สุวรรณทวีป” และ “กรุงสุวรรณปุระ” ก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันชัดเจน จนกระทั่งในสมัยปลายพุทธศตวรรษที่ 7 พงศาวดารจีนสมัยราชวงศ์เหลียงได้จดบันทึก อาณาจักรเก่าแก่ที่มีอำนาจขึ้นเหนือคาบสมุทรอินโดจีนเป็นครั้งแรก ในสมัยเริ่มต้นประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชื่อเป็นภาษาจีนว่า “ฟูนันก๊ก”

พงศาวดารจีนสมัยราชวงศ์เหลียงกล่าวหาว่า กษัตริย์อาณาจักฟูนัน ได้ส่งกองทัพไปช่วยเหลือ “ชาวจามปา” ซึ่งเป็นชนชาวพื้นเมืองในประเทศเวียดนาม บุกรุกขึ้นไปโจมตีแย่งชิงดินแดนมณฑลตังเกี๋ย มณฑลเกียวเจา ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของจีนไปจัดตั้งเป็น “อาณาจักรจามปา” จีนเรียกว่า “หลินยี่ก๊ก” และยังกล่าวไปถึงเรื่องราวย้อนหลังว่า เมื่อครั้งมหาราชผู้ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งของ “อาณาจักรฟูนัน” พระนามว่า “พระจ้าฟันจีมัน” พระองค์ทรงทำสงครามปราบปรามอาณาจักรน้อยใหญ่ในคาบสมุทรอินจีนไว้ในอำนาจจนหมดสิ้นแล้ว ยังคงเหลื่ออยู่แต่อาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองและมีอำนาจทางทะเลแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่คนละฝั่งกับ “จักรวรรดิฟูนัน” มีทะเลน้อยคั่นอยู่ระยะทางห่างไกลกันในราว 2000 ลี้ หรือประมาณ 1100 กิโลเมตร อาณาจักรเก่าแก่ที่มีอำนาจทางทะเลซึ่งมหาราชฟันจีมันไม่สามารถพิชิตได้ มีชื่อในภาษีจีนว่า

“จีนหลินก๊ก” แปลว่า แผ่นดินทอง หรือ สุวรรณภูมิ ในภาษาอินเดีย

“อาณาจักรจินหลิน” หรือ “อาณาจักรสุวรรรภูมิ” ได้กลายเป็นปมปัญหาสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ยังไม่มีใครสามารถคลี่คลายให้กระจ่างได้มาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากไม่มีใครทราบแน่นอนว่า “อาณาจักรฟูนัน” ตั้งอยู่ที่ไหน แม้ว่าพงศาวดารจีนสมัยราชวงศ์เหลียงระบุไว้ชัดเจนว่า “อาณาจักรฟูนัน” ตั้งอยุ่ทางทิศตะวันตกของ “อาณาจักรจามปา” มีระยะทางห่างกันในราว 3000ลี้ หรือประมาณ 1700 กิโลเมตรเศษ เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัดแล้วว่า “อาณาจักรจามปา” ในยุคแรกตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศเวียดนาม ต่อมาได้ถอยร่อนลงไปทางใต้และยืนยันว่า “อาณาจักรเขมร” ซึ่งจีนเรียกว่า “เจนละก๊ก” ประเทศเพื่อนบ้านอยู่ใกล้ชิดติดกันมาตั้งแต่สมัยเริ่มต้นประวัติศาสตร์คาบสมุทรอินโดจีน พงศาวดารจีนยืนยันว่า “อาณาจักรเขมร” ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของ “อาณาจักรจามปา”



แต่ศาสตราจารย์ ยอร์จ เซเดส์ ซึ่งได้รับยอกย่องว่าเป็นนักปราชญ์ทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีแห่งปลายบูรพาทิศ มีความเห็นว่า “อาณาจักรฟูนัน” ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเขมร ขัดแย้งกับข้อความในพงศาวดารเหลียง กลับกลายเป็นว่า “อาณาจักรฟูนัน” ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของ “อาณาจักรจามปา” แม้ว่านักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีส่วนใหญ่เชื่อถือคล้อยตามความเห็นของ ศาสตราจารย์ ยอร์จ เซเดส์ ก็ตาม แต่เมื่อตรวจสอบหลักฐานกับแผนที่ภูมิศาสตร์ก็จะเห็นว่า “จินหลินก๊ก” หรือ “อาณาจักรสุวรรณภูมิ” ที่พงศาวดารจีนสมัยราชวงศ์เหลียงระบุไว้ว่า ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งทะเล มีระยะทางห่างจาก “อาณาจักรฟูนัน” ในราว 2000 ลี้ มีทะเลน้อยคั่นอยู่ ก็หมายถึงดินแดนคาบสมุทรทางภาคใต้ของประเทศไทย ซึ่งนักปราชญ์ชาวกรีก ผุ้เขียนแผนที่ภูมิศาสตร์โลกฉบับแรกขึ้นในสมัยปลายพุทธศตวรรษที่ 6 เรียกดินแดนที่เป็นแหลมคล้ายกับงวงช้างยื่นยาวออกไปในทะเลเกือบ 2000 กิโลเมตร ดุจดังกำแพงกั้นขวางเส้นทางสัญจรไปมาระหว่างอินเดียกับจีน ว่า “คาบสมุทรทองคำ” (Gold Khersonese)

เมื่อไม่นานมานี้ กรมศิลปากร ได้ขุดค้นแหล่งโบราณคดีในคาบสมุทรภาคใต้ของประเทศไทย ทั้งในแถบชายฝั่งทะเลตะวันออก คือ แหล่งโบราณคดี ควนพุนพิน แหล่งโบราณคดี เขาศรีวิชัย อำเภอพุนพิน และแหล่งโบราณคดี แหลมโพธิ์ ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในแถบชายฝั่งทะเลตะวันตก คือ แหล่งโบราณคดีบ้านทุ่งตึก แหล่งโบราณคดี เขาพระเหนอ อำเภอตะกั่วป่าจังหวัดพังงา รวมทั้ง แหล่งโบราณคดี บ้านควนลูกปัด อำเภอคลองท่อน จังหวัดกระบี่ แหล่งโบราณคดี ภูเขาทอง อำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง พบโบราณสถานและโบราณวัตถุเก่าแก่จำนวนมาก ผลการศึกษาแหล่งโบราณคดีดังกล่าว ทำให้นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีในสมัยปัจจุบันส่วนใหญ่ยอมรับว่า ดินแดนบริเวณตอนกลางคาบสมุทรภาคใต้ของประเทศไทย เป็นแหล่งเริ่มต้นรับอารยธรรมจากอินเดียสมัยแรก เริ่มมาก่อนบ้านเมืองอื่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังมีร่องรอยเส้นทางการค้าข้ามคาบสมุทรหลงเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้ เป็นหลักฐานสนับสนุนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ดินแดนคาบสมุทรทางภาคใต้ของประเทศไทย ตั้งอยู่บน “เส้นทางการค้าของโลกทะเล” (World System) มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ทำให้น่าเชื่อว่าดินแดนแห่งนี้ น่าจะเป็นที่ตั้งของ “อาณาจักรสุวรรณภูมิ” ในยุคเริ่มต้นประวัติศาสตร์ ตามที่คัมภีร์โบราณของอินเดียและคัมภีร์มหาวงศ์พงศาวดารลังกากล่าวไว้

หน้าถัดไป >>>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com