Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม อารยธรรม >>

จักรวรรดิไศเลนทร์

16

สุวรรณปุระวงศ์

ประวัติศาสตร์และโบราณคดีฝ่ายอังกฤษอ้างว่า จารึกกัลยาณี และคัมภีร์พุทธศาสนาเรื่อง “ศาสนวงศ์” ซึ่งพระเถระชาวพม่ามีนามว่า “ พระปัญญาสามี” แต่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2405 อ้างว่าพุทธศาสนาได้เข้ามาประดิษฐานในแผ่นดินมอญตั้งแต่สมัยพุทธกาล ระบุว่า “สุวรรณภูมิ” หรือ “สุวรรณทวีป” ตามที่คัมภีร์โบราณของชาวอินเดียและคัมภีร์พุทธศาสนากล่าวไว้ ตั้งอยู่ที่ “เมืองสุธรรมวดี” หรือ “เมืองสะเทิม” เมืองหลวงของ “อาณาจักรมอญ” ในบริเวณลุ่มแม่น้ำสาละวิน ทางตอนใต้ของประเทศพม่า ต่อมาเมื่อประเทศพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ ชาวอังกฤษได้นำไปแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทำให้เกิดรับรู้กันอย่างกว้างขว้างและเชื่อว่า “สุวรรณภูมิ” ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศพม่า แต่จาการขุดค้นทางโบราณคดี กลับไม่พบโบราณสถานและโบราณวัตถุที่แสดงว่าเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเก่าแก่แต่อย่างใดและโบราณวัตถุที่พบก็มีอายุเก่าแก่ถึงสมัยสุวรรณภูมิอยู่เลย

ศาสตร์จารย์ ปีแอร์ ดูปองต์ ผู้เชี่ยวชาญโบราณคดีชาวฝั่งทะเล ได้ทำการขุดค้นซากเมืองโบราณในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม ซึงเป็นแหล่งโบราณสถานใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ประกอบด้วยเมืองโบราณ 2 เมือง ตั้งอยู่ห่างกันประมาณ 2 กิโลเมตร คือ “แหล่งโบราณคดีเมืองนครชัยศรี” ตั้งอยู่ที่ตำบลพระประโทน ตัวเมือง กว้าง 2000 เมตร ยาว 3600 เมตร มีคูน้ำล้อมรอบ และ “แหล่งโบราณคดีเมืองนครปฐม” ตั้งอยู่ที่ตำบลสนามจันทร์” ตัวเมืองกว้าง 1000 เมตร ยาว 1500 เมตร พบโบราณวัตถุเนื่องในพุทธศาสนาจำนวนมาก เช่น ธรรมจักรและกวางหมอบสลักด้วยศิลา แท่นสถูป และสิ่งของต่าง ๆ มากมาย แต่เดิมสำคัญผิดคิดว่าเป็นสิ่งเคารพบูชาในพุทธศาสนาที่เรียกว่า “พุทธเจดีย์” ที่มีมาก่อนการสร้างพระพุทธรูป จึงสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นที่ตั้งของ “สุวรรณภูมิ” แต่จากการตรวจสอบพบว่าศิลปะโบราณวัตถุทั้งหลายแล้วผู้เชี่ยวชาญทางโบราณคดีมีความเห็นว่า เป็นของที่สร้างขึ้นภายหลังพุทธศตวรรษที่ 10 และพบศิลาจารึกส่วนใหญ่เป็นภาษามอญ มีอายุเก่าแก่ไปถึง “สมัยสุวรรณภูมิ”



ต่อมามีผู้พบเหรียญเงินตรา 2 เหรียญ ที่เจดีย์เก่าใกล้วัดพระประโทน มีจารึกเป็นภาษาสันสกฤตอ่านแปลได้ความว่า “ศรีทวารวตีศวร” ทำให้ทฤษฎีที่เคยเชื่อว่าแหล่งโบราณสถานเองนครปฐมเป็นที่ตั้งของ “สุวรรณภูมิ” ล้มเลิกไป แต่กลับมีความเห็นใหม่ว่าเป็นที่ตั้งของ “อาณาจักรทวารวดี” อาจมีศูนย์กลางอยู่วัดพระประโทน หลังจากนั้นมีผู้พบเหรียญเงินสมัยทวารวดีมีอักษรจารึกเหมือนกับพบที่แหล่งโบราณคดีเมืองนครปฐมอีกหลายแห่ง เช่น จังหวัดชัยนาท นครสวรรค์สิงห์บุรี ลพบุรี ราชบุรี สุพรรณบุรี ปราจีนบุรี จึงทำให้ความเชื่อในเรื่อง “อาณาจักรทวารวดี” สั่นคลอนไป กลับกลายเป็นการกำหนดยุคสมัยของศิลปกรรมเรียกว่า “ศิลปะสมัยทวารวดี”

แต่นักประวัติศาสตร์ภาคใต้ซึ่งได้ศึกษาค้นคว้าเรื่อง “สุวรรณภูมิ” โดยอาศัยข้อความในคัมภีร์อินเดียโบราณ และจากคัมภีร์เก่าแก่ของพุทธศาสนา ตลอดจนนิทานชาดกที่พระเถระในอดีตแต่งขึ้น เช่น คัมภีร์สมัยตปาสทิกา คัมภีร์ทีปวงศ์ คัมภีร์มหาวงศ์พงศาวดารลังกา ประกอบกับหนังสือภูมิศาสตร์และแผนที่ฉบับแรกของโลก ซึ่งนักปราชญ์ชาวกรีกแห่งเมืองอเล็กซานเตรีย ทางตอนใต้ของประเทศอียิปต์ มีชื่อว่า “คลอดิอุส ปโตเลมี” (Claudius Ptolemy) แต่งขึ้นในสมัยปลายพุทธศตวรรษที่ 6 มีความเห็นแตกต่างออกไปว่า “สุวรรณภูมิ” หรือ “สุวรรณทวีป” ตามที่กล่าวไว้ในคัมภีร์โบราณของชาวอินเดีย สันนิษฐานว่าตั้งอยู่บริเวณตอนกลางคาบสมุทรภาคใต้ของประเทศไทย เรียกกันว่า“คาบสมุทรทอง” หรือ “แหลมทอง” (Golden Khersonese) ทั้งนี้เพราะคำว่า “เคอโซเนส” (Khersones) ในภาษากรีกโบราณ หมายถึง “คาบสมุทร” (Penisula) ตรงกับคำว่า “ทวีป” ในภาษาอินเดีย

หน้าถัดไป >>>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com