ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

การอุบัติขึ้นและลักษณะเด่นของพระพุทธศาสนา

ชมพูทวีปในอดีต

ปัจจุบัน คือ อินเดีย ปากีสถาน เนปาล บังคลาเทศและภูฏานมีประวัติความเป็นมาอันยาวนานมีความเป็นที่สุดอยู่หลายอย่างคือมีป่าดงดิบที่ชุ่มชื้นที่สุดมีทะเลทรายที่แห้งที่สุดมีอากาศทีหนาวเย็นที่สุดมีทั้งคนจนคนรวยที่สุดมีนักปราชญ์บัณฑิตที่มีความรู้มากและที่งมงายด้อยการศึกษาที่ทั้งนักปรัชญาชีวิตที่หันหลังให้กับโลกแห่งวัตถุตลอดทั้งนักปรัชญาที่นิยมวัตถุมีทั้งคนที่กินแต่ผักไม่ทำลายชีวิตแม้กระทั้งแมลงมีคนทั้งคนกินเนื้อฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมนุษย์เพื่อบูชายัญสังเวยเทพเจ้า

 

หลังการอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าประมาณ 2549 ปีมาแล้ว พระพุทธศาสนาได้มีบทบาทสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงความคิดความเชื้อพฤติกรรมของคนอินเดียในด้านต่างๆ คือ

1. เกิดความเชื่อในเรื่องหลักธรรมคนจะมีความประพฤติเหมือนกันเพราะธรรมะไม่ใช่ชั้นวรรณะ
2. เกิดลัทธิอหิงสาความไม่เบียดเบียน ไม่ใช่เกิดเพราะถือมังสวิรัติเพราะวรรณะสูง
3. พระพุทธศาสนามีการออกบวชเพื่อแสวงหาความหลุดพ้นทำให้พวกพราหมณ์มีการออกบวชด้วยแต่เป็นวัยชราที่มีลูกหลานไปแล้ว
4. เนื่องจากมีคนหันมานับถือพระพุทธศาสนามากขึ้นพวกพราหมณ์ก็ได้หันมากำหนดให้พระพุทธเจ้าเป็นอวตารของพระวิษณุปางหนึ่ง
5. เนื่องจากพระพุทธศาสนามีการสร้างวัด วิหาร พระพุทธรูปพวกพราหมณ์ได้เลียนแบบตามโดยมีการสร้างวัด เทวรูปพระพรม พระวิษณุ พระศิวะด้วย

สมัยก่อนอารยันเข้าสู่อินเดีย
สมัยอารยันเข้าสู่ชมพูทวีป
สมัยพระเวท
สมัยพราหมณ์
สมัยอุปนิษัท
การอุบัติขึ้นและพัฒนาการแห่งพระพุทธศาสนา
ความสำคัญและลักษณะเด่นของพระพุทธศาสนา
ชมพูทวีปในอดีต